nieuwsanalyse

Goudmijnfondsen blinken niet meer

©Bloomberg

Wie de voorbije vijf jaar een goudmijnfonds in portefeuille had, heeft er weinig plezier aan beleefd. Of daar op korte termijn verandering in komt, is zeer de vraag.

De goudprijs is ruim tien jaar ononderbroken gestegen. Maar na de toespraak van Mario Draghi, de voorzitter van de Europese Centrale Bank, in de zomer van 2012 zijn de spanningen in de eurozone afgenomen. Sindsdien heeft goud een forse correctie ondergaan. Toch legt de goudprijs over een periode van vijf jaar nog steeds een beperkte stijging voor.

Over dezelfde periode hebben fondsen belegd in goudmijnen een gemiddeld verlies geleden van 41 procent. Op een horizon van drie jaar bedraagt die daling zelfs 58,1 procent, terwijl dat gepaard ging met een extreem hoge volatiliteit. De activa onder beheer van de verschillende fondsen zijn daardoor fors geslonken en bedragen tegenwoordig, op enkele uitzonderingen na, niet meer dan 100 miljoen euro. Er is dus een enorm verschil tussen de evolutie van de goudkoers en die van fondsen die beleggen in bedrijven die edelmetalen winnen. Hoe valt dat te verklaren?

De koers van goudmijnfondsen hangt slechts gedeeltelijk af van de goudkoers. De rendabiliteit van mijnbedrijven is vaak afhankelijk van de productiekosten, de ouderdom van de mijnen, de kosten voor het zoeken naar nieuwe aders of de politieke situatie in de landen waar de mijnen zich bevinden. En in dat opzicht worden goudmijnen met steeds grotere problemen geconfronteerd.

De goudmijn Firmiston Open Pit in Australië. ©REUTERS

Het wordt steeds moeilijker om nieuwe goudaders te vinden. En heel wat bestaande mijnen (onder meer in Zuid-Afrika) zijn bijna uitgeput. Omdat de goudkoers teruggevallen is tot 1.200 dollar per ounce (31,1 gram) is het vaak economisch niet meer interessant om te investeren in nieuwe lagen. ‘Daarom zal de goudproductie de volgende jaren blijven dalen’, meent Frederick Fromm, fondsbeheerder bij Franklin Templeton. Tegelijk is de vraag naar goud als belegging afgenomen, waardoor de koers van het goud opnieuw gezakt is en ook de rendabiliteit van de volledige sector gedaald is.

Omslagpunt?

Na zo’n correctie kunnen beleggers zich afvragen of het niet tijd wordt goudmijnen opnieuw in hun portefeuille op te nemen. Vooral omdat de goudkoers gestabiliseerd is en de mijnen de voorbije twaalf maanden in lijn met het goud geëvolueerd zijn. Velen hopen dat de Aziatische centrale banken weer goud zullen aankopen en dat de rendabiliteit van de goudmijnen opnieuw zal toenemen.

150 procent
De voorbije vijf jaar is de koers van palladium met 150 procent gestegen.

Maar er zijn ook belangrijke argumenten tegen een aanhoudende stijging van het goud en de goudmijnen. Ten eerste is er de verminderde vraag naar goud als belegging. De zoektocht naar rendement is weer belangrijker geworden dan de vraag naar veiligheid. Ten tweede evolueert de dollar meestal omgekeerd evenredig met de goudkoers, en veel analisten rekenen erop dat de Amerikaanse dollar verder zal stijgen. Ten slotte is de rol van goud als buffer tegen inflatie uitgespeeld in de context van zeer lage inflatie aan beide kanten van de Atlantische Oceaan. De meeste analisten verwachten ook niet dat de inflatie op korte termijn opnieuw zal aantrekken.

Andere metalen

Wie overweegt de stap naar edele metalen te zetten, kiest daarom het best voor een fonds dat zich ook op andere edele metalen richt. Palladium en platina worden bijvoorbeeld intensief gebruikt bij de productie van katalysatoren in auto’s. Palladium is de ster aan het firmament van de edelmetalen. De voorbije vijf jaar is de koers van palladium met 150 procent gestegen.

Wie zich toch puur op goud wil richten, moet goed overwegen welk risico hij wil dragen. Geeft u de voorkeur aan een zuivere belegging in goud, zonder dat u blootgesteld bent aan de individuele problemen van goudmijnen? Dan is een tracker of een beursgenoteerd indexfonds geënt op edelmetalen zeker aan te bevelen. Die trackers volgen wel veel strikter de prijzen van de onderliggende metalen.

Beleggingsfondsen bieden het voordeel van een gespreide belegging, maar bij sectorfondsen is het opletten geblazen. Wanneer een sector slecht presteert, doen meestal alle onderliggende activa het slecht. Daardoor kunnen de rendementen van sectorfondsen stevig in het rood gaan. Dat is niet alleen het geval voor goudmijnfondsen. Ook beleggers die de pech hadden om midden de jaren 2000 in alternatieve energie te stappen of technologiebeleggers begin jaren 2000 zullen dat beamen.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud