'Zwitserland drukt rente eurokern'

Embleem op het hoofdkantoor van de Zwitserse nationale bank in Zürich. (Foto: Bloomberg) ©Bloomberg

De Zwitserse centrale bank (SNB) is voor een deel verantwoordelijk voor het renteverschil tussen de kernlanden van de eurozone en de periferie. Uit een rapport van Standard & Poors blijkt dat Zürich in de eerste zeven maanden van dit jaar voor maar liefst 80 miljard euro staatspapier uit de kernlanden opkocht. De SNB ontkent de cijfers.

Omdat beleggers Zwitserland als een veilige haven beschouwen, vluchten ze massaal in Zwitserse franken. Om de appreciatie van de Zwitserse frank te drukken heeft de Zwitserse centrale bank (SNB) al meer dan een jaar een plafond ingesteld. Zolang de euro onder de 1,20 Zwitserse frank dreigt te zakken, koopt de SNB euro's op.

Het plafond zadelt de SNB op met een gigantische valutaberg. In augustus lagen in Zürich voor 418 miljard Zwitserse franken aan buitenlandse reserves, voornamelijk van beleggers van die gevlucht zijn uit de europeriferie.

De SNB geeft niet vrij in welke buitenlandse activa het belegt, maar de onderzoekers van Standard & Poors visten uit dat Zürich in de eerste zeven maanden van dit jaar alleen al voor ongeveer 80 miljard euro staatspapier uit Duitsland, Frankrijk, Nederland, Finland en Oostenrijk heeft gekocht. Op die manier financierde Zwitserland bijna de helft van de begrotingstekorten van 2012 van die kernlanden. In 2011 was dat nog maar 9 procent.

Op die manier fungeert Zürich dus als draaischijf voor eurorecyclage: beleggers dumpen perifeer staatspapier in ruil voor Zwitserse franken en de Zwitserse centrale bank belegt de buitenlandse reserves in obligaties uit de kernlanden. En is zo voor een niet onbelangrijk deel verantwoordelijk voor het stijgende renteverschil tussen de kern en de periferie van de eurozone.

Volgens de Financial Times zou de SNB op een bepaald moment de aankopen van Duitse bunds zelfs hebben moeten afzwakken omdat het effect ervan een vicieuze cirkel werd voor de sterke Zwitserse frank. Want door de aankopen daalde de Duitse rente zo sterk en liep de spread met de periferie zo hoog op, dat beleggers nog meer schrik kregen van perifeer staatspapier en nog meer in Zwitserse frank vluchtten.

Daarom zou de SNB overgeschakeld zijn op Frans staatspapier, waardoor de Franse langetermijnrente in mei plots scherp daalde van 3 procent naar 2,35 procent. Die dalende rente had de Franse president François Hollande nog aangegrepen als bewijs dat de markten tevreden zijn met zijn beleid, maar de waarheid zou dus eerder liggen bij een Zwitserse centrale bank die niet weet waar eerst gelopen met de miljarden aan buitenlandse valuta.

De Zwitserse centrale bank ontkent inmiddels de cijfers en stelt dat Standard & Poors een rekenfout maakte. 'Het rapport negeert de omvangrijke toename van deposito's bij andere centrale banken en internationale instellingen die de SNB maandelijks publiceert. De conclusie van S&P dat de Zwitserse nationale bank voor 80 miljard euro obligaties van kernlanden van de eurozone heeft gekocht is ongefundeerd', klinkt het in een e-mail aan persagentschap Bloomberg.

Het is in elk geval niet de eerste keer dat het ratingagentschap een rekenfout maakt. Toen S&P in augustus vorig jaar de toprating van de Verenigde Staten schrapte, begin het agentschap een kapitale blunder. S&P zat er bij de berekening van de Amerikaanse schuldvooruitzichten 2.000 miljard dollar naast. Toen de fout bekend werd, argumenteerde de kredietbeoordelaar dat de ratingverlaging vooral was ingegeven door politieke argumenten. De Amerikaanse politiek was verlamd door patstellingen over het schuldenplafond.

 

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud