Staatsfondsen dumpen Europa voor groeilanden

Werknemers bij de inhuldiging van een Nissan-fabriek in Zhengzhou. Staatsfondsen hebben steeds meer interesse in China en installeren er lokale teams. ©Bloomberg

Voor het eerst in vier jaar nemen staatsfondsen meer obligaties in portefeuille. Hun geloof in groeilanden - en vooral China - groeit ten koste van Europa. Dat leert een rondvraag van de vermogensbeheerder Invesco.

Ook voor staatsinvesteringsfondsen was 2018 een lastig beleggingsjaar. De jaarlijkse rondvraag van de vermogensbeheerder Invesco bij zeventig staatsfondsen leert dat het gemiddeld beleggingsrendement bleef steken op 4 procent, tegenover 9,4 procent in 2017. Een klein kwart van de fondsen boekte een negatief jaarrendement.

De wild schommelende markten vorig jaar lieten ook hun sporen na in de samenstelling van de beleggingsportefeuilles, die een defensiever profiel kregen. Het belang van aandelen daalde van 33 procent naar 30 procent, obligaties vormden het perfecte spiegelbeeld (van 30 naar 33 procent). Staatsfondsen zochten ook extra diversificatie in alternatieve beleggingen als private equity, vastgoed en infrastructuur. Hun belang steeg naar 20 procent.

De shift weerspiegelt de overtuiging dat de economische cyclus zijn einde nadert. 89 procent van de staatsfondsen verwacht dat de cyclus binnen de twee jaar ten einde loopt.

Staatsfondsen zien zichzelf dan ook als langetermijninvesteerders doordat ze de rijkdom van hun land voor meerdere generaties beleggen. Ze hoeven niet liquide te zijn.
Alex Millar
Invesco

Door meer te beleggen in alternatieve activa hopen staatsfondsen hun rendement op te krikken en zich te beschermen tegen inflatie. Omdat het vooral om illiquide investeringen gaat waarin geld lang vastzit, ontvangen beleggers een premie. ‘Staatsfondsen zien zichzelf dan ook als langetermijninvesteerders doordat ze de rijkdom van hun land voor meerdere generaties beleggen. Ze hoeven niet liquide te zijn’, zegt Alex Millar, bij Invesco verantwoordelijk voor institutionele klanten in Europa en het Midden-Oosten.

Makkelijk is het niet, zeker niet voor fondsen die veel geld te beleggen hebben. ‘Door het beperkt aantal beschikbare deals en de hoge prijzen kan drie tot vier jaar verstrijken tussen de beslissing om te beleggen en de effectieve uitvoering ervan’, zegt Millar. Alternatieve beleggingen laten dan wel weer toe in te spelen op structurele langetermijntrends als klimaatverandering en vergrijzing.

Bij de meer traditionele beleggingen zitten groeilanden in de lift. ‘Staatsfondsen zien er hogere rendementen, een verbeterend bestuur en een groeiend gewicht van deze landen in de wereldeconomie en in wereldwijde aandelenindices’, zegt Millar. China kan op de grootste belangstelling rekenen, met staatsfondsen die er teams installeren om een beter zicht te krijgen op wat er beweegt in de markt.

Afnemende economische groei en aanhoudende politieke onzekerheid – met de brexit op kop – doen staatsfondsen afknappen op Europa.

Nog opvallend is dat het toenemend belang van groeilanden er kwam in een woelig jaar, waarin onder meer Turkije en Argentinië het zwaar te verduren kregen. Volgens het rapport duidt dat erop dat staatsfondsen zich steeds comfortabeler voelen in groeilanden en hun geld niet langer meteen wegtrekken bij de minste turbulentie.

De Europese aandelen zijn het slachtoffer. Afnemende economische groei en aanhoudende politieke onzekerheid – met de brexit op kop – doen staatsfondsen afknappen op Europa. Bijna een derde van de fondsen bouwde vorig jaar zijn positie in Europa af (met nog eens 56 procent onveranderd), en ook in 2019 wil een derde Europa op een lager pitje te zetten.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect