Amerikaanse CEO's verdienen derde meer dan aangegeven

Starbucks-topman Howard Schultz kreeg geen 97 miljoen dollar, maar 366 miljoen. ©AFP

De toplui van de Amerikaanse beursgrootheden verdienden de afgelopen jaren 6 miljard dollar meer dan de jaarverslagen aanvankelijk aangaven. Dat blijkt uit een onderzoek van het persagentschap Reuters. De oorzaak zijn de fors gestegen aandelenkoersen.

In de vijf jaar na de financiële crisis verdienden zo'n 300 CEO's van bedrijven uit de S&P500-index samen 22 miljard dollar (20,1 miljard euro) aan loon, bonussen, aandelen en aandelenopties. Zo berekende Reuters op basis van gegevens van onderzoeksbureau Equilar. Dat is omgerekend gemiddelde 73 miljoen dollar per persoon. Opvallend is dat dat bedrag 6 miljard dollar of ruim een derde hoger ligt dan de jaarrapporten uit de periode 2009-2013 aangeven.  

De reden voor de fors hogere lonen is simpel: sinds eind 2008 is de S&P500-index inclusief dividenden 166 procent gestegen. Daardoor zijn de aandelen en aandelenopties fors meer waard dan in de jaarrapporten, waar logischerwijs de actuele beurskoers is opgenomen.

Ongelijkheid

Het onderzoek geeft nieuwe munitie aan critici van het soepele monetaire beleid van de Amerikaanse centrale bank, de grote drijfveer achter de beursrally. Zij vinden dat de Fed door de beurzen de hoogte in te jagen de ongelijkheid in de VS alleen maar heeft doen toenemen. In dezelfde periode is het budget van het gemiddelde Amerikaanse gezin met 4 procent gekrompen.

Het debat over ongelijkheid is brandend actueel sinds de Franse econoom Thomas Piketty in zijn vuistdikke turf 'Kapitaal in de 21ste eeuw' aanklaagde dat de kloof tussen 'haves' en 'havenots' alleen maar toeneemt.

Volgens een studie van de grootste Amerikaanse vakbondsfederatie AFL-CIO verdienden CEO's in 2013 zo'n 331 keer het gemiddelde loon van een werknemer. Dat is de grootste kloof uit de Amerikaanse geschiedenis, die volgens de organisatie alleen nog maar zal toenemen. 'De managers krijgen een ongelooflijke meevaller op basis van een aandelenrally, die niet altijd aan hun eigen verdienste te danken is. En dat is verkeerd', klinkt het. 

Verloning 

De studie plaatst vraagtekens bij de zin en onzin van aandelen en aandelenopties als onderdeel van de verloning van het management. Volgens Reuters geraakte het gebruik in de VS in de jaren '90 wijdverspreid. Deels om de hoge belastingen op cashbonussen te omzeilen, maar vooral ook om het management aan te moedigen in het belang van de aandeelhouders te handelen.

Toch klinkt nu ook luide kritiek: 'We zien dat het management zo soms overbetaald wordt voor prestaties die in lijn met de markt of de verwachtingen liggen', stelt een beheerder bij het 190 miljard dollar grote 'California State Teachers Retirement System', een van de grootste pensioenfondsen in de VS.

Meevallers en tegenvallers

De CEO die zich de afgelopen het hardst in de handen mocht wrijven, is John Martin van Gilead. Het aandeel van het farmabedrijf steeg sinds eind 2008 bijna 300 procent met dank aan het succes van Sovaldi, een middel tegen hepatitis-C. De man verdiende niet 75 miljoen euro zoals de jaarrapporten vooropstelden, maar 400 miljoen euro.

Ook het succes van koffieketen Starbucks, die zijn beurswaarde zag vertienvoudigen, legde topman Howard Schultz geen windeieren. Schultz streek 366 miljoen dollar op, terwijl hij volgens de jaarcijfers maar 97 miljoen dollar in het vooruitzicht had.

Maar er zijn ook CEO's die er bekaaid van af komen. Zo verdiende Jeff Immelt, topman van de nutsgigant General Electric, tussen 2009 en 2013 maar 52 miljoen euro. Immelt had nochtans zicht op 69,2 miljoen dollar. Met een stijging van 96 procent sinds 2008 moest het aandeel dan ook onder doen voor de S&P500. 

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud