weekboek

De BELG heeft weinig te vieren

Deze 21ste juli heeft Belgisch volksaandeel Proximus weinig te vieren als slechtst presterend aandeel in een slecht presterende Europese telecomsector.

Eerlijk: we vinden het nog altijd jammer dat Belgacom vier jaar geleden zijn naam veranderde in Proximus. Niks mis met de nieuwe naam.

Maar door die naamswijziging veranderde de beursticker van de telecomoperator van het prachtige ‘BELG’ in het platte ‘PROX’. En BELG was gewoon de perfecte zwart-geel-rode ticker voor een bedrijf waarvan de actieradius zich nog steeds grotendeels tussen Oostende en Virton situeert.

Bovendien wist de beursgang in 2004 143.000 Belgen te charmeren en is de vroegere RTT na de implosie van Fortis hét volksaandeel van het Brusselse koersenbord geworden.

In de Londense City heerst grote verbazing over de open oorlog tussen minister van Telecom Alexander De Croo en Proximus-CEO Dominique Leroy. ©Photo News

Belgacom/Proximus charmeerde de Belgen met zijn belofte van oerdegelijk rendementsaandeel. Dit jaar moeten de tienduizenden goede huisvaders vaststellen dat hun rots in de branding ook kan verzuipen als de branding fors genoeg is.

Bij de beursgang was er tussen de minister van Telecom en de CEO vooral discussie over wie het krijtje mocht vasthouden om de eerste koers - 24,50 euro - op het bord te schrijven. Anno 2018 merk je, zeker bij telecomanalisten uit de Londense City, waar het verkoopadviezen regent, verbazing over de oorlog tussen de huidige minister van Telecom, Alexander De Croo (Open VLD), en de huidige CEO, Dominique Leroy. Vooral sinds 13 juni, toen De Croo aankondigde de Belgische markt te willen openbreken.

©Mediafin

Begin 2019 veilt België frequenties voor het mobiele netwerk 4G en het nog snellere 5G. De Croo wil een deel van dat spectrum reserveren voor een vierde speler, naast het duo Proximus/Telenet en hun huidige uitdager Orange Belgium.

Intussen jaagt de onzekerheid beleggers weg. ‘Een vierde speler zou nefast zijn voor de zicht- en voorspelbaarheid waar deze kapitaalintensieve sector dringend nood aan heeft. De huidige onzekerheid ontmoedigt investeringen bij zowel operatoren als beleggers’, schreef het beurshuis HSBC.

De Belgische overheid - wij met zijn allen - heeft 180.887.569 stuks of 53,5 procent van Proximus in handen. Dat belang is dit jaar al 1,3 miljard afgeprijsd.

Proximus (20,13 euro, -0,9%) is met een koersval van 26 procent het slechtst presterende aandeel in de Stoxx-telecomindex en noteert een vijfde onder de startkoers van 14 jaar geleden. En dat in een sector die al belabberd presteert door de opmars van Netflix en kabelknippend comakijken.

Terzijde: Telenet presteert met minus 30 procent nog zwakker, maar noteert in de Stoxx Media-index (en is daar ook het slechtst presterende aandeel).

Voor de consument zou een vierde speler een goede zaak zijn. Kijk naar T-Mobile in de Verenigde Staten. Die zorgde er de voorbije jaren met fors goedkopere tariefplannen eigenhandig voor dat Amerikaanse centraal bankiers hun inflatiedoel rateerden.

En kijk naar Iliad, de Franse prijzenbreker die in België het meest over de tongen rolt. Iliad lanceerde op 29 mei een verbluffend mobiel lanceeraanbod waar de bel- en surfgekke Italianen en masse voor vielen: 6 euro per maand voor 30 gigabyte data.

Ter vergelijking: bij Proximus kost een mobiel abonnement met limiet van 10 GB 30 euro per maand. 30 GB is de facto ongelimiteerd. Zelf bots ik zelden op mijn maandlimiet van 5 GB. Collega’s kunnen nochtans getuigen dat ik - ongetwijfeld tot hun irritatie - een ‘always on’ datavreter ben. Om die 30 gig op te souperen moet je al veel comakijken op Netflix, tot en met die paar Koreaanse series.

Na amper 50 dagen telt Iliad Italia 1 miljoen klanten. Dat zijn er 20.000 - of het equivalent van een provinciestadje - per dag. ‘Een ramp voor de Italiaanse telecomsector’, schrijft het beurshuis Raymond James. ‘Een volledige overstap naar prijzen rond 6 à 8 euro per maand - tegen gemiddeld 15 à 18 euro per maand nu - is waarschijnlijk en kan de winst van de Italiaanse telecomindustrie halveren.’

©Mediafin

De Belgische consument zou zeker winnen bij een intrede van Iliad. Maar dan moet de regering wel consequent zijn en voor lief nemen dat de cashflow van Proximus aan flarden geschoten wordt. En er geen geld resteert om met een royaal dividend het variabele gat in de begroting te vullen. Evenmin zal er geld zijn om met een uitrol van supersnel 5G-internet de pin-up van het investeringspact van Charles Michel te blijven.

Voor de aandeelhouder(s) is er één troost: het dividend. Proximus belooft een dividend van bruto 1,5 euro. Bij de huidige beurskoers vertaalt dat zich in een rendement van 7,5 procent. Maar hoe duurzaam is dat bij een prijzenoorlog?

Veel marge is er niet: Proximus keerde vorig jaar voor 484 miljoen euro dividenden uit. Dat is ruim meer dan de 292 miljoen vrije kasstroom, ook al is het sinds 2010 de gewoonte om de uitkering af te stemmen op de vrije kasstroom. Proximus paste er een mouw aan door de 219 miljoen cash voor de overname van het Amerikaanse TeleSign uit de ‘genormaliseerde’ cashflow te filteren.

Feit is dat de groep de aandeelhouders alleen kon blijven verwennen door extra - bijna gratis, grazie Mario - schulden aan te gaan. Het gevolg was dat de nettoschuld meer dan 200 miljoen steeg, tot 2,1 miljard euro.

©BIPT

Samengevat: de aandeelhouder van Proximus kan in tegenstelling tot de klant beter hopen dat er geen vierde speler komt. En duimt dat Iliad tot volgend voorjaar te druk bezig is met de Italiaanse markt om zich in een nieuwe dure strijd te gooien.

Daarna is het gevaar voor lange tijd geweken, leert voetnoot 1 van het 97 pagina’s dikke voorbereidende rapport van de telecomwaakhond BIPT. ‘Een spectrumveiling zoals deze die nu op tafel ligt, zal in de komende 20 jaar niet plaatsvinden.’ Een gerust gemoed tot 2039, daar zou de gebelgde BELG na een dramatisch 2018 voor tekenen.

Solden voor gevorderden: Euronav en de schroothoop

Het beurspaleis is zoals de Nieuwstraat: hoe langer de solden duren, hoe meer ze weggelegd zijn voor gevorderden. Want wat in de ramsjbakken overblijft, is daar om een goede reden blijven liggen.

Neem Balta (5,62 euro, +12,7%). De tapijtproducent kon deze week bodemvissers lokken, maar noteert nog altijd 60 procent onder de koers van het debuut. Balta is een van de zeldzame Belgische aandelen die onder hun boekwaarde (7,38 euro per aandeel) noteren. Dat lokt beleggers die gokken dat alle slechte nieuws nu in de koers verrekend zit. Een gevaarlijke strategie, want de korte beurscarrière heeft geleerd dat de problemen van de groep - waarschuwing: flauwe woordspeling - kamerbreed zijn.

Nog zo'n aandeel dat onder de boekwaarde noteert is Euronav (7,43 euro, -1,3%). De olietankerrederij is een frustrerend verhaal. Elk kwartaal voorspelt het management beterschap 'over enkele kwartalen'.

Maar toch zijn er voor deze beursgenoteerde Godot tekenen dat de hemel écht opklaart. Degroof Petercam-analist Luuk van Beek stipt aan dat in de eerste jaarhelft het equivalent van 41 supertankers naar de schroothoop gestuurd is, meer dan de voorgaande drie jaar samen.

Onlogisch is dat niet, gelet op de nieuwe milieureglementeringen. 'De eigenaar van een oude tanker heeft nu de keuze. Ofwel meteen verkopen voor 17 miljoen dollar schrootwaarde. Ofwel 4,5 à 6 miljoen spenderen aan de verplichte 2,5-jaarlijkse droogdokbeurt plus installatie van een nieuw ballastwatersysteem, met heel onzekere opbrengst in de korte resterende levensduur.' Een keuze die vaak snel gemaakt is.

Lees verder

Tijd Connect