analyse

De (on)zin van een aandelensplitsing

Tesla wil zich met een aandelensplitsing nog populairder maken bij jonge beleggers. ©Bloomberg

Tesla deelt zijn aandeel in vijf om 'optisch goedkoper' te worden voor de hordes jonge beleggers die jacht maken op het aandeel. Is die ingreep zinvol? En volgen Belgische beursbedrijven het voorbeeld?

Het voelt als de ultieme zomersolden: Tesla kunnen inslaan aan 300 dollar per stuk. Maar mispak u niet. Die bradeerprijs is het gevolg van de aandelensplitsing die de elektrische autobouwer afgelopen week aankondigde waarbij elk bestaand aandeel in vijf wordt gesplitst. Beleggers doen wat ze doorgaans doen als Tesla iets aankondigt: juichen. Het vooruitzicht van een 'louter op papier' goedkoper Tesla volstond om het aandeel woensdag met 13 procent te doen opveren.

De reden voor de splitsing is duidelijk. Tesla is populair bij jonge beleggers, de robinhoods die in grote drommen jacht maken op hypermoderne techaandelen. Om één Tesla-aandeel te kopen aan de huidige koers (1.563 dollar) moeten jonge beleggers al gauw enkele maandlonen van hun - vergeef ons het cliché - deeltijds hamburgerbaantje ophoesten. Aan een lagere koers wordt het aandeel toegankelijker en dat kan de liquiditeit in Tesla, nu al het meest verhandelde aandeel via de populaire Amerikaanse brokerplatformen, nog verhogen.

Voor de Belgische belegger heeft de splitsing in principe geen nadelige fiscale gevolgen. Er wordt, in tegenstelling tot bij een spin-off of split-up, immers geen nieuw bedrijf gecreëerd. Er is in de regel geen roerende voorheffing verschuldigd. Al is het bij buitenlandse bedrijven altijd oppassen. In 2014 creërde Google via de aandelensplit een nieuwe aandelenklasse (zonder stemrecht), waardoor de fiscus dit als een uitkering zag.

Psychologsich effect

Splitsingen om de verhandelbaarheid van een aandeel te verhogen zijn geen nieuw fenomeen. Ten tijde van de dotcombubbel was het een beproefde methode. Cisco deed het met de regelmaat van de klok. Topman John Chambers maakte er zijn handelsmerk van: zodra Cisco te duur werd, haalde hij het door de fileermachine. De softwareontwikkelaar voerde tussen 1991 en 2000 negen splits door in evenveel jaar. Ook Apple is ervaringsdeskundige met talrijke splits op de teller. Mocht het aandeel nooit gesplitst zijn, kostte het nu zowat 25.000 dollar.

Mocht Apple nooit gesplitst zijn, het zou bij benadering 25.000 dollar kosten.

In Brussel is het fenomeen minder in zwang. Al lijkt daar verandering in te komen. De beeldschermproducent Barco maakte in juli 'een zevensprong'. Ook de logistiek vastgoedspecialist WDP koos vorig jaar om zijn fors opgelopen aandeel in zeven te delen.

Kleine beleggers zullen meer geneigd zijn om hun orders bij goedkopere aandelen naar boven af te ronden.
Joost Uwents
CEO WDP

Voor institutionele beleggers is er weinig verschil. Voor kleinere beleggers, en zo heeft WDP er heel wat, speelt de grootte van een aandeel psychologisch wel een rol. De doorsneebelegger voelt zich beter met 100 aandelen van 10 euro dan met 10 aandelen van 100 euro.

In het geval van WDP is het effect op de liquiditeit stevig voelbaar. Voor de splitsing, in de eerste zeven maanden van 2019 waren er 87.000 transacties in WDP. Na de splitsing, in de eerste zeven maanden van 2020, waren er drie keer zoveel: 257.000. Al zijn die hogere volumes niet alleen op conto van de aandelensplitsing. Een coronaproof aandeel als WDP profiteerde in sterke mate mee van de toegenomen beurshandel. Bovendien werd de vastgoedspeler opgenomen in de sterrenkorf Bel20 wat ook een boost zet op de handelsvolumes. 'Hoe dan ook heeft de splitsing onze liquiditeit en onze band met de kleine belegger versterkt', zegt Joost Uwents, CEO van WDP.

'De kracht der getallen is iets heel machtigs', vervolgt de topman. 'Ook al wordt een bedrijf door een splitsing niet echt goedkoper, voor beleggers voelt dat wel zo. Bovendien kunnen kleine beleggers flexibeler handelen en ronden ze makkelijker hun orders naar boven af', zegt Uwents die nog een belangrijk voordeel ziet. 'De ingreep is poepsimpel: er komt geen bankier in tussen en er zijn geen grote administratieve lasten. Je moet gewoon je dossier neerleggen bij de FSMA en Euronext informeren.'

We zijn het idee genegen, maar hebben geen concrete plannen.
Stefaan Gielens
CEO Aedifica

WDP was in Brussel de eerste gereglementeerde vastgoedvennootschap (gvv) ooit die tot een splitsing overging. Aedifica , eveneens een gvv, is het idee ook genegen. 'We begrijpen dat een te hoge ticketprijs een drempel kan zijn voor een kleine belegger', zegt CEO Stefaan Gielens. De topman ziet nog een voordeel. 'Een lagere nominale koers kan de ruilverhouding interessanter maken bij kapitaalverhogingen.' Toch heeft de vastgoedvennootschap die tegen een koers van 100 euro aanschurkt geen plannen. 'Onze verhandelbaarheid was al prima en is door onze recente opname in de Bel20 alleen toegenomen', aldus Gielens.

Scepsis

Lotus Bakeries is wel sceptisch. De koekjesbakker is met een koers van 2.880 euro per stuk nominaal het duurste aandeel op de Brusselse continumarkt. 'Een splitsing wordt niet overwogen' zegt CEO Jan Boone. 'We zien het nut niet. De voordelen op vlak van liquiditeit lijken futiel en de koers toont aan dat we met ons bedrijf bezig zijn en niet met ons aandeel, aldus de topman in het beleggersblad van de Vlaamse Federatie van Beleggers.

De voordelen op het vlak van liquiditeit lijken futiel.
Jan Boone
CEO Lotus Bakeries

Bovendien is een duur aandeel ook een statussymbool. Denk maar aan Berkshire Hathaway. Om één aandeel te bemachtigen in Warren Buffetts investeringsfonds moet je ongeveer de prijs van een woonhuis neertellen: 320.000 dollar. Dat staat natuurlijk chic.

Voor Buffett gaat het om het principe: aan die hoge koers trek je langetermijninvesteerders aan en geef je niet toe aan snelle winstjagers.

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud