'Waarom Shurgard naar Brussel trok? Je geraakt gemakkelijker in de Bel20 dan in de CAC40'

Op maandag 15 oktober trok Shurgard naar de Brusselse beurs. ©Mathieu Paternoster

Een maand na de succesvolle beursgang van Shurgard deelde CFO Jean Kreusch donderdagavond zijn ervaringen met een aantal start-ups in Brussel. 'De kostprijs om kleine beleggers toe te laten tot een beursgang staat niet in verhouding tot de meerwaarde.'

Het Luxemburgse stockagebedrijf Shurgard  trok bijna een maand geleden naar de beurs van Brussel. De onderneming haalde 575 miljoen euro op bij institutionele investeerders tegen 23 euro per aandeel. De beursgang was een succes. Op de eerste dag won het aandeel 5 procent. Ondertussen noteert Shurgard zo’n 12 procent boven de intekenprijs. Terwijl de Brusselse beurs in oktober haar slechtste maand in drie jaar tijd beleefde, hield het aandeel van de vastgoedgroep stand.

Nochtans verliep de voorbereiding van de IPO niet van een leien dakje. In de twee weken voor de beursgang trokken enkele bedrijven zoals het Nederlandse Leaseplan hun plannen voor een notering in door de moeilijke marktomstandigheden. ‘Ik dacht: nee, niet opnieuw!’ vertelt Shurgards financiële man Jean Kreusch daarover. In 2007 ging de geplande beursgang van Shurgard compleet de mist in omdat er bijna geen interesse was. ‘Het voelde aan alsof ik in dezelfde film was beland. In 2007 was ik ook al CFO. Toen in de laatste weken van de roadshow de markten wat begonnen te beven, dacht ik dat we opnieuw dezelfde kant opgingen.'

Waarom mislukte de beursgang in 2007?

De financiële crisis was zich volop aan het vormen. De financiële markten begonnen te verzwakken en het ging bergaf met de vastgoedsector. Uiteindelijk was er niet genoeg vraag om de beursgang te laten doorgaan tegen een aanvaardbare prijs. Het moederbedrijf Public Storage kon uiteindelijk in 2008 een belang van 51 procent verkopen aan het Amerikaanse pensioenfonds New York Common Retirement Fund (NYCRF).

Ook nu waren de marktomstandigheden moeilijk. Wat was het verschil met 2007?

Tijdens de laatste week van de roadshow werd het woelig op de markten. Er waren enkele investeerders zoals hefboomfondsen die zich terugtrokken. Maar de meeste investeerders die zich hadden ingeschreven voor de beursgang, wilden voor lange termijn bij ons blijven. Bovendien hadden we wat marge. De vraag voor de aandelen was enkele malen groter dan het aanbod. Het nadeel was wel dat we naar de beurs gingen tegen de onderkant van de prijsvork. Dat zorgde voor wat meer verwatering. Maar wanneer je te duur naar de beurs gaat en het aandeel crasht bij de IPO dan kost het heel wat tijd om het vertrouwen van de investeerders te herstellen.

Met het geld van de beursgang kunnen we nieuwe sites openen.
Jean Kreusch
CFO Shurgard

Wat waren de voornaamste redenen voor de beursgang?

Toen het pensioenfonds in het kapitaal kwam, wisten we dat een IPO vroeg of laat weer op tafel zou komen. Het fonds heeft niet de intentie om op korte termijn te verkopen, maar van een pensioenfonds weet je dat het ooit uit het kapitaal wil stappen. Door de beursgang kan het fonds dat nu. Daarnaast kunnen we via de beursgang onze groei versnellen. We kunnen met het geld nieuwe sites openen.

Waarom een IPO en geen andere manier van financiering?

Met de aandelen hebben we nu een betaalmiddel om andere bedrijven over te nemen zonder cash uit te geven. Er staan ook niet veel opslagbedrijven genoteerd op de beurs. Door te noteren op de beurs krijg je automatisch een prijs opgeplakt en heb je een benchmark om te kijken of je goed bezig bent.

We zijn niet een of ander hip techbedrijf waar iedereen wil instappen maar een saaie vastgoedonderneming. Daarom vonden we het onnodig om de beursgang open te stellen voor kleine investeerders.
Jean Kreusch
CFO Shurgard

Het aantal nieuwe noteringen op de Brusselse beurs is de laatste jaren wat stilgevallen. Wat gaf de doorslag voor Brussel?

De eerste keuze was die tussen Londen of Euronext. Maar omdat de meeste van onze inkomsten in euro zijn en er een grote onzekerheid heerst over de brexit, kozen we al snel voor Euronext. Daarna overwogen we Parijs, Amsterdam en Brussel. We zeiden: waarom niet Brussel? In 2007 hadden we een goede ervaring in Brussel. De stad ligt ook niet zo ver van Luxemburg wat het makkelijker maakt voor het management. Bovendien is het makkelijker om op termijn tot de Bel20 behoren dan tot de cac40 of de AEX.

Waarom besloot je de kleine beleggers uit te sluiten van de beursgang?

Toen we in 2007 naar de beurs wilden gaan, was er geen enkele interesse van kleine beleggers. We zijn dan ook niet bekend bij het grote publiek. Bovendien zijn we niet een of ander hip techbedrijf waar iedereen wil instappen maar een saaie vastgoedonderneming. Daarom vonden we het onnodig om de IPO open te stellen voor kleine investeerders. Daarnaast is het voor banken door de strenge regelgeving moeilijker geworden om aandelen van een beursintroductie te slijten aan de gewone man. Een beursgang met kleine beleggers had dus weinig meerwaarde maar een grote kost. Omdat we in Luxemburg gevestigd zijn, kwam er bij een publieke beursgang een extra laag complexiteit bij. Alle documenten zouden nog eens vertaald moeten worden in het Nederlands en het Frans. Het zou gek zijn dat te doen voor een tiental miljoen euro van kleine investeerders.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content