Advocatenfacturen duwen Nyrstar in het rood

©Thierry du Bois

Ook gereduceerd tot restholding blijft er een constante bij Nyrstar, met het achtste jaarverlies op rij.

De jaarrekening van Nyrstar lezen, het is al een decennium geen plezier meer. Voor het achtste jaar op rij is er een verlies, over het boekjaar 2020 11,6 miljoen of 0,105 euro per aandeel op een minieme omzet van 1,1 miljoen euro.

Pro memorie: Nyrstar is na de herstructurering in 2019 een monoholding met issues. Alle operationele activa van de 'oude' met schulden overladen zinkspecialist (zie inzet onderaan) verhuisden voor 1 symbolische euro naar een nieuwe vennootschap (NN2) van grootaandeelhouder Trafigura.

Wat overblijft, is beursgenoteerd wrakhout: een monoholding met als enig actief een belang van 2 procent in NN2, de overige 98 procent controleert Trafigura. De boekwaarde van die enige investering raamt Nyrstar op 15,4 miljoen of 0,14 euro per aandeel. 

De onteigening is uitgemond in een grimmige juridische veldslag met ontevreden minderheidsaandeelhouders.

Die veldslag wordt weerspiegeld in de cijfers. De inkomsten van goed 1 miljoen betreffen vooral 'terugstortingen van eerder gemaakte juridische kosten door bestuurders en verzekeraars', maar verbleken bij de 12,8 miljoen werkingskosten. Het gaat om 4,2 miljoen kosten voor audit en juridische diensten en een provisie van 8,5 miljoen voor de vereffening.

Een laatste adem tot ... 2027

Dat laatste vloeit voort uit de hoogst uitzonderlijke beslissing van de aandeelhouders eind 2019 om tegen de voortzetting van de vennootschap te stemmen. Daaruit volgt automatisch de boedelvereffening, maar de procedure is op vraag van de rechtbank 'on hold' gezet tot het dispuut met de minderheidsaandeelhouders beslecht is.

Die boedelvereffening belooft een werk van lange adem te worden: in de toelichting bij de jaarrekening staat dat het management er rekening mee houdt dat de liquidatie pas eind 2027 afgerond kan worden.

Nyrstar: how did we get here?

Hoe is een bedrijf dat eigenaar is van de rendabele Balense zinksmelter met een lange en rijke geschiedenis tot centjesaandeel kunnen verworden? Cruciaal om die neergang te begrijpen is de mislukte strategie van ex-CEO Roland Junck, die de smelters van de groep niet naar waarde schatte en in een poging tot 'verticale integratie' voor veel geld een lappendeken van zinkmijnen kocht

Die mijnen leverden nooit de verhoopte cashflow op en werden bijna allemaal verkocht of opgedoekt. Wat wel bleef, was de bijbehorende schuldenlast: door de tegenzittende conjunctuur en de vertraging van de reconversie van de smelter in het Australische Port Pirie torende die uiteindelijk ver boven de cashflow uit.

Met als eindpunt de schuldherschikking die de aandeelhouders uitwiste. Beleggers hadden daar na een reeks snoeiharde analistenrapporten op geanticipeerd door het aandeel Nyrstar tot speculatief speeltje te reduceren

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud