Beursrally: de stier wint van de beer

©Kristof Vadino

Helaas, maar de Beursrally is afgelopen. Tien geanimeerde weken vlogen zo voorbij. Tijd-journalist Serge Mampaey won de strijd tussen de beleggende BV's.

Dank gaat uit naar onze vier beleggende BV’s, want het is niet evident om in beursmaterie - voor veel mensen nog een taboe - de nek uit te steken. Zij deden dat wel, en mét succes.

De bekendmaking van de winnaar van De Beursrally

Op woensdag 7 februari maken we de officiële winnaar van onze beleggerswedstrijd bekend. Dan weten we wie met de hoofdprijs van 10.000 euro op een beleggersrekening bij MeDirect.be aan de haal gaat. De wedstrijd liep tot 22 uur gisteravond. De gerechtsdeurwaarder zal eerst de resultaten controleren.

Antwoord op de laatste vraag

2008 was wegens de bankencrisis het slechtste jaar ooit voor de Brusselse beurs. De Bel20 kelderde 54 procent, de Belgian All Shares-index 48 procent.

Er werd weinig over Kurt gesproken, maar gezien zijn strategie is dat niet onlogisch. Na enkele aanvangsaankopen hield hij zich gedeisd, omdat ‘screaming buys’ naar zijn strenge maatstaven niet langer te vinden zijn. Kurt is de ‘beer’ van het viertal, waardoor hij in het huidige positieve beursklimaat logischerwijze de hekkensluiter is.

Maar vergis u niet: ik ken hem als een van de intelligentste bollebozen van De Tijd. Respect dat hij zich - zelfs in een wedstrijd - niets van het sentiment aantrekt en steevast de heel lange termijn voor ogen heeft. Snelle treinen interesseren hem minder, hij wacht geduldig op die treinen die hem het verst zullen brengen. En dat kan je in een wedstrijd als deze niet laten zien.

Zijn keuze voor de oliereus Shell was de beste. Daarnaast opteerde hij onder meer voor de beheerder van het hoogspanningsnet Elia, de plantagegroep Sipef, de Hollandse bouwgroep VolkerWessels en de Franse toeleverancier aan de luchtvaart Safran.

Consistentie telt

Het is overigens lovenswaardig dat zowel Kurt en Faroek als Véronique en Serge op voorhand in hun kaarten lieten kijken en vooral dat ze heel de wedstrijd gedisciplineerd aan hun strategie vasthielden. Sterk, want veel beleggers laten zich doorgaans uit hun lood slaan door het manisch-depressieve sentiment op de beurzen. Ze veranderen ‘en route’ voortdurend van strategie, zodat ze ten prooi vallen aan de waan van de dag. Een gebrek aan consistentie, wat zich vertaalt in ondermaatse rendementen. Te vermijden dus.

Systematiek in beleggen is belangrijk, want dat helpt om de menselijke emoties in te tomen.

Er bestaat overigens niet één ultieme portefeuillestrategie, er zijn er meerdere. Maar een zekere systematiek is belangrijk, omdat het helpt de menselijke emoties in te tomen. Het geheim van rendabel beleggen is die emoties uitsluiten. En een systeem/strategie helpt daarbij, tenminste als de belegger daar ook consequent - kleine bijsturingen niet te na gelaten - trouw aan blijft. Anders heeft dat geen nut. En het dient dat ons viertal dat heel de wedstrijd lang goed gedaan heeft.

Véronique had naar eigen zeggen nog nooit een aandeel gekocht. De ervaring en de wijsheid druipen niettemin van haar af. Het gezicht van Kanaal Z weet door haar jarenlange contacten met diverse specialisten maar al te goed wat link en wat koosjer is. Als een volleerde goedehuismoeder startte ze haar portefeuille met kwaliteitsaandelen, cyclusproof en vooral gericht op een gestage, maar zekere waardecreatie voor de aandeelhouder. Geen avontuurtjes.

Interne wedstrijd

Zelfs de interne wedstrijd met schoonbroer Faroek bracht haar niet van haar stuk. Ze bleef trouw aan haar strategie van doordachte beslissingen, boog niet voor de kans op geluk. Mocht ze met die visie daadwerkelijk beginnen te beleggen, dan zou dat haar geen windeieren leggen. Haar grootste winsten behaalde ze met de staalreus ArcelorMittal, de IT-specialist Econocom, de farmagroep UCB en de winkelketen Ahold Delhaize. Ik ben eigenlijk erg benieuwd of ze intussen al aandelen in het echte leven heeft gekocht.

Mocht VTM behalve een onderzoeksjournalist nog op zoek zijn naar een financieel specialist, dan hebben ze die met Faroek alvast in huis. Ik heb genoten van zijn gretigheid, het vuur waarmee hij stelling innam. Tegenslagen weerhielden hem niet om met nieuwe moed andere opportuniteiten op te zoeken.

De beurs biedt immers altijd weer kansen. In tegenstelling tot zijn schoonzus trachtte hij wel munt te slaan uit kortetermijnbewegingen. Zijn leidraad: technische analyse. Koerspatronen en technische indicatoren waren zijn manier om misleidende emoties te weren. Hij deed veruit de meeste transacties, en dat leverde hem een meer dan behoorlijk rendement op. Hij pikte onder meer de schuimrubberspecialist Recticel goedkoop op en deed goede zaken met de biotechbedrijven Galapagos en Ablynx.

Serge behaalde in tien weken tijd een wel heel hoog rendement en belandde zelfs in de hoogste regionen van het algemene eindklassement. Zijn nickname Ferraristier suggereerde van meet af aan dat hij zich een actief baasje zou tonen en dat hij volop zou inspelen op stijgende beurzen. Het mocht voor hem in deze wedstrijd allemaal wat dynamischer en risicovoller zijn.

Biotechbonanza

BEKENDE DEELNEMERS
BEKENDE DEELNEMERS

1. Serge Mampaey +33,84%

2. Faroek Özgünes +18,03%

3. Véronique Goossens +12,04%

4. Kurt Vansteeland +5,62%

De ‘risk on’-modus op de beurzen en de biotechbonanza kroonden hem tot winnaar. Zijn grootste winsten haalde bij met de biotechbedrijven Tigenix, Argenx en Celyad, maar ook met de in Amsterdam genoteerde IT-beveiliger Gemalto en het Belgisch-Franse Econocom. Daarnaast kocht en verkocht hij meerdere keren de rusthuizenuitbater Aedifica met telkens een kleine winst. Mocht hij de totemnaam Ferraristier al niet bij de scouts gekregen hebben, dan heeft hij hem bij deze dik verdiend. Proficiat!

Serge weet echter beter dan wie ook dat beleggen synoniem staat voor ‘eigenaar’ zijn van ondernemingen. En dat is uiteindelijk het mooiste van beleggen op de beurs: iedereen kan voor een klein stukje eigenaar zijn van een hele rist bedrijven (spreiding!) en daardoor de vruchten plukken van het ondernemerschap.

Hobby

Zeker in tijden van nulrente zijn de jaarlijkse aantrekkelijke dividenden een welgekomen manier om te ontsnappen aan de financiële repressie van onze centraal bankiers. En op lange termijn wacht daarbovenop een waardestijging. De beurs is dan ook het ultieme democratische middel opdat iedereen dat stukje ondernemer kan zijn.

De beurs is voor iedereen. Het geeft overigens een goed gevoel zelf het heft in handen te kunnen nemen. Dat impliceert wel dat er ‘gewerkt’ moet worden: kennis vergaren over bedrijven, sectoren, waarderingen, psychologische inzichten... Een leuke hobby die ook nog eens de blik op de wereld verbreedt.

Mag ik overigens de mij onbekende personen complimenteren die ons met de dagelijkse quizvraag alweer een stukje financiële geletterdheid bezorgden? Heel interessant en leerrijk. Ook ik heb zeker weer wat bijgeleerd.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud