Nederlandse grootbelegger: ‘In Brussel interesseren ons maar 16 aandelen'

Hein van Beuningen (links) en Rombout Houben. ©Patrick Post

Een van Nederlands bekendste investeringsmaatschappijen is onlangs actiever geworden in ons land. ‘We willen nog meer investeren in België.'

In Nederland is Teslin Capital Management een naam als een klok. De investeringsmaatschappij, mee opgericht en bestuurd door de schatrijke familie Van Beuningen, is een belangrijke aandeelhouder van genoteerde ondernemingen bij onze noorderburen zoals de technologiebedrijven TKH, Besi of Ordina, de voedingsgroothandel Sligro, de handelaar in noten en specerijen Amsterdam Commodities of de maker van verduurzaamd hout Accsys Technologies.

Er zitten ook enkele zwak presterende namen bij, zoals de matrassenverkoper Beter Bed, die zijn koers de voorbije maanden zag halveren.

Sinds 2006 probeert Teslin zijn geografische horizon te verbreden met Duitse maar ook met Belgische bedrijven. De focus ligt op kleinere en middelgrote ondernemingen waarin de groep een substantiële deelneming kan nemen, zodat ze voldoende invloed kan uitoefenen op het management.

Voor Teslin primeert de lange termijn. In alles. Het fraaie landgoed Anderstein nabij Utrecht waar Hein van Beuningen, de achterneef van medeoprichter Frederik van Beuningen, ons ontvangt, is al meer dan een eeuw in handen van de familie. Hein draagt dezelfde naam als een van de belangrijkste telgen: Hendrik Adriaan van Beuningen. In 1896 richtte die samen met enkele partners de Steenkolen Handels Vereniging (SHV) op, die het zwarte goud verhandelde met en tussen Engeland en Duitsland.

Groei is mooi. Waardering is beter.
Een opschrift in de inkomhal van het landhuis van de familie Van Beuningen.

De roots van de familie gaan nog veel verder terug. De Van Beuningens lagen in de 17de eeuw mee aan de basis van de Verenigde Oost-Indische Compagnie, die handel dreef over de zeven wereldzeeën en de allereerste aandelen uitgaf. Midden vorige eeuw was de familie, die haar naam sinds een schenking ook leent aan het bekende Museum Boijmans Van Beuningen, de grootste werkgever in de Rotterdamse haven. In de jaren 50 besloot ze een groot deel van haar bezit in de SHV te verkopen aan een van de medeoprichters.

In 1991 richtte Frederik van Beuningen samen met Aleid Kruize Teslin op. Frederiks achterneef Hein is toegetreden tot de directie, en lijkt zijn legendarische grootoom te zullen opvolgen. Hij ontvangt ons samen met de fondsbeheerder Rombout Houben in het koetshuis van Anderstein, een landgoed van 220 hectare op de Utrechtse Heuvelrug, waar Teslin kantoor houdt. ‘Mijn voorvader kocht dit domein in 1903. Maar intussen zijn de koeien vervangen door een golfterrein’, zegt Hein van Beuningen.

De groene omgeving, ver weg van het hectische Amsterdam, is belangrijk voor de investeerder. Hij kan er in alle rust wachten op de beste beleggingskansen. Voor de spiegel in de inkomhal prijkt niet voor niets het opschrift in Delfts blauw: ‘Groei is mooi. Waardering is beter’, getekend F.W.H. van Beuningen.

Jullie actieterrein zijn kleine en middelgrote aandelen uit Nederland, Duitsland en België? Vanwaar die specifieke keuze?

Hein van Beuningen: ‘Het is een terrein waar fundamentele analyse nog een verschil kan maken. De grote beurshuizen volgen die bedrijven minder op. Bovendien zijn wij een ondernemende, betrokken aandeelhouder. We willen onze stem laten horen en invloed uitoefenen. Daar heb je een aanzienlijk belang voor nodig. In ons fonds Teslin Participaties streven wij naar deelnemingen van minstens 5 procent. Om zo’n grote participatie op te bouwen in multinationals hebben we onvoldoende middelen. Daarom zoeken we naar bedrijven met een beurswaarde van minder dan 3 miljard euro.’

Jullie sluiten banken, biotech en vastgoed uit. Waarom?

Van Beuningen: ‘Al van bij de oprichting koos mijn grootoom Frederik ervoor niet te investeren in financiële instellingen. Dat is een principiële keuze. Banken lenen geld met een grote hefboom, en dat vinden we een risico dat we niet willen dragen. Bovendien zijn financiële instellingen niet echt transparant. We waren blij dat we geen banken in portefeuille hadden tijdens de financiële crisis in 2008.’

Al van bij de oprichting koos mijn grootoom Frederik ervoor niet te investeren in financiële instellingen. Dat is een principiële keuze.
Hein van Beuningen

‘Biotech is een prachtige sector met heel wat mooie bedrijven in de Benelux. Maar het vergt te veel specifieke kennis die we niet in huis hebben. Ook voor beursgenoteerd vastgoed hebben wij geen toegevoegde waarde. Investeerders zoeken bij ons specifieke aandelenexpertise in small- en midcaps dicht bij huis.’

Welke criteria hanteren jullie bij de keuze van een aandeel?

Rombout Houben: ‘Allereerst houden we rekening met de lange termijn. We zijn geen traders, maar willen vele jaren bedrijven mee naar een duurzame groei begeleiden. We kiezen ondernemingen met een stabiele groei en een competitief voordeel in een sector met goede vooruitzichten. In combinatie met een conservatief management dat geen gekke dingen doet. Dan kom je vaak terecht bij bedrijven met een dominante aandeelhouder, meestal een familie.’

‘Daarnaast is de liquiditeit belangrijk. Er moeten voldoende vrij verhandelbare aandelen zijn. Want om een forse positie uit te bouwen zonder de koers te veel te beïnvloeden, moeten we het aandeel vlot kunnen verhandelen. Meestal kopen we onze aandelen op de beurs, al doen zich soms andere opportuniteiten voor. Zo konden we onlangs een belang van 1,5 procent verwerven in een Duits bedrijf omdat een 93-jarige aandeelhouder wilde verkopen.’

Pijlen op België

De holding Teslin is aandeelhouder van Fagron en Melexis. Andere Belgische bedrijven die op de radar staan - maar die Teslin niet noodzakelijk koopwaardig vindt op dit moment - zijn Jensen, Kinepolis, Resilux, Lotus Bakeries, Miko en Sioen. 

De investeringsmaatschappij heeft nog geen toelating om haar fondsen ook in België actief bij particuliere beleggers te promoten, maar die intentie is er wel. ‘We zouden best in België actief willen worden. Daar zitten echter wat juridische haken en ogen aan die we in kaart willen brengen voor we de stap wagen’, zegt Hein van Beuningen.

Voor institutionele beleggers staan de fondsen wel open, en ook voor vermogende particulieren die zelf naar Teslin stappen. De instapdrempel ligt op 150.000 euro voor het Midlin-fonds en 250.000 euro voor de andere fondsen. De groep telt vier fondsen.

Midlin: richt zich op substantiële belangen in 10 à 20 genoteerde small- en midcaps in Nederland, Duitsland en België. Beheerd vermogen: 100 miljoen euro. Sinds de oprichting van het fonds in 2006 boekte het een return van 105,9 procent versus 100,5 procent voor de AMX, de Nederlandse midcap-index.

Teslin Participaties: Houdt belangen aan tussen 5 en 30 procent in 10 à 15 genoteerde Nederlandse bedrijven. Beheerd vermogen: 500 miljoen euro.

 

 Gerlin: investeert in 8 à 12 Duitse bedrijven, waarin belangen van 5 à 10 procent worden genomen. Beheerd vermogen: 120 miljoen euro.

RPC: investeert in landbouwgrond in Nederland. Beheerd vermogen: 100 miljoen euro.

Bij welke bedrijven op de Brusselse beurs komen jullie dan terecht?

Houben: ‘Puur op basis van de marktwaarde, de sectoren die we uitsluiten, en de liquiditeit voldoen 33 Belgische bedrijven aan onze criteria. Daarvan vinden we er 16 interessant. Dat is de visvijver waar onze acht analisten constant naar kijken. Ze wachten tot de aandelen voldoende opwaarts potentieel hebben. Je mag niet te duur kopen. Wij mikken op de lange termijn op een gemiddeld rendement van 10 procent per jaar, en dan is ook de instapprijs belangrijk. De Brusselse beurs is echter zo klein dat weinig onder de radar van de beleggers blijft. De kans dat er veel koopjes te doen zijn, is er dus niet zo groot.’

Kunt u namen noemen uit die potentiële visvijver?

Houben: ‘Bij de bedrijven die ons interesseren - maar niet noodzakelijk koopwaardig achten op dit moment - zitten Jensen, Kinepolis, Resilux, Lotus Bakeries, Miko en Sioen. Barco wilden we twee jaar geleden kopen, maar we hadden toen onvoldoende cash. Jammer, achteraf gezien. Ook Agfa-Gevaert lijkt een interessant verhaal te kunnen worden. We zijn aandeelhouder van Nexus, een Duitse concurrent van de medische IT-tak en kennen de sector dus goed. Als Agfa Healthcare apart naar de beurs zou gaan, zullen we daar erg goed naar kijken.’

Van Beuningen: ‘Bij Van de Velde waren we jaren geleden aandeelhouder. Maar omdat de lingeriegroep plots zelf winkels begon te kopen met de overname van Intimacy in de VS, hebben we afgehaakt. Zelf een retailkanaal opzetten leek ons de foute strategie.’

Jullie stapten onlangs in de chipmaker voor de autosector Melexis. Vanwaar die keuze?

Houben: ‘Het is een uitstekend geleid bedrijf met mooie vooruitzichten, waar het management bovendien een belangrijke aandeelhouder is. Omdat wagens steeds veiliger, autonomer en milieuvriendelijker worden, zijn almaar meer chips per auto nodig. Melexis is dankzij zijn technologie en goede klantenrelaties uitstekend geplaatst om te profiteren. Het aandeel was heel lang veel te duur voor ons. Maar in december duwde het slechte beursklimaat, met name de verkoopgolf in auto- en chipaandelen, de beurskoers onder 50 euro. Veel beheerders verkochten toen omdat ze het aandeel bij hun overzicht van het jaareinde niet in portefeuille wilden hebben. Toen hebben wij gekocht. Nog niet voluit, want door het slechte sentiment in de autosector blijven we op korte termijn op onze hoede.’

Jullie blijven ook een tevreden aandeelhouder van de maker van apothekersingrediënten Fagron?

Houben: ‘We kennen het bedrijf al heel lang. In 2010 kochten we een eerste positie, die we rond 40 euro grotendeels hebben verkocht. Fagron maakte de fout zich verticaal te willen integreren - via de overname van zijn grote klant Bellevue in de VS - op een moment dat de terugbetaling van bereide medicijnen er in elkaar stortte. Maar de problemen bleven geïsoleerd. In Europa en Brazilië boerde het bedrijf nog wel goed. Fagron kon zijn problemen oplossen dankzij een versteviging van de balans, wat het op termijn veel meer waard kan maken. Bij de kapitaalverhoging in 2016, samen met onder meer het investeringsfonds Waterland en Marc Coucke, hebben we daarom onze positie weer vervijfvoudigd.’

‘Sindsdien is de zwarte bladzijde omgeslagen. Onder het nieuwe management is Fagron weer op de goede weg. CEO Rafael Padilla timmert verder aan de groei. Ook voorzitter Koen Hoffman heeft met zijn focus op waardecreatie op de lange termijn en zijn veelvuldige contacten met het management een goede invloed. De onderneming is de enige in de sector die aan internationale consolidatie doet en zo ten volle van synergievoordelen kan profiteren. De recente overname van Cedrosa in Mexico past perfect in die strategie. Dat is geen nieuwe activiteit, maar een mini-Fagron.’

Jullie beheren ook het fonds Rhoon, Pendrecht en Cortgene (RPC), met oprichting in 1916 het oudste beleggingsfonds in Nederland. Dat investeert in landbouwgrond. Is dat geen bizarre combinatie?

Van Beuningen: ‘We merken al jaren dat kapitaal zijn weg zoekt naar rendement, zelfs de lage rendementen die grond oplevert. Grond is schaars. Er komt er geen bij. Op termijn troeft grond de inflatie af, en is de belegging dus veilig. Maar op korte termijn kunnen de inkomsten van de zowat 2.000 hectare landbouwgrond die we verpachten aan boeren fors schommelen. In Nederland legt de Pachtkamer, een overheidsinstelling, de tarieven vast. Die hangen af van de winst-en verliesrekeningen van de boer. Omdat 2018 slecht was voor de boeren wegens de droogte en lage wereldprijzen voor landbouwproducten, liggen de pachtprijzen komend jaar tot 40 procent lager.’

Fagron is op de goede weg. Het is het enige bedrijf in zijn sector dat aan inter nationale consolidatie doet en zo ten volle van synergievoordelen profiteert.
Rombout Houben
Teslin-fondsbeheerder

‘Het fonds RPC is dan ook meer gericht op het in stand houden van kapitaal bij een gematigd rendement. Al moet je dat niet onderschatten. De pachtinkomsten leveren 1 à 2 procent direct rendement per jaar op, maar op lange termijn kan het totaal rendement hoger zijn. Af en toe boeken we forse meerwaarden, als bijvoorbeeld de bestemming wordt aangepast voor woningbouw of bedrijfsterreinen. Bij dalende beurzen is grond bovendien een baken van stabiliteit.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect