nieuwsanalyse

Galapagos is Brussels beste aandeel

In 2015 werd Galapagos een pak bekender dankzij een tweede beursgang op Wall Street. Om die operatie te doen slagen moest het bedrijf met een overtuigend verhaal komen. ©nasdaq

Sinds Galapagos in 2005 naar de beurs kwam, deed geen enkel aandeel op het Brusselse koersenbord het beter. Een geduldige belegger van het eerste uur verdiende 20 procent per jaar.

Ruim 1.100 procent verdiende een echte aandeelhouder – met de nadruk op houder – op 14 jaar aan het biotechbedrijf Galapagos, zonder ooit deel te moeten nemen aan een kapitaalverhoging. De intekenprijs bij de beursgang bedroeg 7 euro, donderdag sloot de koers af op 85,06 euro, een veelvoud. Per jaar komt dat neer op een rendement van 20 procent.

Dat rendement valt simpel te berekenen, omdat Galapagos nooit een dividend betaalde. Maar zelfs beleggers die de uitgekeerde winsten van andere bedrijven jaar na jaar herinvesteerden kwamen met geen enkel Brussels aandeel in de buurt van Galapagos. Wie een Bel20-mandje kocht in mei 2005 en telkens alle dividenden herbelegde, zag zijn inleg niet eens verdubbelen in dezelfde periode.

Beurswaarde

Biotechinvesteerders weten dat hun bedrijven jarenlang geld zullen aansmijten tegen onderzoeken die misschien ooit uitmonden in een werkend medicijn. Dat gaat typisch gepaard met de ene kapitaalverhoging na de andere.

Daardoor zijn er vandaag meer dan 57 miljoen aandelen. Na de beursgang waren dat er nog geen 10 miljoen. De beurswaarde (koers maal aantal aandelen) was tegen donderdagavond daardoor niet vertwaalfvoudigd, maar ruim verhonderdvoudigd tot 4,6 miljard euro.

De grootste kapitaalrondes vonden plaats op Wall Street, waar Galapagos beursgenoteerd is sinds 2015. Tegen dan was overduidelijk dat de molecule filgotinib veel potentieel had om verschillende ziektebeelden te bestrijden. Bijna vanzelf stroomde ongeveer 1 miljard dollar nieuw geld binnen via de Amerikaanse beurs Nasdaq. ‘Iedereen wil onze aandelen,’ zei oprichter en CEO Onno Van de Stolpe daarover. En hij weet goed genoeg dat dat vroeger anders was.

Kleine beleggers

In 2005 was de bedoeling eigenlijk om aandelen te verkopen tegen 8 tot 10 euro per stuk. Uiteindelijk viel de vraag daarvoor te mager uit, en werd ook niet het maximaal aantal stukken geplaatst. 9 procent van de aandelen ging naar retailbeleggers, zeg maar de kleine spaarders van België en onze buurlanden.

Volgens Galapagos zelf zitten er zeker nog kleine beleggers van het eerste uur aan boord. Lang voor er sprake was van Nasdaq moesten zij wel door de woestijn. Ruim zes jaar na de beursgang, ten tijde van de eurocrisis in 2011, was hun aandeel voor de laatste keer minder dan 7 euro waard.

Diepterecord in 2008

Tijdens de beurscrash van 2008-2009 stond Galapagos ruim 60 procent in het rood toen de koers 2,65 euro aantikte, een diepterecord. ‘Galapagos is tot nu toe geen voorbeeld in het opbouwen van aandeelhouderswaarde,’ zuchtte Van de Stolpe een paar maanden later.

Het monsterrendement werd neergezet sinds eind 2014, bewijst de koersgrafiek . Dat het zo hard kon gaan terwijl het bedrijf voor honderden miljoenen nieuwe aandelen uitgaf, bewijst dat het leger aan believers alleen maar gegroeid is.

Kapitaalverhogingen

Kleine beleggers konden sinds de beursgang in Brussel niet meer rechtstreeks deelnemen aan de kapitaalverhogingen. Als ze niet bijkochten op de beurs, bezaten ze na elk van die operaties dus een steeds kleiner belang van hetzelfde bedrijf. Maar zelfs zij werden rijkelijk beloond als ze de afgelopen jaren geduld toonden.

De volle zalen die Van de Stolpe trekt op Belgische beleggersevents, bewijzen dat kleine beleggers hem niets kwalijk nemen. Nu zaterdag ontvangt de Vlaamse Federatie van Beleggers hem op de VFB-dag in Kinepolis Antwerpen.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud