'Europese beurzen zijn nu even sexy als Wall Street'

De 'cleanroom' van chipmachinebouwer ASML. De Brabanders zijn één van de techies die de Euro Stoxx50 tot een soort 'Europees Nasdaq' gemaakt hebben. ©ANP

Wall Street is hippe tech, Europa zijn oude banken. Dat is in luttele woorden de reden waarom de Europese beurzen al jaren in de ramsjbak zitten. 'Hoog tijd dat we die kwakkel uit de wereld helpen', zegt Morgan Stanley-strateeg Graham Secker.

Het hoeft nauweljks nog gezegd: de jongste jaren waren behoorlijk frustrerend voor de chauvinistische Europese beleggers. Terwijl Wall Street van record naar record spurtte, slechts heel even pauzerend bij het begin van de pandemie, staan de meeste Europese beursbarometer al jaren op de pechstrook.

De cijfers spreken voor zich: wie begin 2015 in de Euro Stoxx50 , de korf steraandelen uit de eurozone, stapte, heeft nu exclusief dividenden een winst van ... 3 procent. Wie minder chauvinistisch was en in de Dow Jones, de sterrenkorf van Wall Street, investeerde, kan tevreden terugblikken met 62 procent winst. En wie in de met Amerikaanse technologiebedrijven volgepropte Nasdaq100 stapte, heeft na vijf jaar zijn inleg bijna verdrievoudigd.

Perceptie

Een belangrijke reden waarom beleggers Europese beurzen links laten liggen, is de perceptie dat Europese beursbarometers als de Euro Stoxx50 volgepropt zitten met 'oude' economie, in casu banken. Banken die eerder deze maand nog naar het laagste peil in dertig jaar zijn afgegleden. Van olie gaan beleggersharten evenmin harder kloppen, nu Royal Dutch Shell - decennia een aandeel voor weduwen en wezen - voor het eerst sinds de Tweede Wereldoorlog in zijn dividend moet knippen.

Maar zoals vaker bij perceptie, klopt die niet (meer). Dat is de vaste overtuiging van Graham Secker, hoofdstrateeg bij het beurshuis Morgan Stanley. Hij schreef over de misvatting een opinie in zakenkrant Financial Times en wijdt er een lijvig rapport aan.

Secker dook onder de motorkap van de Euro Stoxx50. 'Banken, olie, auto's en telecom, zeg maar de steenkoolindustrie van de huidige disruptie, bepalen nog maar 15 procent van de marsrichting', concludeert hij. 'Drie keer belangrijker zijn farma, consumptiegoederen en kapitaalgoederen, stuk voor stuk kwaliteitsbranches die garant staan voor duurzame winstgroei'.

Herschikking

De Morgan Stanley-strateeg onderstreept dat beleggers nog niet echt lijken te beseffen hoe ingrijpend de herschikking van de Euro Stoxx50 vorige maand was. Bij de nieuwkomers is de 14 jaar jonge Amsterdamse fintechspeler Adyen , ten koste van de krasselende Franse grootbank SocGen. Ook de Spaanse grootbank BBVA verdween, ten voordele van het Amsterdamse Tencent-vehikel Prosus.

Banken vertegenwoordigen in 'le nouveau Euro Stoxx50' nog maar 5 procent van de korf, tegenover 21 procent tien jaar geleden. Technologie is nu de dominante sector met bijna 15 procent, tegenover nog geen 4 procent in 2010 (zie grafiek).

Vervolg artikel onder illustratie

Dat is in grote mate te danken aan de 'oranje' vertegenwoordigers: naast Adyen en Prosus is ASML al jaren één van de tenoren van de Europese sterrenkorf. De Noord-Brabantse wereldmarktleider in chipmachines is op het Duitse softwarehuis SAP na het grootste technologieaandeel van Europa. 'Wist je dat de Nederlandse beurs nu meer gecorreleerd is met Nasdaq dan de Europese technologiesector zelf?', merkt Secker op.

Typische groeiaandelen profiteren daarentegen van een lage rente.
Graham Secker
Analist Morgan Stanley

De veranderde sectormix stelt Secker ook vast bij de Europese beurzen in het algemeen, zij het minder uitgesproken dan in de Euro Stoxx50. Die sterrenkorf is overigens almaar populairder om, bijvoorbeeld via een 'tracker', in één muisklik 'Europa' te kopen. Het gevolg is dat de Europese beurzen het verdienen tegen een betere waardering te noteren.

Rente

Mogelijk nog belangrijker is een andere factor die een einde kan maken aan het jarenlange 'surplacen' in Europa. 'Historisch gezien was een lage rente slecht voor Europese aandelen. Een lage(re) rente ging hand in met somberder groeivooruitzichten, wat op de beurskoersen van banken en oliebedrijven weegt', zegt Secker. 'Typische groeiaandelen profiteren daarentegen van een lage rente. Een groot deel van hun waardering stoelt op de verhoopte winst in de verre toekomst. Die 'verre' cashflows zijn fors meer waard naarmate de rente richting nul evolueert.'

Kort samengevat: chauvinistische Europese beleggers hebben jaren geduld moeten oefenen. Als de Morgan Stanley-strateeg gelijk heeft, wordt hun geduld straks eindelijk beloond.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud