Blancochequebedrijven zijn de jongste beurshype

Nikola-oprichter Trevor Milton. De fabrikant van elektrische vrachtwagens is een beurssensatie sinds hij via een SPAC een notering kreeg. ©REUTERS

Nu ook ‘Moneyball’-sportlegende Billy Beane zich achter een SPAC of blancochequebedrijf schaart om een nog onbekende overname te doen, lijkt de hype rond dat beursvehikel compleet. Een valabel alternatief voor een beursintroductie, of een signaal van een zeepbel?

Beleggen in een lege beursschelp in de hoop dat de gewiekste oprichter van dat vehikel een lucratieve bedrijfsovername voor elkaar krijgt. Dat is, kort samengevat, het nieuwste businessmodel van Wall Street. Toegegeven, Special Purpose Acquisition Companies (SPAC) bestaan al decennia op de Amerikaanse aandelenbeurs, maar het grootste deel van die tijd leidden die beursschelpen een obscuur en ietwat louche bestaan.

Niet langer. Een nieuw tijdperk lijkt aangebroken - SPAC 2.0 - waarin gereputeerde investeerders en beurshuizen hun naam verbinden aan SPAC's of zogenaamde blancochequebedrijven. Daarbij brengen ze een vehikel naar de beurs met de belofte om het bij beleggers opgehaalde geld - de blanco cheque - binnen twee jaar in te zetten voor de overname van een bedrijf. Dat bedrijf maakt dan via een omweg een beursintroductie wanneer het met de schelp samensmelt.

Records

2020 is op weg om alle records te breken. SPAC's haalden dit jaar al 13,5 miljard dollar beleggersgeld op, het dubbele van het bedrag dat ze vorig jaar op dit moment hadden opgehaald. Het recordbedrag van vorig jaar is binnen handbereik, en er zijn nog vijf maanden te gaan. Minstens 45 SPAC's trokken dit jaar al naar de Amerikaanse beurs. Nog opmerkelijk: in april kwam liefst 80 procent van het totale bedrag aan Amerikaanse beursintroducties (IPO's) op rekening van een SPAC.

Een SPAC heet een veiliger en voorspelbaarder alternatief te zijn voor een klassieke beursintroductie.

Voor dat laatste wordt verwezen naar de coronacrisis, die een klassieke IPO minder aantrekkelijk maakt nu de beurs in woeliger water verkeert. Een SPAC heet een veiliger en voorspelbaarder alternatief te zijn. Bij een klassieke IPO moet via een aanslepende roadshow de belangstelling van een pak investeerders afgetoetst worden en weet een bedrijf pas op het laatste moment hoeveel geld het kan ophalen.

Bij een SPAC is er sneller duidelijkheid omdat met slechts één partij onderhandeld moet worden. Handig voor private-equitygroepen die in het huidige volatiele klimaat snel hun cashverslindende start-ups willen afstoten. Dat is alvast één verklaring voor het recente succes van blancochequebedrijven, naast het feit dat ze klaargestoomd worden om in te spelen op opportuniteiten als bedrijven door de aanslepende coronacrisis in de problemen komen.

Snelle winst

Maar er is nog een andere verklaring mogelijk: dat SPAC's het jongste speeltje van beleggers - en oprichters - zijn die op zoek zijn naar snelle winst nu de centrale banken de markt overspoelen met liquiditeiten en rendement almaar moeilijker te vinden is. SPACs hebben de reputatie speculatieve kortetermijnbeleggers aan te trekken, inclusief de jongere Robin Hood-beleggers die in de nasleep van de coronapandemie de beurs ontdekt hebben. Een typische SPAC-deal heet ook minder transparant te zijn in vergelijking met het grondige onderzoek dat voorafgaat aan een klassieke IPO.

En dan zijn er nog de vetpotten die weggelegd zijn voor de SPAC-oprichter of ‘sponsor’. Diens vergoeding loopt typisch op tot 20 procent van de SPAC-aandelen, die hij tegen een bodemprijs kan kopen. Tel daarbij nog eens enkele procenten van het opgehaalde bedrag als vergoeding voor de begeleidende banken en het prijskaartje oogt indrukwekkend.

Het ondermijnt het argument dat een SPAC een goedkoop en efficiënter alternatief is voor een klassieke IPO, waar banken tot 7 procent commissie aanrekenen en waarbij een aandeel doorgaans te goedkoop geprijsd wordt om koerswinst op de eerste handelsdag toe te laten.

Nikola

Het weerhoudt beleggers er niet van bedrijven die via een SPAC naar de beurs trokken dolenthousiast omhoog te stuwen. Zoals Nikola , een fabrikant van elektrische vrachtwagens die in juni even 30 miljard dollar waard was en voorlopig nog geen voertuig verkocht heeft. Of het sportgokbedrijf DraftKings, dat ruim 200 procent gestegen is sinds het door een SPAC werd overgenomen.

30 miljard
waardering Nikola
De fabrikant van elektrische vrachtwagens Nikola, die via een SPAC naar de beurs trok, was in juni even 30 miljard dollar waard. En dat terwijl er nog geen vrachtwagen van de band rolde.

Intussen blijft het records regenen, zoals dat van grootste SPAC-deal ooit. Dat staat sinds kort op naam van MultiPlan, actief in de Amerikaanse gezondheidssector en goed voor een deal van 11 miljard dollar. Het illustreert dat doelwitten almaar groter worden.

Dat is ook de ambitie van de hedgefondsmiljardair Bill Ackman, die met zijn SPAC Pershing Square Tontine Holdings een recordbedrag van 4 miljard dollar ophaalde bij zijn recente IPO. Hij wil daarmee jacht maken op een ‘mature eenhoorn’, een niet-genoteerde start-up met een waardering van minstens 1 miljard dollar. Dat de SPAC-koers meteen steeg hoewel een concrete overname nog niet in zicht is, toont hoe hijgerig beleggers zijn.

Credibiliteit

Volgens de believers kunnen gerespecteerde investeerders als Ackman SPAC's een extra dosis credibiliteit bezorgen. Nog zo iemand is de voormalige Citigroup-bankier Michael Klein, die met een van zijn vier SPAC's de MultiPlan-deal afrondde. Opmerkelijk is dat Ackman afziet van de gebruikelijke vergoeding met 20 procent aandelen. Hij beperkt zich tot het recht om 6 procent van de aandelen te verwerven, bovendien aan een prijs die 20 procent bóven de IPO-prijs ligt. Dat moet Ackman aansporen om een topdoelwit te kiezen.

De laatste in het rijtje is de legendarische sportanalyticus Billy Beane, die dankzij doorgedreven data-analyse een bescheiden honkbalteam ver boven zijn gewicht deed boksen. Beane, wiens verhaal verfilmd werd als ‘Moneyball’, gaat in zee met de private-equityspeler RedBird Capital voor de allereerste SPAC gericht op sport. Hun vehikel, RedBall Acquisition Corp, wil 500 miljoen dollar ophalen voor de mogelijke overname van een sportteam, een sportcompetitie of een sportmediabedrijf.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud