Fed zwaait met zevende renteverhoging crisis uit

Jerome Powell, de voorzitter van de Fed ©EPA

Nu de beleidsrente naar 2 procent stijgt, laten de Amerikaanse centraal bankiers voor het eerst in jaren de belofte vallen dat de rente nog lang uitzonderlijk laag zal blijven.

Terwijl de Europese Centrale Bank waarschijnlijk morgen heel schoorvoetend haar exitplan voor een decennium crisismanagement ontvouwt, is dat van de Federal Reserve al ver gevorderd. De Amerikaanse centraal bankiers krikten de rente met 25 basispunten op naar 2 procent.

Minstens even belangrijk is dat de Fed symbolisch afscheid neemt van de crisis. In de begeleidende mededeling zegt de centrale bank niet langer dat de rente nog lang uitzonderlijk laag zal blijven. Die zinsnede was standaardtaal geworden sinds de toenmalige voorzitster Janet Yellen in december 2015 komaf maakte met zeven jaar van (bijna-)nulrente. 

Dat betekent niet automatisch dat er een lange serie extra renteverhogingen in de pijplijn zit. De notulen van de vorige bijeenkomst leerden integendeel dat de rente er geleidelijk aan 'normaal' uitziet.

Het betekent wel dat verdere rentestappen in tegenstelling tot vroeger minder op automatische piloot in een tempo van één per kwartaal zullen gebeuren, maar meer op basis van de economische data van het ogenblik.

Laat mij in gewoon Engels aftrappen: de economie doet het prima
Jerome Powell
Fed-voorzitter

Een logisch gevolg is dat huidig voorzitter Jerome Powell vanaf 2019 weer na elke vergadering - in plaats van elk kwartaal - een persconferentie met tekst en uitleg zal geven.  

Op dit ogenblik argumenteren de economische data voor extra renteverhogingen. De economie blijft ook in het tiende jaar expansie in een stevig tempo groeien en de inflatie zit - gezuiverd voor de sterke klim van de olieprijs - grosso modo weer in de buurt van de doelstelling van 2 procent.

De werkloosheidsgraad zakte vorige maand naar 3,8 procent, het laagste peil in bijna een halve eeuw en de facto zo goed als volledige tewerkstelling. Die maximale tewerkstelling is samen met prijsstabiliteit een van de twee doelstellingen van de Fed. De centraal bankiers rekenen erop dat er gezien de sterke economie dit jaar nog eens twee renteverhogingen zullen komen

Welke handelsoorlog?

Opvallend: in de korte toelichting rept voorzitter Jerome Powell met geen woord over het risico op een handelsoorlog of de onrust op veel opkomende markten. 'Dat suggereert duidelijk dat de focus van de Federal Reserve op de binnenlandse economie ligt', merkt ING-econoom Smith op.

Over die laatste liet Powell geen twijfel bestaan. 'Laat mij in gewoon Engels aftrappen: de economie doet het prima', begon de voorzitter zijn persconferentie.

Powell liet vorige maand al op een toespraak in Zürich weten dat zijn boordtabel grotendeels binnenlands is en dat omgekeerd hij zich ook weinig stoort aan de potentiële impact van zijn beleid op de rest van de wereld.

Nochtans vloeit de crisis in opkomende markten zoals Turkije en Argentinië deels voort uit het Amerikaanse geldbeleid, zoals de Indiase centraal bankier Urjit Patel vorige week in een brief aan de Financial Times benadrukte. 

Op vervaldag komen

Patel heeft het niet over de renteverhogingen, wel over een ander aspect van het geldbeleid. De Fed - ook hier in schril contrast met de ECB - krimpt sinds oktober vorig jaar haar balans in. Ze herinvesteert niet langer alle cash die ze ontvangt doordat de duizenden miljarden schuldpapier die ze tijdens de crisisjaren heeft opgekocht geleidelijk op de vervaldag komen. 

©Mediafin

Sindsdien is de balans met zo'n 150 miljard dollar gekrompen (zie grafiek). Dat oogt niet enorm, maar als de Fed zoals gepland het krimptempo opdrijft van zo'n 20 naar zo'n 50 miljard per maand zal de balans eind 2019 zo'n 1.000 miljard kleiner zijn. En dan wordt ook een navenant aantal dollars uit de wereldmarkt gehaald. 

En dat net op een ogenblik dat door de belastingverlaging van Amerikaans president Donald Trump Washington alleen al de komende twee jaar voor zo'n 2.300 miljard dollar extra schulden zal uitgeven. En beleggers hebben nu eenmaal dollars nodig om op de stortvloed van de schulden in te tekenen. 

Dat betekent dat dollarschuldenaars in landen als Turkije en Argentinië moeten opboksen tegen de veelvraat Uncle Sam en het steeds moeilijker hebben om die schulden te (her)financieren. Jerome Powell ligt net als zijn grote baas in het Witte Huis misschien niet wakker van de rest van de wereld, de rest van de wereld ligt wél wakker van Powell. 

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content