weekboek

... alleen de Zinkstraat 1 blijft bestaan

Kurt Vansteeland

Na een weerom hallucinante week voor het aandeel Nyrstar zouden we bijna vergeten dat een belegging meer is dan rapporten en rekenbladen.

Zinkstraat 1. Is er een mooier bedrijfsadres in België dan dat van de zink-smelter in Balen? Een prachtsite langs het kanaal naar Beverlo, waar de diepe Antwerpse Kempen op de vriendelijke ‘De Limburgers heten u welkom’-borden botsen. Voor wie fietst: Nyrstar Balen ligt pal aan knooppunt 268, bijtanken met een frisse pint kan vlakbij op het terras van het café-parochiecentrum De Grot.

De Zinkstraat 1 is met zijn 129 lentes een van de oudste continu werkende industriële sites van het land. Zo’n site moeten we te midden van alle deindustrialisering koesteren. Vlakbij herinneren de straatnamen aan de rijke geschiedenis.

129 JAAR JONG

Enkele oud-werknemers van de zinkfabriek van Balen brengen op deze site de rijke geschiedenis van 'Vieille Montagne' in kaart. 

De Vieille Montagnestraat eert de eerste eigenaar, de eerste Belgische multinational. De Moresnetstraat verwijst naar het fascinerende dorp in het verre oosten van België. Dat dorp was tot 1919 een minivrijstaatje, omdat het jonge Koninkrijk der Nederlanden en Pruisen elkaar de cruciale lokale zinkmijn niet gunden. De Nederlandse journalist Philip Dröge schreef er een prachtboek over. Niet in uw bibliotheek? U had al op Bol.com moeten zitten.

Waarom vertellen we dat allemaal? Omdat het belangrijk is als belegger in het achterhoofd te houden dat een belegging meer is dan rapporten en rekenbladen. Een belegging is een investering in een fysiek bedrijf, met fabrieken en mensen die die fabrieken draaiend houden. Fabrieken zijn vaak ook stabieler dan de eigenaars er boven. Zoals Balen. De Zinkstraat 1 bleef, ook al ging Vieille Montagne over in Union Minière, Umicore en Nyrstar.

Stinkende best

Ver boven de hoofden in Balen speelde zich deze week op de beurs een zelden gezien welles-nietesspelletje af over de overlevingskansen voor de aandeelhouders van Nyrstar (4,43 euro, -11,6%). De überbear van Nyrstar, ABN AMRO, knipte in een vernietigend rapport het koersdoel bij van 4 naar 1 euro. Een dag later riposteerde überbull Goldman Sachs met een koopadvies en een herhaling van het koersdoel van 7,50 euro.

De Nyrstar-zinksmelter in Balen

Eerst dit: de toestand van Nyrstar is niet de fout van het huidige management. Dat doet zijn stinkende best om het bedrijf een kans te gunnen. Wel van ex-CEO Roland Junck, die smelters als Balen niet naar waarde schatte en voor te veel geld een lappendeken van zinkmijnen kocht.

Alle Zuid-Amerikaanse mijnen zijn nu de deur uit, de schuldenlast bleef. Tegelijk moest het management fors investeren in de smelter in het Zuid-Australische Port Pirie en in de overgebleven Noord-Amerikaanse mijnen om Nyrstar een toekomst te geven. Gevolg: een schuldenberg, waar tot nader order een minieme vrije cashflow tegenover staat.

Nog een belangrijke nuance: veel Nyrstar-beleggers schoten met scherp op de boodschapper ABN AMRO, maar wie het rapport leest, ziet dat het beurshuis zijn huiswerk grondig deed.

De kern van het betoog is dat Nyrstar nog meer schulden torst dan officieel gemeld omdat de - vaak dure - kredietlijnen tijdens het kwartaal intensief opgenomen worden, maar op het einde van elk kwartaal op nul worden gezet en dus als ‘ongebruikt’ worden gerapporteerd.

Die officiële schuldenberg is al complex en hoog genoeg, met het pak toekomstige productie dat nu al in onderpand is gegeven (zie grafiek). De 1,5 miljard houdt bovendien geen rekening met de factoringschulden en het ‘eeuwigdurend’ effect, een verkeerde naam aangezien de ‘perpetual’ van omgerekend 185 miljoen euro normaal vanaf 2019 in schijven moet worden afgelost.

©Mediafin

Ook belangrijk: Goldman Sachs ontkent - net als Nyrstar - het betoog van ABN AMRO over de kredietlijnen niet. De twee verschillen wel grondig van mening over de mate waarin Nyrstar voldoende cash zal genereren om de schulden af te lossen.

Goldman Sachs argumenteert best overtuigend dat de verwerkingslonen die smelters ontvangen om zinkconcentraten tot metaal te verwerken zullen stijgen, omdat tegenover een hogere productie van zinkmijnen geen hogere smeltercapaciteit staat. Een flessenhals, dus.

Kortom: beide analisten hebben een punt. Aan de belegger om zijn conclusie te trekken. Mogen we alleen een suggestie doen aan believers en disbelievers? Voer het debat eens niet onpersoonlijk op een of ander onlineforum. Spreek af voor een pilske op het terras van De Grot.

DE GOUDMIJN VAN TESSENDERLO

De betere quizvraag: wat is de link tussen de Goldstrike-goudmijn in Nevada en de palmolie van Sipef? Antwoord: Tessenderlo.

Dat onthielden we uit het halfjaarrapport van de chemiegroep, waarin CEO Luc Tack voor de tweede keer dit jaar voor een tegenvallende winstevolutie waarschuwde.

Elk verslag van Tessenderlo is een wereldreis. Fascinerend hoe de vele macro- of micro-economische trends een impact hebben op het raderwerk van die complexe groep. Al moet je - Luc Tack oblige - als wakkere belegger zelf een beetje (veel) huiswerk doen.

Zo stipt Degroof Petercam-analiste Nathalie Debruyne aan dat een belangrijke reden voor de scherp lagere winstbijdrage van de afdeling 'Industrial Solutions' bij het cruciale 'Barrick Gold-contract' ligt.

Inderdaad: op pagina 30 van het jaarverslag van 2017 lees je dat Tessenderlo naast de gigantische Goldstrike-mijn van Barrick een fabriek voor het uitlogen van goud heeft.

En in het jongste kwartaalrapport van de Canadese goudreus lees je dat de productie van Goldstrike tijdelijk lager lag door geplande onderhoudswerken. Daardoor lag de productie in de Barrick-mijnen in Nevada in de eerste jaarhelft met 935.000 ounce een kwart lager dan een jaar eerder. Dat komt echter wel goed, het laatste goud is nog lang niet uit Goldstrike gegraven.

Idem voor de tak 'Bio-Valorization'. Een mooie naam voor activiteiten waar je een heel sterke maag voor nodig hebt. Omvat Akiolis, dat onder meer uit afval van slachthuizen vetten voor veevoeder en biodiesel recycleert. Hoe ze dat doen, wil je niet weten.

Vorig jaar presteerde Akiolis uitzonderlijk sterk, omdat de fabrieken in volle Franse foiegrascrisis overuren draaiden om vergaste eenden te verwerken. Echt.

Nu is de weerbots extra groot, omdat samen met de palmolieprijs ook de vetprijzen als logische substituten onderuitgaan. Dus: als je Tessenderlo een beetje wil snappen, begin maar alle updates van Sipef en Barrick Gold te lezen. Om te beginnen.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content