‘Dalend aantal beursnoteringen vergroot sociale ongelijkheid'

ABInBev stelde onlangs de beursgang van zijn Aziatische dochter op de valreep uit. ©Bloomberg

Het aantal genoteerde bedrijven is met bijna de helft gedaald sinds begin jaren 90, berekende de vermogensbeheerder Schröders. Daardoor kunnen kleine spaarders minder participeren aan de groei van het bedrijfsleven.

Een deel van de daling is te verklaren door de fusie- en overnamegolf. Maar het aantal ondernemingen dat de aandelenmarkt mijdt, neemt onherroepelijk toe. ‘Bedrijven als Uber, Lyft en Airbnb hebben hun beursgang langer uitgesteld dan in het verleden het geval was. En het aantal unicorns, private bedrijven met een marktwaarde van meer dan een miljard dollar, neemt snel toe’, stellen de analisten van het Britse Schröders.

De aantrekkingskracht van de beurs is verminderd door de toegenomen kosten, de zware regelgeving en de onrust die een notering met zich meebrengt, meent Schröders. Daarnaast kunnen de bedrijven zich makkelijker financieren via goedkope schulden, terwijl een overvloed aan private-equityvermogen op zoek is naar interessante investeringen. Private-equityspelers zitten op 240 miljard dollar cash, het hoogste niveau sinds 2012.

Laagste aantal in tien jaar

Gemiddeld blijft 7 procent van de opbrengst van een beursgang aan de strijkstok van de zakenbankiers hangen.
schröders

Beterschap om de beurstabellen voller te krijgen, is niet in zicht. Het persagentschap Bloomberg telde tot nu in 2019 amper 84 beursintroducties op de Europese aandelenmarkten, het laagste aantal in tien jaar. Het opgehaalde vermogen daalde tot het diepste peil sinds 2013. Enkele grote dossiers belandden bovendien in de prullenmand, voorlopig toch.

‘Eind juli slikte de verzekeraar Swiss Re de plannen voor de notering van zijn dochter ReAssure in. Ook AB InBev blies op het nippertje de beursgang van zijn Aziatische dochter af’, stelt KBC-econoom Tom Simonts. ‘Beursgangen die wel doorgingen, zoals die van Airtel African en Finablr, waren bovendien een flop, wat de appetijt geen deugd doet.’

Moeilijk toegankelijk

‘De particulier vist achter het net van private equity’, stelt Schröders. Alleen professionelen of rijke families kunnen rechtstreeks in niet-genoteerde bedrijven stappen. ‘Private equity is te duur en te moeilijk toegankelijk voor particuliere beleggers. Als bedrijven ervoor kiezen langer privaat te blijven en een beursgang uit te stellen, missen de kleine beleggers blootstelling aan een groot deel van de economie. Veel van dit soort bedrijven zijn bovendien sterke groeiers in disruptieve sectoren. Als kwalitatieve bedrijven de beurzen mijden, verslechtert de kwaliteit van de publieke markten en zullen de rendementen er lager uitvallen dan op de private markten’, besluiten de analisten.

‘De ‘haves’ zullen daardoor een hoger rendement kunnen halen uit beleggingen, maar de havenots zullen worden achtergelaten. Uiteindelijk kan die ontwikkeling bijdragen tot de versterking van de ongelijkheid in de samenleving.’

Als bedrijven ervoor kiezen langer privaat te blijven, missen de kleine beleggers blootstelling aan een groot deel van de economie.
Schröders

Schröders ziet drie oplossingen. In de eerste plaats moet het verschil tussen de strenge regulering van publieke bedrijven en de veel laksere voor niet-genoteerde spelers kleiner worden. Ten tweede moet het proces van een beursgang op de schop.

Gemiddeld blijft 7 procent van de opbrengst aan de strijkstok van de zakenbankiers hangen. Dat is veel te veel. Ten derde moet private equity toegankelijker worden voor particulieren, via fondsen die een periodieke verhandelbaarheid bieden.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect