weekboek

Belangrijke stap vooruit? Wegwezen!

Kurt Vansteeland

Laat de alarmbellen maar afgaan als u eufemismen als 'een belangrijke stap voorwaarts' in persberichten ziet opduiken.

 

‘Een belangrijke stap vooruit’, noemde eurocommissaris Pierre Moscovici deze week het schandpalen van Palaos en Mongolië als belastingparadijzen. Niet op de lijst: de Kaaimaneilanden. Die beloven plechtig beterschap. Juist, ja.

Ik was nauwelijks van het lachen bekomen of woensdag rolde een persbericht van ASIT (3,90 euro, +1,5%) binnen. Titel: ‘ASIT Biotech zet een belangrijke stap vooruit’. Bij dat soort eufemistisch jargon gaan hier de alarmbellen luiden alsof het Rome met Pasen is. Zeker omdat ASIT opvallend veel persberichten uitstuurt nu het biotech- bedrijf nog dit jaar 10 miljoen hoopt te vinden om de lege kas te spijzen.

©ASIT Biotech

De ‘belangrijke stap vooruit’ blijkt bij een aandachtige lectuur - niet het sterke punt van biotechbeleggers tegenwoordig - niets om het lijf te hebben. De mededeling ging over de Amerikaanse aanvraagprocedure voor de voorbereiding van tests rond gp-ASIT, een hooikoortsmiddel dat in Europese klinische tests op zijn zachtst gezegd niet kon overtuigen.

Het een belangrijke stap noemen dat de notoir strenge Amerikaanse farmawaakhond FDA ‘slechts enkele bijkomende opmerkingen’ formuleerde over de aanvraag van de voorbereiding, ruikt naar misleidende beleggersinformatie.

©Mediafin

Alle eufemismen ten spijt is de toestand als volgt: ASIT heeft in anderhalf jaar de 23,5 miljoen euro die de allergiespecialist bij de beursgang ophaalde gespendeerd en heeft een belangrijke stap achterwaarts gezet. Niet alleen vielen de tests met het hooikoortsmiddel zwaar tegen, in oktober bleek in tweede zit ook het huisstofmijtmiddel niet te werken.

Het graspollenmiddel kan een tweede zit krijgen in Duitsland, maar tests met nieuwe patiënten kosten veel geld. En terwijl ASIT net weer naar start verwezen is in het ganzenspel, moet het bedrijf tegen bodemkoersen vers geld zoeken. Je zou voor minder een blik eufemisme opentrekken.

Eigen aandelen eerst

Een andere term die bij ons alarmbellen doet afgaan, is ‘overgangsjaar’. Colruyt (44,98 euro, +1%) komt dinsdag met resultaten over het eerste halfjaar, maar we kunnen al zeggen dat het boekjaar tot 31 maart een eufemistische bewoording zal kunnen gebruiken.

©Mediafin

Het probleem bij de supermarktketen is dat ze er véél overgangsjaren heeft op zitten: analisten rekenen voor het lopend boekjaar gemiddeld op 478 miljoen euro bedrijfswinst, iets minder dan de 485 miljoen euro zes jaar geleden.

Het beurshuis JPMorgan raadde zelfs aan het aandeel Colruyt in de aanloop naar de halfjaarcijfers te shorten. Want de winstmarges staan dubbel onder druk. Ten eerste lag de voedingsinflatie aan producentenzijde van april tot september zo’n 5 procentpunten boven de voedingsinflatie aan consumptiezijde. Zo’n ‘squeeze’ is slecht nieuws voor de tussenschakel tussen de producent en de consument die een retailer per definitie is. Ten tweede is er druk op de prijzen omdat Carrefour en Delhaize veel scherpere prijsacties voeren, die Colruyt als kampioen van de lage prijzen moet volgen.

Naast JPMorgan kwam ook Deutsche Bank recent met een verkoopadvies. De impact op de beurskoers? Per saldo nihil. De reden is niet ver te zoeken: Colruyt heeft een uitstekende bodembeschermer in huis: zichzelf.

106
Family pack eigen aandelen
Sinds begin oktober kocht Colruyt voor 106 miljoen euro 2,38 miljoen stuks eigen aandelen in

Over de voorbije vijf boekjaren kocht het voor bijna 580 miljoen euro 16,2 miljoen eigen aandelen in, terwijl de supermarktketen bij de start al 12,5 miljoen eigen aandelen in portefeuille had. Meer dan 20 miljoen aandelen gingen intussen door de versnipperaar.

Slotsom: ondanks een stagnerende bedrijfswinst kon Colruyt de winst per aandeel in vijf jaar met 11 procent opkrikken, gewoon omdat die winst over fors minder ‘hongerige mondjes’ moet worden gespreid.

En de bulkinkopen duren voort: met een vers inkoopprogramma sloeg Colruyt sinds begin oktober voor 106 miljoen 2,38 miljoen eigen aandelen in. Op een gemiddelde beursdag neemt het bijna een vijfde van de beurshandel in het eigen aandeel voor zijn rekening.

Die inkopen in family packs zijn tegelijk een efficiënte strategie om de beurskoers immuun te maken voor kritische Londense analisten. Maar strategisch kun je zo’n besteding van de berg cash geen belangrijke stap voorwaarts noemen.

ECB VERLIEST KLEINGELD AAN MILJARDENFRAUDE

De kans dat Steinhoff bij u een belletje doet rinkelen, is klein. Troost u: bij ons ook niet. Nochtans hebben u en ik er geld aan verloren.

Dat zit zo: Steinhoff crashte op de beurs van Johannesburg nadat een miljardenfraude aan het licht was gekomen. Idem voor de obligaties. Op de 'tweedehandsmarkt' betalen beleggers nog zo'n 50 euro voor elke 100 euro die ze in theorie op de vervaldag in 2025 terugkrijgen.

De obligatie is uitgegeven door de Oostenrijkse poot Steinhoff Europe AG. En wat lezen we op lijn 639 van de 1.055 lijntjes tellende Excel met bedrijfsobligaties die de Europese Centrale Bank sinds maart 2016 inkocht? Steinhoff Europe AG. Dat lijntje zal dieprood kleuren in Frankfurt.

Steinhoff is een fascinerend verhaal. Opgericht in 1963 door Bruno Steinhoff. Een slimme Duitser die meubels kocht in de DDR en duur doorverkocht in West-Europa. Het kostenvoordeel verdween na de val van de Muur, maar dat loste Steinhoff op door met een overname te landen in Zuid-Afrika.

Daarna volgde een expansie met 40 merken in 30 landen, waaronder het Franse Conforama. Altijd een recept voor een creatieve boekhouding, zo veel overnames.Achter de groep gaat de miljardair Christoffel Wiese schuil. Voor een vlucht van Londen naar Luxemburg ooit betrapt met 674.920 pond cash in de trolley.

Toch moest de douane die cash teruggeven omdat Wieses advocaat argumenteerde dat zijn klant zo'n kleingeld niet zou witwassen. Ook voor de ECB is Steinhoff in een 129 miljard grote portefeuille kleingeld. Maar kleingeld dat boekdelen zegt over de grote risico's die de ECB op de balans aan het laden is.

Lees verder

Tijd Connect