Van Peu tot Ho

De vlijmscherpe column van Koen Meulenaere

Bij haar eerste zitting stoof de helft van het parlement weg. Bij haar tweede zitting vluchtte het voltallige parlement de straat op. Zou Betteke echt tevreden zijn met haar troostprijs van Vlaams Parlementsvoorzitster?

Er is het riante salaris, kisten en kasten vol privileges, en een leger knikkende en likkende lakeien, dat verzacht. Maar de troon van parlementsvoorzitter is veeleer bestemd voor oude bompa’s als Jan Peumans en Patrick Dewael. Siegfried Bracke! Toch niet voor een frisse bloem als Betteke? ‘Zie ik er gefrustreerd uit?’, vroeg ze afgelopen weekend in Het Laatste Nieuws. Ja.

Ze wou het zelf wat kalmer aan doen, de kinderen zien opgroeien. Bij politici wordt dat altijd belangrijk als ze opzijgezet zijn. ‘Mijn jongste zoon is op tweedaagse vertrokken. Ik heb hem voor de eerste keer in vijf jaar zelf naar school gebracht en op de bus gezet, zalig was dat’, durft Betteke nog openbaar te maken. Toen de liegende leider eens naar de school van zijn kinderen werd gesommeerd, heeft hij voorbijgangers moeten vragen waar de ingang was. Dat vertellen ze dan zelf, alsof het hun status verhoogt. Denkelijk heeft de N-VA ergens in de 300 pagina’s regeerprogramma ook de Kinderbescherming afgeschaft.

Ze had het de liegende leider gezegd, vertelde ze de verslaggeefster van Het Laatste Nieuws, waarna ze zichzelf corrigeerde: ‘Eigenlijk heb ik het hem in een brief geschreven.’ In een brief! Zo ver is het dus gekomen. Het scheelde bovendien geen haar of ze had zelfs geen troostprijs gekregen. Had de BV Zelfbediening W. Beke geen derde minister nodig gehad om de postjesgraaierij van haar CEO er bij de partijgenoten door te krijgen, dan was Cieltje Van Achter de obligate Brusselse minister geweest, had CD&V de parlementsvoorzitter geleverd, en had Betteke niets gehad. Geert Bourgeois moet nu als preformateur zijn schoondochter in de federale regering proberen te loodsen.

Ondertussen blijft Annick De Ridder de doorn in het oog en steek door het hart van Betteke, door haar plaats aan de zijde van de liegende leider steeds nadrukkelijker over te nemen. Zie je hem, zie je haar. Samen op campagne. Samen in het schepencollege. Samen in het partijbestuur. Samen in het Vlaams Parlement. Samen niet in het Vlaams Parlement, dat is nog het ergste want Betteke zit noodgedwongen op die twee lege zetels te kijken, zich afvragend waar de zetelzitters zijn. Samen het regeerakkoord schrijven. Samen in de auto. Samen in de haven. Samen joggen langs de kaaien. Samen de Handelsbeurs openen. Samen gezond eten. Samengevat: samen samsam. Een paar jaar geleden ging hij Tom Meeuws nog kapotmaken omdat die misbruik had gemaakt van Betteke, ondertussen is Tom Meeuws zijn compagnon en ziet hij Betteke niet meer staan. Ze moet hem maar schrijven.

‘Ik zal de voorzitter zijn van iedereen’, loog Homans clichématig bij haar inauguratie, maar daar zijn we zo zeker niet van. We wachten vol spanning tot Annick De Ridder een interpellatie aanvraagt. Dat zal njet zijn, vrezen we, en de liegende leider mag het zeker vergeten. Betteke in Het Laatste Nieuws: ‘Ik heb al aan Bart gezegd: ‘Ik ga u het woord niet geven.’ Dat zal niet moeilijk zijn, hij is er toch nooit.

Lees verder