nieuwsanalyse

Beleggers rennen weg van aandelen

©REUTERS

Sinds de aanhoudende koersvallen op Wall Street zijn beleggers weer in de ban van ‘de grote correctie’. Wat verklaart de wereldwijde verkoopgolf? En moet u weer kopen?

Woensdag kende de Amerikaanse aandelenbeurs niet alleen de grootste daling sinds februari, het was ook de vijfde verliesdag op rij voor de toonaangevende S&P500-index. Zo’n lange verliesreeks is een primeur voor het presidentschap van Donald Trump, die er gisteren een zesde verliesdag mocht bijschrijven. De Amerikaanse beursmalaise steekt meteen de rest van de wereld aan: de Chinese beurs verloor gisteren 5 procent, Tokio ging 4 procent lager, terwijl ook de Europese koersenborden andermaal rood kleurden. In Brussel sloot de Bel20 op het laagste peil sinds december 2016.

Vanwaar komt de plotse verkoopdruk?

Zoals vaak bij verkoopgolven speelt een samenloop van omstandigheden, maar de lont ligt bij de snelle stijging van de Amerikaanse langetermijnrente vorige week. De rentestijging weerspiegelt het optimisme over de Amerikaanse economie, met een centrale bank die telkens weer herhaalt dat ze haar beleidsrente moet blijven optrekken om een oververhitting tegen te gaan. Een stijgende rente maakt kredieten voor bedrijven duurder en remt de groei, wat negatief is voor aandelen. ‘De Fed is gek geworden’, zei Trump daar woensdag over.

Bovendien wordt staatspapier weer een aantrekkelijker alternatief voor aandelen, die zeker in de VS als duur beschouwd worden. ‘In een maandelijkse rondvraag van BofA Merrill Lynch zeggen institutionele beleggers over te schakelen van aandelen op obligaties zodra de Amerikaanse tienjaarsrente 3,5 procent bereikt’, zegt Peter Vanden Houte, de hoofdeconoom van ING België. ‘Met een rente van 3,17 procent zitten we daar niet meer zo ver van af.’

Welke andere factoren wegen op aandelen?

Handelsspanningen, het nakende einde van het wereldwijde ultrasoepele beleid van centrale banken, de groeiende schuldenberg waarvoor het Internationaal Monetair Fonds (IMF) waarschuwt, zorgen over groeilanden en over de Chinese groei en de dalende yuan: de potentiële tegenwind voor de economie en de beurs komt uit vele richtingen.

Een barst in de recordrally van de Amerikaanse beurs, die zowat als laatste tegen de wind bleef ingaan, riskeert het al broze beleggersvertrouwen te knakken. ‘Europese aandelen waren al een tijdje op de sukkel. De VS hielden nog stand, deels vanuit de illusie dat een handelsoorlog relatief goed zou zijn voor Amerika. Nu bereik je een punt dat beleggers zich afvragen hoe houdbaar de sterk gestegen Amerikaanse beurs is’, zegt Stefaan Genoe, hoofd aandelenanalyse bij het beurshuis Degroof Petercam.

Wat is een sectorrotatie?

Eén woord valt de laatste maanden opvallend vaak: sectorrotatie, ofwel de grootschalige verhuis van beleggersgeld tussen sectoren en aandelencategorieën. Woensdag werd nog eens duidelijk dat de aandelen die lange tijd de locomotief van de Amerikaanse beursrally waren nu de grootste klappen krijgen, met de technologie- en internetbedrijven op kop. Winnaars worden verliezers en omgekeerd.

‘Ook in Europa merk je dat een sectorrotatie bezig is, met een drietal sectoren die nu in het verdomhoekje zitten: halfgeleiders, auto’s en luxegoederen’, zegt Genoe. Zo lijdt de autosector onder de handelsoorlog, wat zich hier en daar in winstwaarschuwingen vertaalt.

‘Typisch bij een rotatie is dat grote beleggers ietwat blind alle aandelen van een sector buitengooien. Soms zijn fondsen daartoe verplicht om aan geldopvragingen van klanten te kunnen voldoen’, stelt Genoe. Zo’n kuddegedrag versterkt koersbewegingen. Ook computergestuurde fondsen dreigen schommelingen te vergroten doordat ze dezelfde strategieën volgen. Doorgaans herbalanceren ze hun portefeuilles tijdens het slotuur van de beursdag, met grote volumes en stevige schommelingen als gevolg.

Is een crash nabij?

Net zoals bij de correctie in februari, toen beleggers in een kramp schoten door de heropflakkerende inflatie in de VS, is ook nu weer de hamvraag of het feest definitief voorbij is. ING-strateeg Rob Carnell denkt van niet. ‘Dit is een kleine voorschok, niet de Big One.’ Hij wijst erop dat Amerikaanse staatsobligaties de voorbije dagen terrein wonnen dankzij hun status als vluchthaven, terwijl aandelen gedumpt werden. Een echte verkoopgolf is er pas als beleggers álle activa dumpen.

Ook Genoe nuanceert het beurstumult. ‘Een daling met 10 procent is helemaal niet zo uitzonderlijk. In de voorbije 30 jaar kende de S&P500-index gemiddeld één daling met 10 procent per jaar. Een daling met 15 procent of meer gebeurt gemiddeld elke drie jaar. Het is dan ook zaak niet blind te verkopen. Je krijgt zelfs kansen om afgestrafte kwaliteitsbedrijven op te pikken.’

Genoe verwijst naar het materiaaltechnologiebedrijf Umicore en naar Melexis, dat chips bouwt voor wagens. Beide bedrijven lijden onder het negatieve sentiment rond de autosector, waarvoor ze leverancier zijn. ‘Terwijl voor beide niets veranderd is. Als leverancier van autobatterijen is Umicore actief in de groeimarkt van de sector. Hetzelfde geldt voor de chips die Melexis levert.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content