‘Infrastructuur biedt rendement én bescherming tegen correcties'

Luchthavens zijn cruciale infrastructuur en staan bekend als een interessante belegging. ©belgaimage

‘Wereldwijd beleggen in cruciale infrastructuurspelers maakt je portefeuille minder kwetsbaar voor beurscorrecties.’ Twee Australische beheerders van infrastructuurfondsen die in België geregistreerd zijn, geven toelichting bij hun strategie.

De wereldwijde infrastructuurmarkt is volgens een studie van de consultant McKinsey de komende twaalf jaar goed voor 49.000 miljard dollar (43.750 miljard euro) uitgaven. De samenleving kan niet zonder cruciale infrastructuur. Zonder waterleidingen loopt er geen water uit de kraan. Zonder hoogspanningslijnen kan je het licht niet aanknippen. En zonder vliegvelden, spoorwegen, snelwegen of havens valt het transport stil. Veel van die spelers zijn in handen van de overheden en noteren niet op de beurs. Maar een deel, goed voor 2.200 miljard dollar, is wel beursgenoteerd, en dat vormt het speelterrein van twee Australische infrastructuurfondsen.

We mikken op een rendement van 5,5 procent per jaar boven op de inflatie van de G7-landen.
Nick Langley
fondsbeheerder RARE

Whitehelm bestaat 20 jaar en richtte in 2016 het Whitehelm Capital Listed Core Infrastructure Fund op. Dat fonds heeft 220 miljoen euro onder beheer. ‘We zoeken bedrijven op met een voorspelbaar verdienmodel die in zekere mate bescherming genieten van de regelgeving of waarvan de inkomsten komen uit langetermijncontracten. We zijn niet zozeer op zoek naar alfa, maar we willen een langetermijnoplossing zijn die investeert in kwaliteit’, zegt fondsbeheerder Ursula Tonkin.

De investeringsmaatschappij RARE Infrastructure (RARE) werd in 2006 opgericht. In 2015 nam de Amerikaanse vermogensbeheerder Legg Mason de meerderheid in RARE. Vandaag heeft het Legg Mason Rare Infrastructure Value Fund 430 miljoen euro onder beheer. Het fonds focust net als Whitehelm op defensieve bedrijven met weinig concurrentie en relatief stabiele inkomsten door de economische cyclus heen. Vaak bepaalt de overheid hun inkomsten.

‘Wij richten ons alleen op de essentiële diensten die nodig zijn om een economie te laten functioneren’, zegt Nick Langley van RARE. ‘Dat zijn in de eerste plaats door de overheid gereguleerde activa, zoals de netwerken voor gas, elektriciteit, water of de riolen. In energie hebben we bijvoorbeeld interesse in de netbeheerders of de hoogspanningslijnen, maar niet in de elektriciteitsmaatschappijen of de olieproducenten, want die zijn onderhevig aan de concurrentie en de economie.’

RARE zoekt daarnaast activa die hun inkomsten halen uit de gebruikers, zoals luchthavens of de uitbaters van tolwegen die van de overheid concessies krijgen. ‘Het zijn activa die meer groeien, maar wel afhangen van de economische groei. Omdat we uitgaan van een nakende economische vertraging, bouwen we die tak trouwens af ten voordele van de gereguleerde bedrijven, die 75 procent van onze portefeuille moeten uitmaken’, zegt Langley.

Defensief

Het grote voordeel van beursgenoteerde infrastructuurspelers is hun defensieve profiel. ‘Het blijven aandelen, maar hun marktgevoeligheid is beperkt. Daardoor bieden ze een zekere bescherming. Ons fonds is defensiever dan beursgenoteerd vastgoed’, zegt Tonkin. Volgens Langley heeft dat defensieve karakter te maken met de relatief stabiele inkomsten van de spelers. ‘Bij een zware beurscorrectie dalen ook de aandelen van infrastructuurspelers, maar niet zo hard als de hele markt. Bovendien maken ze de koersverliezen sneller goed. Na de grote financiële crisis duurde het amper 18 maanden voor ons fonds het verlies gerecupereerd had’, zegt hij.

De groeiende bevolking, de toenemende verstedelijking en de groeiende wereldhandel maken meer infrastructuur noodzakelijk.
Ursula Tonkin
fondsbeheerder Whitehelm

De dividenden zorgen eveneens voor het defensieve karakter. In het Whitehelm-fonds ligt het dividendrendement op gemiddeld 3,5 procent. Bij RARE maken dividenden 40 à 60 procent van het rendement uit. ‘Maar we mikken tegelijk op groei: bedrijven die hun activa kunnen laten groeien en daardoor hun cashflows zien toenemen. In totaal mikken we op een gemiddeld rendement van 5,5 procent per jaar boven op de inflatie van de G7-landen.’

Want ondanks dat defensieve karakter kan de sector ook rekenen op belangrijke groeidynamieken. ‘Verschillende maatschappelijke evoluties maken meer infrastructuur noodzakelijk. Denk maar aan de groeiende bevolking, de toenemende verstedelijking en de groeiende wereldhandel’, zegt Tonkin. ‘En ook de vervanging van oude infrastructuur wordt steeds prangender.’

Geconcentreerd

Kenmerkend voor beide fondsen is het geconcentreerde karakter. Het aantal aandelen in portefeuille is beperkt tot een 40-tal. Bij Whitehelm krijgen alle aandelen ook een gelijk gewicht. ‘Zo willen we het aandelenspecifieke risico beperken. Want het defensief karakter van de sector betekent niet dat er geen bedrijfsrisico is. Denk maar aan de brug in Genua die instortte en die toch een belangrijke impact had op het aandeel Atlantia. Door de gewichten in het fonds gelijk te zetten, beperken we dat risico’, zegt Tonkin.

De turnover, of de mate waarin posities in het fonds wisselen, is voor beide spelers beperkt. Bij RARE is die ongeveer 30 tot 50 procent, bij Whitehelm slechts 23 procent. ‘De helft van de turnover komt dan nog voort uit de maandelijkse herbalancering die we doen om de gewichten van de aandelen weer gelijk te brengen’, zegt Tonkin. Dat betekent dat de werkelijke turnover bij Whitehelm slechts 10 procent bedraagt en dat een aandeel dus gemiddeld tien jaar in het fonds blijft.

De vijver waarin gevist kan worden is ook relatief beperkt, en door de hoge instapdrempels komen er weinig nieuwkomers bij. ‘Wij kijken wereldwijd naar zo’n 170 bedrijven die in aanmerking komen volgens onze criteria’, zegt Tonkin. RARE spreekt van een vijver van 200 infrastructuurbedrijven.

De voorbije maanden verkocht Langley vooral Europese spelers ten voordele van Amerikaanse. ‘Omdat we een lagere groei in Europa incalculeren. Amerikaanse bedrijven zijn goed voor 40 procent van onze portefeuille, Europese voor 30 procent en de rest zit in Azië en de groeimarkten. Als beheerder moet je af en toe ook posities verschuiven, of ingaan op opportuniteiten. Zo kochten we vorige zomer zoveel we maar konden van Atlantia toen de koers van het aandeel onderuitging. Intussen noteert het een derde hoger, en is het misschien tijd om wat winst te nemen op die Italiaanse uitbater van tolwegen en vliegvelden.’

RARE legt zich alleen toe op miljardenbedrijven, niet op de kleinere en middelgrote spelers. Belgische namen zoals Elia of TINC zitten niet in de portefeuille. De belangrijkste participatie is het Canadese Enbridge, het grootste infrastructuurbedrijf van Noord-Amerika actief in gastransport. Andere grote deelnemingen zijn het Amerikaanse gasbedrijf Williams, de Britse waterleverancier United Utilities, en de uitbaters van tolwegen Transurban en Atlantia.

Whitehelm heeft wel een Belgische naam in portefeuille: Elia. Andere aandelen zijn de luchthavens van Zürich en Frankfurt. Whitehelm heeft in België al klanten via private banking en family offices, maar wil het fonds ook beschikbaar maken voor retailklanten. ‘We hopen dat ons fonds binnen een zestal weken in het aanbod van BinckBank zit’, klinkt het.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect