‘Handelen voor iets dat ver in de toekomst ligt, is moeilijk'

©AFP

‘Het striatum, een klein orgaan in onze hersenen, is gericht op directe behoeftebevrediging. Daarom is het voor de mens zo moeilijk iets aan de klimaatverandering te doen.’ De Franse beheerder DNCA stelde tijdens een reflectiedag met klanten enkele oplossingen voor.

Beyond Day moest een dag van reflectie worden over de grote actuele problemen, een dag van sensibilisering ook. Over individuele fondsen of de financiële markten werd met geen woord gerept. De vermogensbeheerder DNCA (22,4 miljard euro onder beheer) had daarvoor in Parijs een passend kader uitgekozen: het Château de Longchamp in het Bois de Boulogne. In dat gerestaureerde kasteel is de Fondation GoodPlanet van de beroemde fotograaf en documentairemaker Yann Arthus-Bertrand gevestigd.

We werken in ons juwelenbedrijf enkel met synthetische diamant en gerecycleerd goud. De werkomstandigheden in een diamantmijn zijn te slecht.
Manuel Mallen
oprichter juwelenmerk Courbet

De circa 200 deelnemers kregen geen pasklare antwoorden. De verschillende sprekers gaven wel enkele denksporen om tot meer duurzaamheid te komen. De merkwaardigste bijdrage kwam van Sébastien Bohler, een doctor in de neurowetenschappen en auteur van het spraakmakende boek ‘Le bug humain’. Daarin probeert hij te achterhalen waarom de mensheid het zo ver heeft laten komen en niet in staat lijkt te zijn iets te doen aan alle ‘over’-kwalen van vandaag: overbevolking, overproductie, overconsumptie, oververhitting, overgewicht... De verklaring vond Bohler in een klein orgaan in onze hersenen, het striatum, dat sinds de oertijd onze gedragingen dicteert. Het striatum zet onze hersenen ertoe aan vijf doelen na te streven om de menselijke soort te laten overleven: eten, voortplanten, sociale status verwerven, informatie vergaren en zo weinig mogelijk inspanning doen. Zoals we nu bezig zijn, dreigt die gedragsmotor onze planeet en het menselijk ras fataal te worden. We streven onmiddellijke bevrediging van onze behoeften na en denken niet op lange termijn. Bohler: ‘Het striatum kent de notie van tijd niet. Daardoor is het voor de mens moeilijk om te handelen voor iets dat ver in de toekomst ligt.’ Zoals bijvoorbeeld het klimaat.

De oplossing voor het probleem is niet eenvoudig en vergt veel discipline, wat we in onze genots- en comfortwereld ontberen. Bohler reikte enkele mogelijke denksporen aan: met matiging, bewustwording en altruïsme komt de mens al een heel eind. Het groepsgevoel kan een sterke steun betekenen. ‘Ik vroeg mijn tienerdochter onlangs of ze in naam van het milieu zou willen afzien van een nieuw paar sneakers. Ze keek eerst beteuterd en zei dan: ja, als de hele klas dat doet’, zegt Bohler.

Een andere spreker was de Belg Gunter Pauli, die bekendheid verwierf als topman van de producent van milieuvriendelijke onderhoudsproducten Ecover. De voorbije kwarteeuw legde Pauli zich toe op de ontwikkeling van niet-vervuilende productiemethoden en werd hij een veelgevraagde conferencier en auteur over milieuvriendelijke economie. Als voorbeelden van innovatieve oplossingen met groot potentieel noemde hij onder meer een onkruidverdelger op basis van distels, steenpapier en LiFi (datatransmissie via licht).

Fermes d’Avenir

Een vergelijkbare weg in de landbouwsector bewandelt Maxime de Rostollan met zijn Fermes d’Avenir. Het uitgangspunt van de chemisch ingenieur is dat de ‘chemische landbouw’ de maatschappij ontzettend veel kost, niet alleen aan meststoffen en allerhande bestrijdingsmiddelen, maar ook qua vervuiling, het ‘doodmaken’ van landbouwgronden en de impact op de biodiversiteit en de menselijke gezondheid. De kostprijs om alles weer zuiver en gezond te maken raamt hij voor Frankrijk op 60 miljard euro per jaar. Met zijn Fermes d’Avenir, een organisatie die de overstap naar biologische landbouw bevordert en begeleidt, wil hij aantonen dat ‘investeren in de aarde’ betere producten en meer tevreden boeren oplevert en een weldaad is voor de natuurlijke ecosystemen.

Ten slotte kwamen twee ondernemers uit erg verschillende sectoren getuigen hoe ze met hun bedrijf een stap naar duurzaamheid zetten. Vorig jaar richtte Manuel Mallen na een carrière van een kwarteeuw in de luxesector het merk Courbet op. Het is gehuisvest op de Place Vendôme, het luxehart van Parijs. Het juwelenbedrijf werkt uitsluitend met synthetische diamanten en gerecycleerd goud. ‘Wetenschappelijk zijn synthetische niet van gedolven diamanten te onderscheiden. Hoewel een ongeslepen synthetische diamant evenveel kost als een gedolven diamant, verkopen wij onze juwelen 40 procent goedkoper’, legde Mallen uit. Waarom hij dat doet? ‘De bijzonder moeilijke werkomstandigheden in een diamantmijn zijn al iets verbeterd, maar de schade die het delven van diamanten aanricht aan het leefmilieu is ongelooflijk.’

De Franse fabrikant van kleine huishoudtoestellen SEB gooit het over een andere boeg. Omdat zoveel apparaten al na korte tijd worden weggegooid, besloot SEB acht jaar geleden herstelbare producten te maken. Het bedrijf legde een grote voorraad wisselstukken aan en bouwde in grote delen van Europa een netwerk van 6.500 professionele reparateurs uit. Tegenwoordig is 95 procent van de SEB-toestellen tien jaar lang herstelbaar.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect