Ontluikende Vrede

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Voor een Amerikaan is het niet gemakkelijk om goed te doen in Europa. Uncle Sam heeft ons wel tot twee keer toe van de Duitsers bevrijd, maar het wordt tijd om die oorlogen achter ons te laten. Don’t mention the war. Sinds een jaar of vijftig, en alweer opgestookt door de mei 68’ers, dienen Amerikanen vooral om uit te schelden tijdens linkse protestbetogingen en in openbare duidingsprogramma’s, het verschil tussen beide is niet altijd waarneembaar.

Jarenlang was er grote woede bij de verwendekindjesprogressieven omdat Amerikaanse soldaten zich gingen moeien in gebieden waar ze niets te zoeken hadden. En dan komt er een P, blijkbaar een linkse, die zich kandidaat-president stelt en zegt: ‘As kik het word, trek ik onze soldaten terug uit gebieden waar ze niets te zoeken hebben.’ Hij wordt verkozen en... houdt zijn kiesbelofte! Ongezien in Europa. Hij trekt dus zijn soldaten terug uit gebieden waar ze niets te zoeken hebben. Nog grotere woede bij de verwendekindjesprogressieven, omdat Amerikaanse soldaten zich niet meer moeien in gebieden waar ze niets te zoeken hebben. Wie kan het nog uitleggen?

Het kortetermijngeheugen weer even opfrissen? Nadat de Syrische president Bashar Al-Assad had gedreigd gifgas te gebruiken tegen zijn opstandige bevolking, sprak Barack Obama van een ‘rode lijn die niet mocht worden overschreden’. Vervolgens gebruikte Assad gifgas tegen zijn opstandige bevolking, en deed Obama niets. Vier jaar later probeerde Assad het opnieuw, en nog dezelfde nacht schoot Donald Trump 59 kruisraketten af op een Syrische luchtmachtbasis in Al Shayrat. Waarna Assad zijn chemische bommen in het depot liet. Narcis Soenens en Michiel Vos hadden die dag vakantie.

‘Turkije, Europa, Syrië, Iran, Irak, Rusland en de Koerden moeten het nu maar oplossen’, twitterde Trump uitdagend nadat de laatste duizend GI’s uit Noord-Syrië waren vertrokken, en helaas kan je hem ook nu weer geen ongelijk geven. Dat de betweters uit Europa zich nu maar eens in het vuur storten om kastanjes te rapen.

De Turken hebben zich alvast niet laten pramen. Maar als daarbij de rechten van de Koerden zouden worden geschonden, en die kans bestaat, lijdt het weinig twijfel dat de Europese Unie in actie zal schieten. Turkije is geen lid van de EU, al wordt het sinds 1964 aan het toetredingslijntje gehouden, maar wel van de Raad van Europa en de NAVO. Als diplomatieke druk daar niet helpt, resten er economische en zelfs militaire opties.

Alle ogen zijn dan gericht op Guy Verhofstadt, die een Europees leger uit de grond zou stampen en in het Syrisch conflict zelfs een van de strijdende partijen van wapens ging voorzien. Mocht Willy Kuijpers tien jaar en vier hartoperaties jonger zijn, hij was al vertrokken. Willy kent al die Koerden persoonlijk - de meesten van hen hebben in Herent gelogeerd - en heeft tijdens zijn vele clandestiene trektochten door de streek een goed overzicht van de meest geschikte struiken en bosschages om de Turkse colonnes onder vuur te nemen. Jammer dat we door de brexit geen gebruik meer kunnen maken van de Britse atoomduikboten, maar mogelijk zijn er nog één of twee Franse kernraketten die functioneren.

Eén probleem: het fortuin dat de EU aan Turkije betaalt om Syrische vluchtelingen tegen te houden. Zo te zien wordt dat goed besteed.

Lees verder