De Beursrally | Beleggers mogen wat strenger zijn

Sofie Deridder met Beursrally-coach Gert Bakelants. ©Dieter Telemans

'Met elk procentpuntje dat mijn fictieve Beursrallyportefeuille aandikt, ervaar ik een klein en moeilijk te benoemen geluksgevoel. Is de beurs dan toch iets voor mij?', vraagt Sofie Deridder zich af.

Van 1,4 naar 2,9 procent, van 4,7 naar 6,5 procent. Week na week zie ik ‘mijn’ rendement gestaag omhooggaan. Met elk procentpuntje dat mijn Beursrallyportefeuille aandikt, ervaar ik een geluksgevoel, een sprankeltje. ‘Spark joy’, zou de opruimgoeroe Marie Kondo het noemen.

top 5 klassement

1. TJA +46,1%

2. Norandra +34,1%

3. Danvan +32,4%

4. Charlotte V +31,9%

5. Ferraristier +31,8%

TJA bouwt zijn voorsprong in het klassement stevig uit. Hij handelde afgelopen week druk in Alfen, Genkyotex en Biocartis.

Galapagos en UCB waren de meest verhandelde Belgische bedrijven. Galapagos noteerde donderdag voor het eerst boven 200 euro. UCB profiteerde van een rist koopadviezen.

Beyond Meat werd dan weer massaal uit de portefeuilles gegooid na een adviesverlaging van het beurshuis Bernstein.

Bij de fondsen bleef een goudfonds van BlackRock populair. Ook was er interesse voor het China Smaller Companies Fund van Fidelity.

Met nog één speelweek te gaan nadert de Beursrally zijn apotheose.

Is de beurs dan toch iets voor mij? Heeft mijn deelname aan de Beursrally mij veranderd? Ben ik een belegger die nog niet uit de kast is gekomen? Intuïtief antwoord ik nee. Maar als mijn lief en ik ’s avonds in bed kruipen - ik nog snel met mijn laptop op de schoot, zoekend naar een aandeel om bij mijn portefeuille te voegen, hij verdiept in de Fondsenbijbel - twijfel ik.

Verantwoordelijkheid

Toen ik mijn startportefeuille samenstelde, had ik tal van goede voornemens. Ik was streng voor de bedrijven, zéér streng. Bedrijven dragen in mijn ogen de grootst denkbare maatschappelijke verantwoordelijkheid. Hun keuzes hebben impact op grof gezegd alles: het klimaat, de koopkracht, de tewerkstelling, de welvaart. Maar ook de klant, de consument, deelt daarin. Hij kan bewust kiezen voor een shampoo met schadelijke metalen of een biologisch afbreekbare variant. Een zware diesel of een elektrische wagen, tien goedkope truitjes uit een Bengaalse sweatshop of één duurder duurzaam geproduceerd stuk.

Ook als aanstormend belegger zou ik die verantwoordelijkheid dragen. Ik nam me voor de bedrijven waarin ik zou investeren te onderwerpen aan een strenge screening van hun MVO- beleid (maatschappelijk verantwoord ondernemen). Ik zou mij met een strikte orthodoxie toeleggen op ethiek en duurzaamheid, en de principes van het Government Pension Fund of Norway mordicus hanteren. Maar al snel merkte ik dat ik daar in de Beursrally weinig brood mee at. Rendement staat centraal in dit spel. De korte termijn van drie maanden drijft je daar ook toe.

Groeibedrijven

Gelukkig vond ik meerdere groeibedrijven waar ik me principeel achter kon scharen. Maar zeker ben je natuurlijk nooit. De Nederlandse beurslieveling Alfen investeert in de toekomst, in laadpalen voor elektrische wagens. Die moest ik hebben! Maar wat met de ontginning van het kobalt dat in die laadpalen zit? Waar gebeurt die? In Congo? Op duurzame wijze? Als de Beursrally me iets geleerd heeft, is het dat volledige transparantie bij bedrijven niet vanzelfsprekend is. Hoe goed je je huiswerk ook probeert te maken.

Ethiek is altijd al een gevoelig thema geweest. Toen in 2018 een schandaal bij Oxfam aan het licht kwam, werden de Belgische ngo’s door voogdijminister Alexander De Croo aan een ethische code onderworpen. Een goede zaak. Maar het geïsoleerde schandaal werd plots een blamage voor de hele sector, die in ijltempo donateurs verloor. Zie je wel, dachten mensen, we laten onze centjes voor goede doelen best zitten waar ze het veiligst zijn, in onze eigen portemonnee.

Ontduiken

Maar wie keert bedrijven de rug toe als ze voor miljoenen belastingen ontduiken? Wie gooit zijn door dwangarbeiders in elkaar geknutselde iPhone in de prullenmand? Wie zapt weg bij films van The Weinstein Company? De consument mag soms wat strenger worden, en zeker als hij mee investeert in een bedrijf. Ethische codes bij bedrijven zouden vanzelfsprekend moeten zijn. ESG-doelen (duurzaamheidsdoelstellingen op het vlak van milieu, sociale impact en deugdelijk bestuur) moeten een veel belangrijkere graadmeter zijn voor de koopwaardigheid van een bedrijf dan ebitda-groei of margeverbeteringen.

Maar terug naar dat kleine sprankeltje. Naarmate het einde van de wedstrijd nadert, betrap ik me erop dat ik het groene cijfertje op mijn computerscherm steeds vaker in het oog houd. Weinigen zijn immuun voor winst. Na negen speelweken haalde ik een rendement van 7 procent dankzij winstposities in Alfen, UCB en Microsoft. Terwijl ik trouw bleef aan mijn principes.

Heeft beursexpert Gert Bakelants dan gelijk? Ís beleggen het nieuwe sparen? Tenslotte zijn wij de generatie die zelf voor haar pensioen zal moeten instaan, die echt slachtoffer van de klimaatramp zal zijn. Zal mijn gewone spaarboekje mij daartegen beschermen? Met een strategie van diversificatie en een lange horizon red ik het misschien wel. Al ben ik nog niet helemaal uit de kast.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect