Advertentie
analyse

Beursweekboek: We zijn nog niet van Dirk af. En hij nog niet van ons.

CEO Dirk De Cuyper in een Resiluxfabriek enkele jaren geleden. ©SEBASTIEN BOZON/IMAGEGLOBE

Als journalist van De Tijd hebben we niets liever dan bedrijfsleiders die geen blad voor de mond nemen.

Aan managers die onomwonden durven te zeggen waar het op staat, zonder pr-bureaus of communicatieverantwoordelijken die eerst alles tien keer wikken en wegen vooraleer iets te zeggen. Zij leveren niet alleen de fraaiste quotes op, maar vaak ook de meest gemeende uitspraken. In die zin is het jammer dat mensen als Marc Coucke (ex-Omega Pharma), Guido Dumarey (ex-Punch) of Bart Van Malderen (ex-Ontex) geen beursgenoteerde bedrijven meer leiden. Meestal gaat het om ondernemers die hun eigen baas zijn. Als je de meerderheid in handen hebt, moet je niet bang zijn om ontslagen te worden.

Rouwen dat een familiebedrijf met een goede staat van dienst op het koersenbord blijft prijken, is nergens voor nodig.

In dat rijtje past ongetwijfeld Dirk De Cuyper. Samen met zijn broer Peter leidt hij Resilux (-15,3%, 158,85 euro), een grote Europese speler in pet-flessen. Beiden zijn co-CEO’s, maar het is vooral Dirk die naar buiten treedt. Hun vader Alex is voorzitter.

Wie Dirk ooit heeft gehoord op een beleggershappening, weet dat hij steeds laaiend enthousiast is over die rare plastic buisjes - de voorvormen voor pet-flessen- die hij telkens meeheeft. ‘We zijn een familie van plasticspuiters. Ik ben constant met plastic bezig. Soms voel ik me een stukje plastic en dan beginnen de ideeën op te borrelen’, vertrouwde hij ons ooit toe.

Zijn uitspraken zeggen ook veel over de strategie van het bedrijf. De De Cuypers slaan niet voor het minste in paniek. ‘Gelukkig blijven de Russen bier drinken’, reageerde Dirk gelaten op de roebelcrisis in 2004. Resilux heeft in Rusland een grote fabriek, goed voor 14 procent van de omzet. Russen drinken hun bier het liefst uit pet, maar dan in literflessen.

Hij ziet ook kansen in crisissen: ‘Griekenland ligt compleet op zijn gat. Het ideale moment om er wat meer te investeren’, zei hij tijdens de economische tragedie. Waarop hij de daad bij het woord voegde en extra mensen in zijn Griekse fabriek aanwierf om van daaruit meer te exporteren.

Niet verongelukken

En hij is ook voorzichtig. ‘Ik ga niet meteen tien fabrieken zetten. Ik ga me niet verongelukken’, vertelde hij bij de doorbraak van Airopack. Die milieuvriendelijke spuitbus op perslucht in plaats van drijfgas had Resilux samen ontwikkeld met ATG, het Zwitserse bedrijf van de Nederlandse familie Kelders. De Cuyper beseft als geen ander dat te veel schulden op de balans laden nefast kan zijn. Het bedrijf had na zijn beursgang in 1998 een bijna-doodervaring, omdat het door de banken aangevuurd werd om via schulden op het expansiepad te gaan. Intussen heeft Resilux - met spijt en na veel ruzie - afscheid moeten nemen van Airopack en heeft ATG het Wetterse bedrijf uitgekocht.

Als journalist zijn we niet rouwig dat Resilux toch op de Brusselse beurs blijft. De investeringsgroep Bain Capital blies haar bod van 390 miljoen euro, of 195 euro per aandeel, af. Bain wou Resilux fuseren met de Britse sectorgenoot Petainer, die pet-vaten voor bier maakt. De mededingingsautoriteiten van elk land waar beide aanwezig zijn, moesten echter hun goedkeuring geven. De Duitse toezichthouder oordeelde dat een fusie een te dominante speler kan creëren en eiste een veel grondiger onderzoek. Resilux telt onder meer Gerolsteiner als klant, de Duitse marktleider in mineraalwater.

Omdat zo’n onderzoek maanden aansleept, zou dat de timing voor de delisting van Resilux in de war schoppen. Bain wil dat risico niet lopen. De groep benadrukt wel dat ze geen enkel negatief element heeft ontdekt tijdens het boekenonderzoek van Resilux.

Door het afspringen van de overname loont het de jaarcijfers van Resilux grondiger te bekijken, want die waren door het vooruitzicht op het bod naar de achtergrond verdwenen. De slechte Europese zomer verpestte de tweede jaarhelft, waardoor minder gedronken werd en er dus ook minder pet-flessen nodig waren. De bedrijfskasstroom steeg 4,4 procent tot 40,2 miljoen euro. In de eerste jaarhelft lag de groei nog op 11,7 procent, een duidelijke vertraging dus. De weersafhankelijkheid van Resilux is een terugkerend fenomeen.

Netto verdiende Resilux 7 procent meer, en zelfs 510 procent als je daar de gevolgen van de uitstap uit de Airopack-joint venture bijrekent. Zoals bij veel vechtscheidingen moest de ene partner veel geld op tafel leggen om van de andere af te geraken. Resilux verdiende er 40 miljoen extra mee.

Misschien is het trouwens niet zo’n slechte zaak dat Resilux uit Airopack is gestapt. ATG biechtte een monsterverlies van 42 miljoen euro op. De lancering van Airopack is erg duur en traag, vandaar dat ATG de inbreng van de rijke Apollo Group, die in het kapitaal is gestapt, goed kan gebruiken.

Pruttelende gel

Intussen heeft de grootste klant, Gillette, Airopack nog niet op grote schaal gelanceerd. We mochten ooit een bus Gillette-scheergel, verpakt in een Airopack, uitproberen. Weet u wat het grootste probleem is? Je gebruikt er door de lagere druk veel minder van! Terwijl bij een gewone spuitbus zelfs met een klein tikje steeds veel te veel scheergel in je hand terechtkomt, pruttelt de gel slechts mondjesmaat uit een Airopack, waardoor je alleen maar gebruikt wat je echt nodig hebt. En dus moet je minder snel een nieuwe bus kopen. Het doet denken aan Thrombogenics (+0,4%, 3,05 euro). Zijn oogmiddel Jetrea was niet geliefd bij de oogchirurgen omdat het hun lucratieve operaties overbodig maakte en ze dus minder verdienden.

Door de exit uit Airopack heeft Resilux 22,3 miljoen in kas. Er zal dus nog wel een dividend afkunnen. Rekening houdend met die cash noteert Resilux tegen 7,2 keer zijn bedrijfscashflow. Dat lijkt fair. Ter vergelijking: KBC Securities hanteerde voor het bod een koersdoel van 177 euro, het blad Beurstips van 202 euro. Als de De Cuypers het groeipad van de vorige jaren voortzetten, is de kans groot dat de koers ook zonder Bain binnen afzienbare tijd boven het afgesprongen bod gaat postvatten. Rouwen dat een familiebedrijf met een goede staat van dienst op het koersenbord blijft prijken, is nergens voor nodig.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud