interview

'Als belegger moet je ontzag hebben voor de beurs'

Guy Lerminiaux: ‘Je speelt niet op de beurs. Het gaat om pensioenopbouw, de risicopremie op zak steken, interessante mensen ontmoeten.’ ©saskia vanderstichele

Net nu een nieuwe generatie Robinhood-beleggers de beurs ontdekt, zwaait aandelenstrateeg Guy Lerminiaux van Degroof Petercam af met een rugzak vol lessen. ‘Het is positief dat jonge mensen aandelen omarmen, maar ze laten zich nog te veel leiden door verhalen en sentiment.’

Twee data zijn gegrift in het geheugen van de gepassioneerde belegger Guy Lerminiaux. De eerste is 19 oktober 1987, toen de Amerikaanse beurs op ‘Zwarte Maandag’ dik 22 procent crashte. Lerminiaux was nog maar het jaar voordien begonnen als financieel analist bij het beurshuis Dewaay, nadat hij toevallig in de beurswereld was gerold door een jaar voor het beleggingsblad van Test Aankoop te werken.

De beurscrash maakte diepe indruk, net als zijn eerste reis naar het opkomende China in 2004, het tweede keerpunt voor Lerminiaux als belegger. Azië staat sindsdien stevig op zijn radar als beleggingsoord met een enorm langetermijnpotentieel. Een inzicht dat hij ingang deed vinden in de fondsenportefeuilles van Petercam, waarbij hij in 1993 begon en waar hij sinds 1998 als chief investment officer voor de aandelenkant een bekend uithangbord werd in beleggend België.

Daar komt nu een einde aan. De 59-jarige Lerminiaux, sinds de fusie van Degroof met Petercam bestuurder van de vermogensbeheerpoot, maakte deze week bekend een punt achter zijn carrière te zetten. Maar niet zonder eerst zijn rijke beleggingsinzichten te delen in een gesprek met De Tijd.

U draaide 35 jaar mee in de aandelenwereld, lang genoeg om als groentje de Wall Street-crash van 1987 mee te maken. Heeft die beurscrash u getekend?

Guy Lerminiaux: ‘De crash van 1987 ben ik nooit vergeten. Alles leek stabiel, tot een crash volgde die veel emoties losmaakte. Het leek alsof de wereld zou vergaan. Pas maanden later werd duidelijk dat technische elementen aan de oorsprong lagen: computers die de handel hadden overgenomen en verkeerd uitgedraaide indekkingsstrategieën via een nieuw product. Zulke zaken zien we nog geregeld opduiken.’

Ik ben een optimist van nature, wat wel moet als aandelenbelegger.

‘De gevreesde depressie is er toen niet gekomen. De beurs herpakte zich snel. Het leerde me zulke forse schommelingen te nuanceren. Het gaat om momenten van angst en hebzucht, om marktsentiment dat te negatief of te positief is, met de dotcomzeepbel als gekste voorbeeld van dat laatste. Op zulke momenten doen mensen irrationele dingen, zoals alles verkopen op het dieptepunt. Je kan dat nooit meer rechtzetten. Laat je dus niet meeslepen door je emoties.’

Welke lessen wilt u meegeven aan beleggers?

Lerminiaux: ‘Ik zeg altijd dat de beurs de grote ‘humiliator’ is. Je moet nederig zijn als belegger en ontzag hebben voor de beurs, want de beurs heeft meestal gelijk. Neem het scherpe V-herstel van de beurzen na de uitbraak van de coronapandemie. Ik had dat niet verwacht, maar de beurs blijkt intussen wel gelijk te hebben als je ziet hoe de economische cijfers verbeteren.’

‘Om dezelfde reden moet je geen aandeel verkopen omdat het te duur zou zijn, of kopen omdat het zogezegd goedkoop is. Meestal ben je dan verkeerd, en als je iets verkoopt moet je ook weer iets nieuws kopen, waardoor je het risico loopt tweemaal verkeerd te zijn. De oorzaak is dat te veel naar de korte termijn wordt gekeken. Terwijl veel bedrijven vandaag investeren om pas over vijf jaar cashflow te oogsten.’

‘Mijn aanpak is daarom die van de langetermijnbelegger: ik houd rekening met de bedrijfsverwachtingen, het management, de balans, het bestaan van een goed product met groeimogelijkheden. Als dat allemaal goed zit, blijf ik lang aandeelhouder. We bekijken natuurlijk de kwartaalresultaten, maar alleen ter controle om te zien of het bedrijf doet wat verwacht werd. Zo’n houding laat je toe je beleggingswinst op goed geleide bedrijven lang te laten oplopen. Verkopen doe je als plots iets verandert aan het plaatje. Soms verkoop ik met verlies een aandeel dat ik nog maar de week voordien gekocht had, louter omdat het bedrijf geen goede uitleg heeft voor een nieuwe situatie.’

Hoe heeft u de aandelenwereld zien veranderen in de voorbije decennia?

Lerminiaux: ‘Er is te veel nieuws vandaag. Ik heb nog meegemaakt dat Belgische beursgenoteerde bedrijven geen persbericht in het Engels verspreidden, zodat Angelsaksische analisten aan ons vroegen om het te vertalen. Het was de tijd dat een aandeel door amper twee analisten gevolgd werd. Nu gebeurt veel meer research, ook door analisten van de vermogensbeheerders.’

Betekent dat dat de markten efficiënter zijn geworden?

Lerminiaux: ‘Zeker, al ben ik er altijd van overtuigd geweest dat de markt meestal efficiënt is. Nieuws wordt nu zo snel verrekend in de aandelenkoers dat het naïef is als belegger te denken dat je er snel op kan reageren. Terwijl je vroeger enkele dagen of weken had om te handelen, zie je dat nieuws nu direct de koers 10 procent hoger of lager stuurt.’

‘Je hebt nu grote, gesofisticeerde partijen die werken met algoritmes en satellietbeelden van de parkings van warenhuizen, die via machinelearning de persberichten en conferencecalls van het management analyseren om beter de teneur te vatten. Daar kan je niet tegenop. Bij Degroof Petercam hebben we zelf wat van die ‘quant’-elementen ingevoerd, maar het blijft beperkt. Wij analyseren nieuws en kijken of er voldoende rekening mee is gehouden in de koers.’

‘Die evolutie zet je er opnieuw toe aan op de lange termijn te focussen, op thema’s die voor langetermijngroei staan, zoals de digitalisering en de klimaatverandering. Bij die thema’s ga je dan op zoek naar de betere bedrijven. Zo’n aanpak staat ver van de daytrader die ‘speelt’ op de beurs. Je speelt niet op de beurs: het gaat om pensioenopbouw, de risicopremie op zak steken, interessante mensen ontmoeten. Als daytrader verlies je gegarandeerd je geld, want je kan niet op tegen professionals die veel meer info hebben. Beter is om beleggingsideeën op te doen uit eigen ervaringen. Wie de gin-tonicrage voelde aankomen en vijf jaar geleden het aandeel Fever-Tree kocht, deed een goede zaak.’

Is er geen gevaar dat de nieuwe Robinhood-beleggers, jongeren die dankzij eenvoudige apps makkelijk aandelen en opties kunnen kopen, te impulsief te werk gaan en bovendien in de beurs stappen op een moment dat de koersen vrij hoog staan?

Lerminiaux: ‘Ik heb gemengde gevoelens bij de Robinhoods. Enerzijds is het positief dat jonge mensen interesse tonen in de beurs. Het brengt appetijt naar de markt die op de lange termijn alleen maar goed is, zowel voor de dynamiek van de economie als de opbouw van pensioenen. Een gediversifieerde beleggingsportefeuille is over een looptijd van 30 jaar uitermate geschikt voor pensioenopbouw. Daarnaast is het geen toeval dat de Amerikaanse economie - waarin de beurs centraler staat - dynamischer is dan de onze. Het is daarom jammer dat Belgische politici de beurs beschouwen als iets speculatiefs.’

‘Anderzijds handelen Robinhood-beleggers te veel op basis van verhalen en sentimenten. Voor cijfers en waarderingen is er weinig aandacht. Het populaire aandeel Tesla is daarbij een uitschieter: die koers is moeilijk te verantwoorden, zeker op de korte termijn.’

Hebben Belgische aandelen een streepje voor bij u?

Lerminiaux: ‘Er was een periode dat de meeste van onze klanten hoofdzakelijk in België belegden. Voor een klein land is dat minder evident dan voor Frankrijk of Duitsland, die een grotere vijver hebben. Met de komst van de euro zijn we overgestapt naar een Europese dimensie, en sinds de financiële crisis kiezen we voor een wereldwijde benadering. Klanten willen ook zelf meer in de wereld beleggen, wat we andermaal doen via een thematische aanpak.’

Ik ben ervan overtuigd dat ik stop op het hoogtepunt van de obligatiemarkt.

Als wereldbelegger pik je meteen een graantje mee van de opvallend gestegen Amerikaanse groeiaandelen. Blijft dat duren?

Lerminiaux: ‘De Amerikaanse beurs doet het al 20 jaar uitzonderlijk goed. Ik geloof in het principe van een terugkeer naar het gemiddelde, waarbij bovenmaatse prestaties uiteindelijk gecompenseerd worden en andere beurzen een inhaalbeweging maken. Europa heeft de mogelijkheid herop te leven dankzij het herstelfonds van 750 miljard euro waarmee het de coronacrisis wil bestrijden, met aandacht voor onder meer infrastructuurinvesteringen. De neuzen staan in dezelfde richting om het Europees gebouw te versterken en een inhaalbeweging te maken tegenover de VS.
Intussen komen de Amerikaanse bigtechaandelen, toch de locomotief van de rally in de VS, almaar meer onder vuur van de toezichthouders te liggen. Die verwijten hen monopoliegedrag, wat gevolgen kan hebben.’

‘Op de lange termijn mag je ook Azië niet onderschatten. Ik heb grote ogen getrokken toen ik in 2004 voor het eerst China bezocht. Het was toen al duidelijk dat ze de wereld zouden veranderen met hun toewijding en nationalisme. Intussen heb je ook landen als Taiwan en Thailand, en op termijn Maleisië en Vietnam. Allemaal interessant om je portefeuille mee te diversifiëren. We werven om die reden Aziatische analisten aan.’

Is sinds de uitbraak van het coronavirus geen kloof ontstaan tussen Wall Street en Main Street, met florissante beurzen terwijl de reële economie in ademnood verkeert?

Lerminiaux: ‘Ik zie geen kloof. De beurs loopt vooruit op wat volgend jaar gebeurt, als er een vaccin is en alles normaliseert. Het klopt dat er winnaars en verliezers zijn. Zo leidt de versnelde digitalisering tot een polarisering in aandelen en sectoren.’

‘Vergeet ook alle stimulus van centrale banken en regeringen niet. Daarmee stevenen we af op een duidelijke opleving. De keerzijde is dat je over twee tot drie jaar inflatie riskeert, zeker nu een centrale bank als die van de VS haar doelstelling versoepeld heeft en tijdelijk meer inflatie tolereert. Er is ook een verschil met de financiële crisis, toen de overvloedige monetaire stimulus geen inflatie creëerde omdat hij niet naar de reële economie vloeide. Dat kwam omdat banken hun balansen aan het inkrimpen waren, terwijl ze vandaag gepusht worden om kredieten te verstrekken.’

‘Na de Amerikaanse verkiezingen - die we als belegger afwachten omdat je de nodige volatiliteit mag verwachten - zal een positieve context voor risicodragende activa ontstaan. Grondstoffen, goud en vastgoed zullen mee profiteren van de toenemende inflatieverwachtingen.’

Voor obligaties is die inflatie minder goed nieuws.

Lerminiaux: ‘Ik ben ervan overtuigd dat ik stop op het hoogtepunt van de obligatiemarkt. Het hangt ook af van de mate waarin centrale banken hun rol kunnen spelen. Ze moeten op de rem gaan staan en de rente optrekken als de inflatie stijgt, maar tegelijk heb je een groeiende overheidsschuld die gefinancierd moet worden. Je kan je eigenlijk geen positieve reële rente (nominale rente min inflatie, red.) permitteren, want dan riskeer je een rentesneeuwbal.’

‘Ook voor de aandelenmarkt is de rente-evolutie van belang. Samen met de bedrijfswinsten is de rentetoestand cruciaal voor de markt. Zo heeft de hoge waardering van groeiaandelen te maken met de huidige lage rente, omdat die hun toekomstige winsten extra in de verf zet. Een rentestijging is slecht nieuws voor groeiaandelen, al verwacht ik pas een stevige impact vanaf pakweg 4 procent rente. Het spiegelbeeld van een hoge rente is een economische heropleving, wat goed is voor cyclische aandelen en banken.’

Doe ideeën op uit eigen ervaringen. Wie de rage van gin-tonic voelde aankomen en vijf jaar geleden het aandeel Fever-Tree kocht, deed een goede zaak.

Voorlopig lijkt er geen vuiltje aan de lucht, als je ziet hoe Brusselse beursnieuwkomers als Unifiedpost en Nyxoah gretig omarmd worden met koerswinsten tot 19 procent op de eerste beursdag. Wat denkt u daarvan?

Lerminiaux: ‘Omdat er geen context van beurseuforie is, lijken me dat gezonde reacties. Het zijn ook geen koersstijgingen van 100 procent, zoals bij de dotcomzeepbel. Hier gaat het om bedrijven met interessante verhalen. Het is precies in een omgeving waarin geen euforie heerst dat je meestal de betere verhalen krijgt. Denk aan Sioen, dat indertijd voor de eerste beursintroductie tekende na een lange droogte. Wij hebben alvast enkele van de recente nieuwkomers gekocht. In de VS staat de beurscyclus verder en moet je meer oppassen.’

Hoe ziet uw eigen beleggingsportefeuille eruit?

Lerminiaux: ‘Ik ben voor 80 procent belegd in aandelen. Daarnaast heb ik wat cash en nog een stukje goud en hoogrentende obligaties. Onvoldoende gediversifieerd en een hoog risico, ik weet het, maar ik heb het geld niet meteen nodig. Ik ben van nature ook een optimist, wat moet als aandelenbelegger. Je moet hopen dat je iemand vindt die meer betaalt dan jij voor je aandeel betaald hebt. Op lange termijn kom je daar als winnaar uit.’

Wat zijn uw toekomstplannen?

Lerminiaux: ‘Ik doe graag sport, en ik ben nu nog op een leeftijd dat dat nog mogelijk is. Ik heb ook vijf kleinkinderen. Daarnaast blijf ik de beurs volgen - dat is een passie - en hier en daar in een adviesraad zetelen, maar niets betalends.’

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud