Insiders kopen massaal bij

©BELGA

De insiders maken van de gedaalde koersen massaal gebruik om aandelen van hun bedrijven te kopen. In België zijn de insideraankopen sinds de coronacrisis 69 procent gestegen.

Forse aankopen door insiders zijn vaak een teken van vertrouwen in de toekomst van een bedrijf. De directieleden, de bestuurders of de hoofdaandeelhouders weten meestal goed welke waarde schuilt in de ondernemingen waarin ze actief zijn, en hoe de gang van zaken evolueert. Op Wall Street is het aantal insideraankopen tegenover de verkopen gestegen tot het hoogste peil sinds 2009, toen de financiële crisis de beurskoersen tot een dieptepunt had teruggeslagen. Dat bleek toen een ideaal koopmoment.

In maart kochten 994 Amerikaanse insiders voor 1,1 miljard dollar aandelen van ‘hun’ bedrijven. Gemeten naar het aantal kopers gaat het zelfs om het hoogste peil sinds 1990, toen de beurswaakhond begon met gegevens daarover bij te houden. De cijfers gaan alleen over inkopen van meer dan 10.000 dollar in bedrijven die minstens 1 miljard dollar waard zijn. Dat komt grosso modo overeen met de S&P500-index. Grote aankopen gebeurden onder meer bij de financiële reus Wells Fargo en de energiegroep Kinder Morgan.

Ook in België draaien de meldingen van insideraankopen op volle toeren. Sinds de eerste coronadoden in Italië in het weekend van 22 februari zijn de aankopen door insiders gestegen tot 56 miljoen euro, een klim met 69 procent in vergelijking met dezelfde periode vorig jaar. Dat kan een sterk signaal zijn. Als insiders aandelen beginnen te kopen, presteren die de 20 weken nadien gemiddeld 7 procentpunten beter dan de markt, blijkt uit een studie van JPMorgan Asset Management.

De toplui en hoofdaandeelhouders van een genoteerd bedrijf zijn sinds 2006 verplicht hun transacties door te spelen aan de beurswaakhond FSMA. Dat geldt ook voor hun familieleden. U kunt de transacties volgen op de website van de FSMA (www.fsma.be, rubriek Transacties Leidinggevenden). Alleen in de zogeheten ‘gesloten periodes’ - 30 dagen voor de publicatie van resultaten - mogen de insiders niet in hun eigen aandelen handelen.

Luc Tack

In die lijst staan alle transacties. Sommige zijn minder relevant, zoals de uitoefening van aandelenopties in het kader van het verloningsbeleid, het doorgeven van aandelen aan erfgenamen of het in onderpand geven van aandelen voor leningen. In de bijgevoegde lijst filterden we zulke transacties eruit.

Veruit de grootste slokop van eigen aandelen is Luc Tack. De CEO en referentieaandeelhouder van Tessenderlo koopt in bulk stukken van de chemiegroep, zowel via de door hem gecontroleerde weefgetouwenbouwer Picanol als via zijn persoonlijke holding Symphony Mills. Sinds midden februari spendeerde Tack 30,2 miljoen euro aan 1,23 miljoen aandelen Tessenderlo. Dat is bijna 3 procent van het bedrijf. Bij Tessenderlo geven aandelen op naam recht op dubbel stemrecht. Tack bezit al bijna 63 procent van de stemrechten en wellicht wil hij boven twee derde gaan. Vorig jaar kocht hij al 2,1 miljoen euro Tessenderlo-aandelen bij voor bijna 63 miljoen.

De impact van de crisis op Tessenderlo zal wellicht beperkt blijven.
Kristoff Van Houte
uitgever Kroffinvest

Tessenderlo zal volgens analisten niet zoveel hinder van de pandemie ondervinden. ‘De impact blijft wellicht beperkt’, zegt Kristoff Van Houte van het blad Kroffinvest. ‘Tessenderlo levert essentiële producten zoals chemicaliën voor de productie van drinkwater, gelatine voor medische en voedingstoepassingen, gewasvoeding en -beschermingsmiddelen voor de landbouw en kunststof leidingsystemen voor de drinkwatervoorziening en de afvoer van vervuild water.’

Activist op lange termijn

Op nummer twee in de aankoperslijst prijkt Klaus Röhrig, de voorzitter en grootste aandeelhouder van Agfa-Gevaert . Hij investeerde met zijn activistische fonds Active Ownership Capital (AOC) in ruim twee maanden bijna 7 miljoen euro in de beeldvormingsgroep en breidde zijn belang zo met 1,4 procentpunt uit tot 14,82 procent. De 42-jarige investeerder betaalde gemiddeld iets minder dan 3 euro per aandeel. De koers staat inmiddels 27 procent hoger.

Zijn fonds mikt op strategische en operationele veranderingen bij de bedrijven waarin het investeert. Maar in tegenstelling tot veel andere activistische investeerders is de strategie om lang in het kapitaal te blijven zitten. Mee onder impuls van AOC verkocht Agfa in januari een groot deel van zijn medische IT-tak aan de Italiaanse groep Dedalus. Die deal zou dit kwartaal afgerond zijn, en de kassa in Mortsel met 975 miljoen moeten spijzen. Met dat geld zou Agfa zijn hele pensioenprobleem kunnen oplossen, maar wellicht wordt het een combinatie van investeringen, aandeelhouders belonen en de pensioenlast verminderen.

Als veruit de grootste genoteerde Belgische groep verschijnen bij AB InBev tientallen insidertransacties per maand. De Italiaanse, in het VK verblijvende zakenman Elio Leoni Sceti kocht voor meer dan 5 miljoen euro aandelen van de bierbrouwer, ruim 50 keer meer dan hij er verdient. Sceti was vroeger CEO van de diepvriesgigant Iglo en van de muziekreus EMI. Hij bezit een eigen investeringsfonds en zetelt als onafhankelijk bestuurder bij AB InBev. Ook Grégoire de Spoelberch stond aan de koopzijde. Daartegenover kozen ook heel wat insiders eieren voor hun geld. Vooral de Braziliaanse aandeelhouders verkochten grote pakketten.

IBA

Een bijkomende opsteker is dat IBA zijn zware schuldratio kon veranderen in een nettokaspositie.
De Belegger

Een andere grote aankoper was Eric de Lamotte bij de Waalse protontherapiespecialist IBA . Hij was tot 2000 financieel directeur van het bedrijf en is er nog bestuurder. De Lamotte kocht eind februari voor ruim 2 miljoen euro een belang van 0,7 procent in IBA. Zijn papieren verlies bedraagt bijna 30 procent. IBA kende na een zware periode een beter 2019. De omzet steeg 11 procent. Dankzij de verkoop van dochter Radiomed bleef het bedrijf netto uit de rode cijfers. ‘Een bijkomende opsteker is dat IBA zijn zware schuldratio kon veranderen in een nettokaspositie, en dat het bedrijf weer een dividend betaalt’, oordeelt het blad De Belegger. Toch geeft geen enkele analist een koopaanbeveling omdat de marges door de heviger concurrentie onder druk staan.

Bij de supermarktketen Colruyt kocht de familieholding Korys voor ruim een half miljoen euro stukken bij. Frans Colruyt, de neef van CEO Jef Colruyt en ooit de baas van Spar, verkocht dan weer voor 5,4 miljoen euro aandelen. Studies wijzen uit dat aankopen een krachtiger signaal vormen dan verkopen. Verkoopoperaties gebeuren vaak om persoonlijke redenen, bijvoorbeeld omdat iemand geld nodig heeft voor iets anders, zoals een scheiding, een dure aankoop of om het vermogen te diversifiëren.

Goede timing

CEO Ian Gallienne kocht een pakket GBL-aandelen op het dieptepunt tijdens de crisis. Zijn vrouw betaalde even later 5 euro per stuk meer.

Bij de holding GBL kocht CEO Ian Gallienne, de schoonzoon van wijlen Abert Frère, zowat op het dieptepunt 5.000 aandelen bij tegen 58,78 euro per stuk. Zijn vrouw Ségolène Frère deed even later hetzelfde, al betaalde zij goed 5 euro per aandeel meer. Ook andere insiders kochten, met op kop bestuurder en ex-topman Thierry de Rudder. Al worden heel wat participaties van GBL midscheeps getroffen. De pretparken van Parques Reunidos - waaronder Bobbejaanland - blijven dicht. Andere deelnemingen zoals Adidas, Umicore en Ontex schrapten hun dividend.

10%
Econocom wil 24,5 miljoen eigen aandelen vernietigen, zowat 10 procent van het kapitaal.

Ook de IT-groep Econocom annuleerde haar royale dividend en het inkoopprogramma van eigen aandelen. Dat weerhoudt stichter en CEO Jean-Louis Bouchard er niet van zijn belang te vergroten. Hij kocht sinds de corona-uitbraak bijna een kwart miljoen aandelen bij voor 342.683 euro. Al blijft dat een peulschil in vergelijking met zijn intenties net voor de crisis. Bouchard had een akkoord met Walter Butler om diens belang van 5,4 procent in Econocom over te nemen tegen 3 euro per aandeel. Butler was de referentieaandeelhouder van Osiatis, een bedrijf dat Econocom in 2013 inlijfde. Het zou Bouchard 39,8 miljoen euro gekost hebben, maar door de pandemie wilden de banken hem daarvoor geen geld meer lenen. Voor de stukken die Bouchard sindsdien insloeg, betaalde hij gemiddeld dik 1,5 euro, de helft minder dan hij eerst wou geven. Voor de 77-jarige zakenman zijn het volop solden. Zijn belang stijgt trouwens automatisch. Op de algemene vergadering stelt Econocom voor 24,5 miljoen eigen aandelen te vernietigen, zowat 10 procent van het aantal uitstaande stukken.

Francis Van Eeckhout, de CEO van Deceuninck , is al jaren een regelmatige koper. Sinds de coronacrisis pikte hij ruim 110.000 aandelen op, telkens tegen veel hogere koersen dan nu. De maker van pvc-profielen kende een ijzersterke start van het jaar, onder meer dankzij een herstel in Turkije, maar corona gooit roet in het eten. In het eerste kwartaal steeg de omzet 6 procent terwijl de brutobedrijfswinst bijna verdubbelde.

Bij Solvay kocht CEO Ilham Kadri eind februari voor bijna 206.000 euro aandelen tegen gemiddeld 97,50 euro. Dat is 37 procent meer dan de huidige koers. ‘Als nieuwe CEO is het niet ongebruikelijk aandelen te kopen, als blijk van inzet en vertrouwen. Wellicht moeten we die transactie eerder in dat opzicht zien’, stelt De Belegger. ‘De aankoop van financieel directeur Karim Hajjar voor bijna 0,8 miljoen euro is indrukwekkender.’

Vers kapitaal

Heel wat investeerders doen niet alleen insideraankopen van bestaande aandelen, ze doen ook hun duit in het zakje bij kapitaaloperaties. De specialist in logistiek vastgoed VGP haalde midden in coronatijden met gemak 200 miljoen euro op tegen 100 euro per aandeel. CEO Jan Van Geet kocht voor 67,6 miljoen euro aandelen, Bart Van Malderen voor 40,3 miljoen. Ook Charles Beauduin, de topman van de weefmachineproducent Vandewiele en de voorzitter van Barco, investeerde tijdens die operatie in VGP. Hij duikt meteen op bij de grootste aandeelhouders met een belang van 3,17 procent. De belegging is 69 miljoen euro waard, terwijl hij ook nog bijna een miljoen in Barco stopte. Jammer genoeg konden de kleine aandeelhouders niet meedoen en zien zij hun belang verwateren. Ze moeten bovendien genoegen nemen met een lager dividend omdat de koek over een groter aantal aandelen verdeeld wordt. Al konden wakkere beleggers daags na de operatie de aandelen nog goedkoper kopen.

Hetzelfde bij Aedifica, dat via een private plaatsing 207 miljoen ophaalde, tegen 84 euro per aandeel. De vraag naar aandelen was meerdere keren groter dan het aanbod. De nutsgroep Elia haalde ten slotte 800 miljoen euro op met obligaties. Dat is een teken dat zelfs in coronatijden sterke bedrijven gemakkelijk financiering vinden.

Grote verkopers

Aan de verkoopzijde stonden insiders bij namen als Montea , Exmar , Sofimat en Sofina . Dat laatste bereikte recent een recordkoers. Bij UCB verkocht bestuurder en ex-CEO Roch Doliveux voor 1,61 miljoen euro aandelen. Euronav kende de grootste verkoopdruk van referentieaandeelhouders. De familie Cigrang stapte na de felle koersopstoot helemaal uit de oliereder. De oprichtersfamilie Saverys verkocht een zeer groot pakket, en belandt daarmee voor het eerst onder de drempel van 5 procent in het aandeelhouderschap.

Is dat een teken dat ze het aandeel te duur vinden? Het kan, al spelen bij verkopen zoals gezegd mogelijk andere factoren een rol. Bij Euronav toont het verleden echter aan dat u het best koopt als de sector uit de gratie is en de schepen met verlies varen. Nu zijn de tarieven torenhoog omdat een tiende van de wereldvloot als opslagplaats voor ruwe olie voor anker ligt.

De familie Cigrang boekt op haar eerste aankopen uit 2017 een winst van zowat 100 procent. ‘Wees bevreesd als de anderen hebzuchtig zijn, en hebzuchtig als de anderen bevreesd zijn’, is een credo van de superbelegger Warren Buffett dat de zakenfamilie in de praktijk brengt. Want ook op de beurs kan timing een wereld van verschil maken.

©Mediafin

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud