'Ondernemen is hét wapen tegen armoede'

Econome Sofie Deridder in gesprek met beursexpert Gert Bakelants. ©Dieter Telemans

De vier millennials die we tijdens De Beursrally van De Tijd volgen, krijgen deskundige begeleiding van beursexpert Gert Bakelants . Deze week ontmoet hij econome Sofie Deridder.

Tussen het feestgedruis van Kerst en Nieuw in, kwam Sofie Deridder naar het Koninklijk Pakhuis van Tour & Taxis afgezakt. Een opgewekte jongedame van 25 die half verontschuldigend oppert dat zij wel een heel atypisch gezicht van de Beursrally is: jong, vrouwelijk en actief in de ngo-wereld. De doorsnee belegger is 60-plus, mannelijk en wellicht minder idealistisch. Maar net dat maakte ons gesprek boeiend, want een aantal ogenschijnlijke tegenstellingen werden ontkracht. Jong of oud, arm of rijk, de beurs moet er voor iedereen zijn.

Gert Bakelants: We zijn intussen meer dan halfweg de wedstrijd. Wat zijn als ‘starter’ jouw eerste indrukken van de beurs?

Sofie Deridder: Ik mag nu al besluiten dat ik veel nieuwe inzichten heb verworven. Echt boeiend, maar het mag ook duidelijk zijn dat beleggenop de beurs voor de lange termijn is. Door de waan van de dag doen zich haast dagelijks grote schommelingen voor. Zelfs experts kunnen bepaalde zaken niet verklaren, laat staan dat de ‘gewone’ mens het kan begrijpen. En dat schrikt af uiteraard.

Gert: Dat is meteen mijn grootste frustratie. Ik ondersteun de Beursrally als ‘spel’ opdat een groter publiek in aanraking met de beurs zou komen en ervan zou leren. Maar anderzijds vrees ik dat de meeste mensen door die grote schommelingen de beurs als een soort casino aanzien, en zullen denken dat de beurs effectief een spelletje is. Beleggen mag net niet gokken zijn, maar op een heel gespreide manier investeren in gezonde bedrijven. Ik wil de mensen niet alleen graag dichter bij de beurs brengen, maar zeker ook dichter bij de bedrijven. Maar wat moeten we doen om dat te bereiken, Sofie?

Sofie: O, maar ik absoluut dat de Beursrally daartoe bijdraagt hoor. Sinds mijn deelname spreken veel mensen mij over de beurs aan. Blijkt dat er heel wat kennissen actief zijn op de beurs. Zelfs mensen waarvan ik het totaal niet had durven vermoeden. Financiële educatie als basis voor elke leerling is essentieel, denk ik. Dat kan en moet veel beter. Ik heb economische wetenschappen gestudeerd en kreeg les van de beste profs in België, maar toch lag de nadruk steeds op de theorie.’

Ik kocht Pepsi in plaats van Coca-Cola omdat Pepsi meer bezig is met duurzaamheid.
Sofie Deridder
econome bij Trias NGO

Gert: ‘Financieel analfabetisme, een van de grootste schandvlekken in onze maatschappij. En net daardoor zullen de meeste mensen die dan toch eens de stap naar de beurs durven zetten meestal gedesillusioneerd weer afdruipen. Omdat ze bijvoorbeeld maar eens één keertje kopen op een moment wanneer er geen wolkje aan de blauwe beurshemel is en aandelen dus duur zijn. Ook de impact van de crisis in 2008 mag niet onderschat worden. Veel gewone mensen hebben de beurs toen afgezworen, waardoor de beurshausse van het voorbije decennium – zelfs voor Amerikaanse particuliere beleggers – aan hen voorbij ging.

Sofie: Dat klopt. Een naast familielid heeft zich in 2008 ook voorgenomen om nooit meer in aandelen te beleggen. De emotionele factor kan niet onderschat worden. Het standaardantwoord van de Vlaming is om zijn geld dan maar in bakstenen te steken, omdat dat wel als een veilige keuze aanvoelt. En dat die enkel dat maar vertrouwt, is jammer.

Gert: Hoe zit dat bij leeftijdsgenoten? Denken zij anders over beleggen? Jong versus oud, zeg maar?

Sofie: Ik doe aan pensioensparen, maar ik merk dat bij mijn leeftijdsgenoten slechts een minderheid dat doet. Zij zien er het nut niet van in, zien het niet als een noodzaak.

Gert: Nochtans ziet het er naar uit dat we in toenemende mate zelf voor onze oude dag moeten zorgen, gezien de demografische structuur en de hoge overheidsschulden.

Sofie: Ik ben me daarvan bewust, en ook daarom wil ik meer over beleggen te weten komen. Spaarcenten leveren bovendien ook niets op. Erger: de koopkracht ervan gaat er elk jaar op achteruit. Ik zou het zonde vinden om niets met mijn opgebouwde kennis te doen!

Wie is Sofie Deridder?

Sofie Deridder (25) is econome bij Trias NGO. Ze is afkomstig uit Halle en woont in Brussel. Ze reist regelmatig naar Afrika en Latijns-Amerika om lokale bedrijven en coöperaties financieel te adviseren.

Deridder staat op de derde plaats in het millennialpanel dat we tijdens de Beursrally opvolgen. Ze boekte een rendement van 3,15 procent op haar portefeuille met daarin onder meer Alfen, Colruyt en het Triodos Global Equities Impact Fund.

Gert: Wellicht denken jongeren dat beleggen iets voor gesettelde rijken is. Maar de jongeren hebben de lange(re) tijdshorizon als troef. Een 22-jarige die jaarlijks voor 1000 euro ‘de beurs’ koopt zal op 66-jarige leeftijd bij een gemiddelde gekapitaliseerde return van 7 procent liefst 267.000 euro bij elkaar gespaard hebben. Dat loont toch meer dan de moeite! Ook al wordt minder dan 85 euro per maand belegd, een bedrag dat velen aankunnen... Pensioensparen is de eerste, evidente stap omdat het fiscaal gestimuleerd wordt. Maar ook beleggen in aandelen wordt gestimuleerd: de eerste 800 euro aan dividenden (nvdr: 810 euro in 2020) is vrijgesteld van roerende voorheffing, te recupereren via de aangifte van de personenbelasting.

Sofie: Hmm, bij dat laatste heb ik dan weer gemengde gevoelens . Ik wist zelfs niet dat deze fiscale gunstmaatregel bestond, zodat wellicht alleen diegenen profiteren die deze stimulus het minst nodig hebben.

Gert: Ik begrijp inderdaad dat deze in mijn ogen positieve maatregel zijn doel voorbijschiet: er is nog meer nodig om de mensen dichter bij de beurs te brengen. Opdat niet alleen de happy few maar een grotere massa de beurs zou omarmen.

In mijn gesprekken met de vier jonge gezichten van de Beursrally komt steevast het ethische, duurzame aspect terug.

Sofie: Dat is voor mij een evidentie. Er mag geen grote clash zijn tussen shareholders en stakeholders. Een bedrijf moet beider belangen dienen. In dat opzicht vind ik een gedegen ‘corporate governance’ heel belangrijk. Voor mijn werk in Afrika zie ik er ook op toe dat bijvoorbeeld het ‘four eyes’-principe wordt toegepast om tot een gedegen bestuur te komen (principe dat elke beslissing door minstens twee mensen moet genomen worden, red.). In de Beursrally kocht ik bijvoorbeeld Pepsico en niet Coca-Cola. Pepsi is meer bezig met het duurzame aspect, en dat uit zich hoe zij naar de afvalverwerking kijken, naar het productieproces ook. Coca-Cola steekt veel geld in lobbywerk om verandering ten goede tegen te werken. Zelf ben ik betrokken in de organisatie van muziekfestivals. Daar merk ik dat Pepsi in tegenstelling tot Coca-Cola bereid is flessen van anderhalve liter aan te leveren. Grotere verpakkingen zorgen voor minder afval en dus een kleinere ecologische voetafdruk.

Gert: Je werkt voor Trias, een ngo die mensen in Afrika stimuleert om te ondernemen. Is dat de regio van groei en is die ook rendabel?

Sofie: Groei mag zeker rendabel zijn, anders is het niet ‘duurzaam’ hé (lacht). We werken overigens steeds meer samen met private bedrijven. Aan een betere wereld helpen hoeft zeker niet in contrast te staan met rendabiliteit. Beleggen in Afrika is echter niet evident. Denk aan de regimes die niet altijd even stabiel zijn, de vriendjespolitiek, de corruptie. Maar ik geloof wel dat het continent veel potentieel heeft. Ik merk dat nu al in de sector van alternatieve energie: liefst 80 procent van de energie komt uit hernieuwbare bronnen. Denk aan zonne-energie om evidente redenen, maar evengoed elektriciteit gegenereerd door waterdammen. In tegenstelling tot Europa kan Afrika een stap overslaan en volop de kaart van hernieuwbare energie trekken. Wij zitten met kern- en gascentrales nog met een erfenis uit het verleden.

Gert: Ik surfte net nog even naar de website van Trias, jouw werkgever. Op de homepagina viel mijn oog onmiddellijk op de baseline ‘Ondernemerschap als wapen tegen armoede’. Dat doet me plezier. Ondernemen en daarmee je geld verdienen, hoeft helemaal geen negatieve bijklank te hebben.

Sofie : Tuurlijk niet! Ondernemen kan veel mensen in het Zuiden net uit de armoede tillen, daar gaan wij binnen onze organisatie prat op.

Gert: Nog een slotvraagje. Ik zag dat je voor de Beursrally Compagnie des Alpes kocht, waarop je overigens je grootste winst boekte. Een niet voor de hand liggende naam. Hoe kom je daar bij? Kwam je toevallig te weten dat De Belegger dit aandeel in z’n portefeuille heeft?

Sofie: Nee, voor een aantal bedrijven ben ik gaan kijken welke activiteit ze bedrijven. Bij Compagnie des Alpes stelde ik vast dat naast pretparken ook skidomeinen worden uitgebaat. Met de start van het winterseizoen in het achterhoofd leek me dat best interessant.

Gert: Top, je wil echt bijleren over de bedrijven, dat stemt me gelukkig! Wist je dat zij hun aandeelhouders belonen met skipassen en tickets voor pretparken zoals Walibi?

Sofie: Echt? Tof, een mooi alternatief dividend. Ik haal mijn skilatten boven.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud