Advertentie
Advertentie
analyse

Beleggers zien vrouwen aan top wel zitten

©Serge Baeken

De Belgische beleggers zien meerwaarde in de vervrouwelijking aan de top van bedrijven. Ze zijn tegen extra taksen en willen meer bescherming.

Belgacom trapt woensdag het seizoen van de algemene vergaderingen af. Vanaf eind april tot half juni houden de meeste Belgische bedrijven hun jaarlijkse jamboree voor de aandeelhouders. Duizenden zowel grote als kleine beleggers kunnen er hun stem laten gelden, en gebruikmaken van hun verreikend vraagrecht. Voor veel particuliere aandeelhouders is de algemene vergadering een hoogmis, waarop ze niet alleen meer inzage krijgen in de strategie en de resultaten van ‘hun’ bedrijf, maar ook het management en het bestuur persoonlijk kunnen ontmoeten. Aandeelhouders zijn eigenaar van een deeltje van een bedrijf, en hebben dus ook recht op informatie en een vinger in de pap bij de aanstelling of de herbenoeming van bestuurders.

De stem van de aandeelhouder

Een enquête van De Tijd ism. Deminor.

Om te weten waar de kleine aandeelhouder wakker van ligt, organiseerde De Tijd voor het tweede jaar op rij een grootschalige enquête in samenwerking met Deminor, het advieskantoor voor aandeelhoudersactivisme en beleggersbescherming. Meer dan 6.100 respondenten vulden de enquête in, van wie 60 procent zich omschrijft als ‘actieve belegger’. Daaruit kunnen we enkele opmerkelijke vaststellingen puren.

1. Leve de vrouwen

De beleggers steunen hoe langer hoe meer de vervrouwelijking van de raden van bestuur en de directie. Vorig jaar kantte nog bijna twee derde zich tegen de wet die de bedrijven verplicht tegen 2017 minstens een op de drie bestuurszitjes voor te behouden voor vrouwen. Nu is ruim minder dan de helft daar nog tegen. En een meerderheid geeft aan dat de vervrouwelijking van het management de resultaten van een bedrijf ten goede komt. In onze enquête waren de meeste respondenten mannen. Als we de vrouwen er uitfilteren, is 68 procent voor het opleggen van quota, en stelt 75 procent dat meer vrouwen in de directie meer succes genereert.

‘Voorbeeldfuncties spelen een belangrijke rol’, meent Deminor-partner Pierre Nothomb. ‘De beleggers zien dat CEO Dominique Leroy het bij Belgacom niet slechter doet dan haar voorganger Didier Bellens. Bij Melexis levert Françoise Chombar schitterend werk. Zeker als de wet het niet oplegt en de vervrouwelijking op een natuurlijke wijze gebeurt, is dat een krachtig signaal.’

Intussen telt beursgenoteerd Brussel zes vrouwelijke CEO’s: naast Leroy en Chombar zijn dat Sophie Lambrighs (Home Invest Belgium), Marleen Vaesen (Greenyard Foods), Michèle Sioen (Sioen) en Anneleen Desmyter (QRF). Dat is echter maar 5 procent van het koersenbord. Buiten de absolute topfuncties zijn de vrouwen beter vertegenwoordigd in de directiecomités. Bij Melexis is een vrouw niet alleen CEO, maar telt het elfkoppige management vier directrices. In de raad van bestuur zijn drie van de zes leden vrouwelijk. Bij de vastgoedvennootschap Ascencio is CEO Marc Brisack zelfs de enige mannelijke vertegenwoordiger in het directiecomité.

2. Meer bescherming gevraagd

De beleggende Belg heeft weinig vertrouwen in de raden van bestuur. Bijna twee derde oordeelt dat er te weinig écht onafhankelijke bestuurders zetelen om het belang van het bedrijf boven alles te stellen. Deze week bleek nog uit een Duitse studie dat bijna de helft van de zogezegd onafhankelijken in het bestuur toch een nauwe sociale relatie hebben met het management dat ze moeten controleren. Ook in de toezichthouders van de overheid en de revisoren heeft ruim de helft niet te veel vertrouwen.

VAN DE ONDERNEMING

‡ Uiterlijk 21 dagen voor de vergadering de uitnodiging en de agenda publiceren.

‡ Minstens 15 dagen op voorhand het jaarverslag ter beschikking stellen.

‡ Antwoorden op vragen, tenzij het bedrijf daarmee ‘ernstige schade’ wordt berokkend (zoals bij het prijsgeven van geheime formules, contracten).

‡ Het recht om de vergadering drie weken te verdagen.

VAN DE AANDEELHOUDER

‡ Op voorhand voldoen aan de formaliteiten om te bewijzen dat u aandeelhouder bent.

‡ Jaarrekeningen goed- of afkeuren.

‡ Bestuurders benoemen.

‡ Absoluut vraagrecht, behalve vragen die het bedrijf schade kunnen berokkenen.

‡ U mag te laat komen.

‡ Per volmacht en per brief stemmen.

‡ Als u meer dan 5 procent van het kapitaal bezit, een punt op de agenda plaatsen. De drempel kan lager zijn als de statuten dat toelaten.

‡ Als u meer dan 20 procent bezit, hebt u het recht om de inkoop van eigen aandelen of een wijziging van het maatschappelijk doel tegen te houden.

‡ Als u meer dan 25 procent bezit, hebt u het recht om elke statutenwijziging tegen te houden.

‡ Als u meer dan 50 procent bezit, bestuurders benoemen en ontslaan.

‘Veel beleggers hebben een kater overgehouden aan verhalen als Lernout & Hauspie, Dexia of Fortis, waarbij ze vaak grote bedragen zijn verloren’, zegt Nothomb. ‘De meeste beleggers hebben terecht vragen over de onafhankelijkheid van de bestuursleden. Voorzitter Maurice Lippens zetelde bij Fortis bijvoorbeeld als onafhankelijke, omdat zijn operationeel mandaat was afgelopen. Zo iemand kan je toch nog moeilijk onafhankelijk noemen? We kennen ook de verhalen waarbij sommige bestuurders belangrijke en erg complexe beslissingen afhandelden via een telefoontje. Dat draagt niet bij tot het vertrouwen.’

3. Meer kansen om te participeren

Bijna drie op de tien aandeelhouders geeft te kennen naar minstens één algemene vergadering te zullen gaan. ‘Dat lijkt veel, maar het aantal participanten is de voorbije jaren gedaald’, zegt Nothomb. ‘Vroeger vertelde het management nog iets nieuws op de algemene vergadering, nu mag dat niet meer. En er waren veel vergaderingen waar er heisa was, zoals bij Fortis of de Nationale Bank. Nu is dat fel verminderd. In België dagen doorgaans minder beleggers op dan in Frankrijk of in Nederland. In Frankrijk zijn de aandeelhoudersvergaderingen van Total of Sanofi echte dagevents met randactiviteiten waarbij de CEO’s een sterrenrol spelen. In Zwitserland haalt de voedingsreus Nestlé makkelijk 5.000 bezoekers. Fransen en Zwitsers zijn meer nationalistisch, en stellen vaak vragen over wat de bedrijven voor het land doen. Dat hoor je bij ons niet.’

Toch stellen de Belgische bedrijven dat er ze er zo veel mogelijk aan doen om de aanwezigheid op te krikken. ‘De aandeelhouders krijgen een uitvoerige presentatie over de resultaten en de strategie van ons bedrijf. Het is een ideale gelegenheid om je als belegger te laten informeren,’ zegt Paul Vanwambeke, investeerdersmanager bij Bpost.

‘Bij ons zijn telkens 50 à 70 mensen aanwezig’, zegt Tom Schockaert, investor relations manager bij de uitbater van het hoogspanningsnet Elia. ‘Daar zat vorig jaar één institutionele partij bij. Die laten zich vaak vertegenwoordigen. De sfeer is meestal gemoedelijk. De aandeelhouders stellen wel eens lastige vragen, maar daar dient een algemene vergadering voor.’

Volgens Schockaert komen veel aandeelhouders ook om het management en de raad van bestuur in levende lijve te zien. ‘Na de vergadering bieden we een hapje en drankje aan. Beleggers appreciëren dat. Veel aandeelhouders spreken de directie- en bestuursleden rechtstreeks aan. De drempel om een vraag te stellen is tijdens een receptie minder groot dan tijdens het officiële gedeelte, waar iedereen bij is.’

Om de aanwezigheid op te krikken, kan het internet een oplossing zijn. Als de kans zou worden geboden online te stemmen, zou bijna driekwart deelnemen aan de algemene vergadering. ‘Een soort podcast organiseren waarbij de deelnemers op voorhand hun vragen schriftelijk kunnen stellen, en het laten stemmen met een toegangscode is technisch haalbaar’, geeft Deminor-partner Nothomb aan.

Beleggers moeten ook rekening houden met het bedrag dat veel banken en beurshuizen vragen om een eigenaarsattest uit te reiken. Dat kan oplopen tot 15 euro. Vaak meldt de broker het bedrijf wel al zelf dat u komt, en hoeveel aandelen u vertegenwoordigt.

4. Belastingaversie neemt af

De meeste beleggers blijven afkerig van alle vormen van extra belastingen op aandelen. In amper twee jaar is de beurstaks al in drie stappen verhoogd van 0,17 naar 0,27 procent.

Maar de voorstanders van een extra belasting op aandelen winnen terrein. Een algemene vermogenstaks ziet 70 procent niet zitten. Maar als de opbrengst van een meerwaardetaks op aandelen volledig naar het verlagen van de lasten op arbeid zou gaan, stijgt het aantal voorstanders naar 36 procent en is nog 57 procent tegen. Vorig jaar kantte nog twee derde van de respondenten zich tegen elke vorm van meerwaardetaks. De taxshift die de regering wil doorvoeren, wordt dus ook bij beleggers steeds breder gedragen, ook al snijden ze daarmee in eigen vlees.

Opvallend is dat het percentage voorstanders van een meerwaardebelasting niet toeneemt als alleen de transacties op kortere termijn geviseerd zouden worden.‘Dit is een belangrijk signaal naar de regering,’ meent Nothomb. ‘Beleggers maken geen verschil tussen wat sommigen ‘speculatie’ noemen - het verkopen van aandelen binnen het jaar - en beleggen op zeer lange termijn. De tegenstanders blijven ruim in de meerderheid.’

‘Ook als je alleen speculatieve trades zou belasten, is dat negatief voor de beurs’, legt de Deminor-specialist uit. ‘De verhandelbaarheid zou gevoelig afnemen, zeker voor kleine en middelgrote aandelen. Dat zal op de beurskoersen wegen, waardoor de Belgische bedrijven moeilijker geld op de eigen beurs zullen kunnen ophalen.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud