Advertentie

Beleggers zien geen alternatief voor ‘exuberante’ beurzen

We beleven de snelste naoorlogse stierenmarkt ooit. ©Marijn De Reuse

Terwijl waarschuwingen klinken voor oververhitte beurzen en een correctie, stellen beurswatchers dat beleggers rationeel handelen door prijzige aandelen te kopen. Want wat is het alternatief in een nulrentewereld? Wat niet uitsluit dat de volgende maanden woelig kunnen worden.

De voorbije jaren ging regelmatig het zeepbelalarm af. Het luidde dat koersen allerhande te snel stegen, met gulle assistentie van centraal bankiers die de geldkraan openhielden. Dat geld vond een weg naar aandelen, vastgoed en speculatieve fenomenen als cryptomunten. Pas met de uitbraak van de coronapandemie en haar onverbiddelijke lockdowns volgde een stevige terugval.

Maar kijk, amper anderhalf jaar nadat de aandelenbeurzen hun coronadieptepunt hebben bereikt gaan de knipperlichten alweer af. Daar is de opmerkelijke rally sinds de lente van vorig jaar niet vreemd aan. De invloedrijke Amerikaanse aandelenindex S&P500 klom ongezien snel uit het dal. Hij had amper 354 beursdagen nodig voor een verdubbeling sinds 23 maart 2020, terwijl gemiddeld ruim 1.000 dagen nodig zijn voor een stijging met 100 procent sinds het voorgaande dieptepunt.

En dus beleven we de snelste naoorlogse stierenmarkt ooit (zie grafiek), opnieuw mede dankzij de overvloedige stimulus waarmee overheden en centraal bankiers de economie behoedden voor een implosie.

Ook doken er nieuwe speculatieve speeltjes op. Blancochequebedrijven of spacs, die geld ophalen om een nog onbekende overname te doen, maakten begin dit jaar furore. Retailbeleggers stortten zich dan weer op ‘meme’-aandelen, die ze via internetfora als Reddit de hemel in prijzen.

Al die voortvarendheid inspireerde de Europese markttoezichthouder ESMA, die de nationale beurswaakhonden overkoepelt, vorige week tot een waarschuwing aan het adres van beleggers. De ESMA stelt vragen bij het ‘toegenomen risicogedrag’ en waarschuwt voor ‘mogelijke exuberantie’ en ‘mogelijk significante marktcorrecties’.

Anderen gaan een stap verder en zien zeepbelgevaar. Belegger Richard Bernstein, die voorzichtigheid predikte in de aanloop naar de financiële crisis van 2008, heeft het over ‘misschien wel de grootste zeepbel uit mijn carrière’.

Drie pieken

Wie ook al even vragen heeft bij de onvermoeibare beursrally, is David Jones, beleggingsstrateeg bij Bank of America Securities. ‘Wij zijn erg sceptisch over de rally van de voorbije maanden. Onze voorspelling was dat de aandelenmarkten in de eerste jaarhelft zouden pieken, om in de tweede jaarhelft volatieler te worden met mogelijke negatieve rendementen. Dat is nog niet gebeurd.’

Beleggers zijn niet overdreven enthousiast over aandelen, maar er is gewoonweg geen alternatief
David Jones
Bank of America Securities

De analyse van Jones is gebaseerd op drie pieken in evenveel p-woorden: policy, profits en positioning - monetair beleid, bedrijfswinsten en beleggersposities in aandelen. Zodra de pieken in die drie achter de rug zijn, valt de rally zonder stoom. Voor de eerste twee lijkt dat het geval, aldus Jones, die wijst naar de straffe bedrijfswinsten in het tweede kwartaal en de gigantische monetaire stimulus die op het punt staat teruggeschroefd te worden.

Maar de aanhoudende beleggingsstroom richting aandelen - de derde p - verrast Jones. Beleggers blijven onverstoorbaar, ook als minder gunstig nieuws binnensijpelt over de oprukkende deltavariant van het coronavirus, de afkoelende economie in China en de VS, wereldwijde inflatieopstoten of het regelgevend offensief van de Chinese overheid tegen haar techsector. Er vloeide dit jaar al zo’n 450 miljard dollar naar aandelentrackers (die indexen schaduwen, red.), wat nu al bijna de helft meer is dan in het jaarrecord uit 2017.

Waarom klinken alarmbellen?

De Europese beurswaakhond ESMA waarschuwde vorige week voor mogelijke ‘exuberantie’ op de markten en een ‘significante correctie’. Een aandelenindex als de S&P500 is sinds het dieptepunt van de pandemie in een recordtijd verdubbeld en kende amper uitgesproken dagverliezen.

Wat kan de rust verstoren?

Strateeg Jan Loeys ziet twee bedreigingen voor de beursrally: het stilvallen van de indrukwekkende winstgroei van bedrijven en een stijgende rente. Hardnekkige inflatiestijgingen zouden centraal bankiers dwingen hun beleid te verstrakken en zo de rente hoger duwen.

Is er een zeepbel?

Loeys spreekt niet van een zeepbel, wel van ‘hoge waarderingen’. Speculatieve fenomenen als spacs en cryptomunten spelen zich volgens hem in de marge af en sturen niet de bredere markt. Strateeg Vincent Juvyns wijst erop dat de markten ‘kwetsbaar’ zijn bij hoge waarderingen en een lage volatiliteit als vandaag.

TINA

Jones komt uit bij de conclusie die velen delen: TINA, ofwel There Is No Alternative. ‘Beleggers zijn niet overdreven enthousiast over aandelen, maar er is gewoonweg geen alternatief’, zegt hij. Rendementen op Europees en Japans staatspapier zijn negatief, terwijl ook de Amerikaanse rente extreem laag is. Wie cash aanhoudt, ziet de inflatie aan zijn koopkracht vreten. In zo’n wereld zijn aandelen, maar evengoed vastgoed, een relatief aantrekkelijk alternatief.

Jan Loeys, langetermijnstrateeg bij het beurshuis JPMorgan, noemt het zelfs ‘rationeel’ dat beleggers op aandelen inzetten gezien het gebrek aan alternatieven. En dat doen ze massaal, met Amerikaanse gezinnen die volgens Loeys ‘tot over hun oren’ in aandelen zitten. Aandelen vertegenwoordigen vandaag zelfs een groter deel van het financieel vermogen van de gezinnen dan tijdens de dotcomgekte eind jaren 90.

‘Maar ik zou het geen zeepbel noemen, al zijn de waarderingen wel hoog’, zegt Loeys. Speculatieve fenomenen als de spacs en cryptomunten spelen zich volgens hem in de marge af, terwijl bij de dotcomgekte de bredere markt meeging in het verhaal.

Daarnaast wijst Loeys op de ‘indrukwekkende’ bedrijfswinsten vorig kwartaal, die een fundament leggen onder de waarderingen. ‘Die sterke bedrijfswinsten waren een grote verrassing na de korte pandemierecessie die we gekend hebben. De winstmarges zijn nooit hoger geweest.’ Ook ongekend was dat bijna 90 procent van de bedrijven uit de S&P500 de analistenverwachtingen overtrof in het tweede kwartaal.

De aandelenmarkten zijn duur en zijn meer dan ooit afhankelijk van winstgroei
Vincent Juvyns
Marktstrateeg bij JPMorgan Asset Management

‘De grote vraag is of die winstgroei vol te houden is’, zegt Loeys. ‘Goedkope schulden en de verlaging van de vennootschapsbelasting door de Amerikaanse ex-president Donald Trump gaven de winsten een boost, maar de nieuwe regering-Biden heeft meer aandacht voor een faire samenleving.

De VS willen doen wat China effectief aan het uitvoeren is: optreden tegen monopoliemacht, aandacht voor herverdeling. In China heeft dat alvast een serieuze impact gehad op de aandelenkoersen. Of Joe Biden hetzelfde kan doen? De Chinese regering heeft veel meer macht dan Biden. De markten rekenen er alvast op dat hij niet in staat zal zijn om zijn agenda uit te voeren.’

De dreiging voor de beursrally kan volgens Loeys logischerwijs uit twee hoeken komen: stijgende rentes - waardoor een beleggingsalternatief ontstaat - en het stilvallen van de bedrijfswinstmotor.

Vincent Juvyns, marktstrateeg bij JPMorgan Asset Management, zit op dezelfde golflengte. ‘De aandelenmarkten zijn duur en zijn meer dan ooit afhankelijk van winstgroei. De wereldwijde verwachte winstgroei voor dit jaar bedraagt zo’n 44 procent, met ruim 58 procent voor de grote Europese aandelen. Volgend jaar zakt dat naar 8,4 procent wereldwijd en bijna 11 procent voor Europa’, zegt Juvyns.

Inflatie

Voor stijgende rentes wordt gekeken naar de inflatie, die in de lift zit als gevolg van de heropening van economieën en verstoorde aanvoerketens. Centraal bankiers hebben het over een tijdelijk fenomeen, ‘een consensus die ook ons basisscenario is’, zegt Juvyns.

Al voegt hij eraan toe dat het risico op een structureel hogere inflatie de jongste maanden is toegenomen door bijvoorbeeld stijgende lonen in de VS en hogere vastgoedprijzen, die de huurprijzen kunnen opdrijven. Beide - hogere lonen en huurprijzen - zijn moeilijker terug te draaien. Juvyns verbaast zich er ook over dat de flessenhalzen in de internationale aanvoerketens langer duren dan gedacht. Er wordt dan verwezen naar Azië, waar de vaccinatiecijfers een pak lager liggen en havens en fabrieken bedreigd blijven door virusuitbraken.

Een hardnekkig hogere inflatie zou centraal bankiers ertoe dwingen hun beleid te verstrakken, met hogere rentes als gevolg. Loeys ziet dat volgend jaar gebeuren, met de massale stimulus van overheden en centraal bankiers als belangrijkste aandrijver van de inflatie.

‘Overheden argumenteren dat de pandemie en de klimaatverandering massale overheidsinvesteringen verantwoorden’, legt Loeys uit. ‘Tegelijk heb je een gigantisch spaaroverschot en een privésector die onvoldoende investeert, wat de rente drukt. De Amerikaanse overheid maakt daar dankbaar gebruik van om goedkoop schulden aan te gaan, de Europese en Japanse overheden zijn nog wat terughoudend.’

Bij een of andere schok zal iedereen tegelijk naar de uitgang rennen en vaststellen dat de deur kleiner is dan bij het binnengaan.
David Jones, beleggingsstrateeg Bank of America Securities

‘Dat zal de inflatie voeden, met een Amerikaanse centrale bank die aanvankelijk te traag zal reageren om dan te verstrakken, gevolgd door dalende aandelenkoersen en een recessie’, zegt Loeys. Hij gokt erop dat dat midden 2022 realiteit wordt. Op langere termijn ziet hij Europese overheden het Amerikaanse voorbeeld volgen en mee de spaaroverschotten absorberen via schulduitgiften, totdat de markten reageren en de rente hoger sturen.

Jones kan nog altijd gelijk krijgen met een mogelijke correctie van de aandelenmarkten (een daling met 10 procent) in het huidige halfjaar, al benadrukt hij dat de exacte trigger moeilijk te voorspellen is. ‘Maar bij een of andere schok zal iedereen tegelijk naar de uitgang rennen en daarbij vaststellen dat de deur kleiner is dan bij het binnengaan.’

Als mogelijke schok vernoemt Jones wanbetalingen op Chinese kredieten, in het bijzonder in de vastgoedsector. Vastgoedontwikkelaars als Evergrande staan onder druk sinds de Chinese overheid paal en perk probeert te stellen aan de stijgende woningprijzen en een rem zet op de kredietverlening. ‘Officieel klinkt het dat alles onder controle is, maar dat zei men ook in de aanloop naar de Amerikaanse subprimecrisis (met de rommelhypotheken, red.)’, zegt Jones. Evergrande, het Chinese bedrijf met de grootste schuldenberg, staat dicht bij een wanbetaling.

Minder aangenaam

Juvyns wijst op de opmerkelijk lage volatiliteit van de aandelenmarkt, die zonder veel schommelingen omhoog kabbelt. ‘Markten zijn altijd kwetsbaarder bij een hoge waardering en lage volatiliteit. Die lage volatiliteit kan niet eeuwig blijven duren, zodat de volgende maanden wel eens minder aangenaam kunnen worden voor aandelenbeleggers’, zegt Juvyns.

Een vaak geciteerd voorbeeld van die onderkoelde volatiliteit is de S&P500, die de voorbije negen maanden nooit een dagverlies van 5 procent of meer kende. Dat gebeurde slechts tweemaal in de voorbije kwarteeuw. In de voorbije vier maanden was er zelfs nooit een daling van minstens 2 procent.

Toch is het niet zo dat beleggers blind blijven kopen. De spac-ballon bijvoorbeeld lijkt leeg te lopen. Een verkoopgolf schaafde 75 miljard dollar van de waardering van 137 bedrijven die via een spac naar de beurs kwamen, ofwel een kwart van hun gezamenlijke waarde, becijferde de zakenkrant The Wall Street Journal.

Voorzichtiger

Daarnaast zijn er signalen dat beleggers wat voorzichtiger worden. Amerikaanse beleggers bouwden in juli voor het eerst sinds de pandemie hun schuldhefboom of ‘leverage’ af: van een record van 882 miljard dollar die ze in juni leenden tegenover hun beleggingsportefeuilles naar 844 miljard dollar, het laagste bedrag sinds maart. Ook hedgefondsen zetten het mes in hun leverage.

Retailbeleggers maken ook minder gretig gebruik van de opties waarmee ze inspelen op meme-aandelen: kleinere optieposities - typisch gebruikt door retailbeleggers - maken nu 18,3 procent van het totale optievolume uit, het laagste percentage sinds april 2020, signaleert UBS.

Door druk van de ketel te halen zou de stierenmarkt nog even kunnen blijven duren. Juvyns signaleert dat een nakend einde van de huidige stierenmarkt - die pas in maart 2020 begon - zou betekenen dat we de kortste stierenmarkt in minstens 65 jaar beleven (zie grafiek). En hij voegt eraan toe dat de gevreesde ‘taper’ - het terugschroeven van de massale obligatieaankopen door de centrale bank - geen drama hoeft te zijn voor aandelenbeleggers. 2013, toen de Fed paniek veroorzaakte met een taper-aankondiging, was een prima jaar voor aandelen, merkt hij op. Maar het ‘goudlokjesscenario’ voor de aandelenmarkten - een sterk economisch herstel in combinatie met forse monetaire stimulus - loopt mogelijk wel op zijn laatste benen.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud