Greenyard in vier dagen bijna gehalveerd

Beleggers anticiperen op een zware kapitaalronde om de gehavende balans van de groentereus op te schonen.

Greenyard   zakte donderdag  voor de vierde dag op rij. Dit keer ging er 17,5 procent af tot 3,895 euro, voor de groente- en fruitreus logischerwijs een vers dieptepunt sinds de beursgang in 1999. Sinds vrijdagavond beloopt het verlies nu bijna de helft (-49,2%). 

Analisten verrekenen steeds meer een heel forse kapitaalronde tegen bradeerprijzen in de beurskoers. Dat is het gevolg van de forse winstwaarschuwing van maandagochtend, waardoor de schuldenberg wel erg hoog boven de gehavende bedrijfswinst uittorent. 

ABN AMRO halveert het koersdoel van 9,5 naar 5 euro. Analist Robert Jan Vos raamt dat de schulden aan het eind van het lopende boekjaar net geen 6 keer de brutobedrijfswinst (ebitda) zullen belopen.

Volgens hem is een kapitaalronde van minstens 100 miljoen nodig, bovenop de verkoop van niet-strategische activa. Met de verkoop van vastgoed lijken geen gouden bergen meer te verdienen. Daarnaast lijkt het onvermijdelijk dat er minstens twee jaar geen dividend naar de aandeelhouders vloeit. 

Ook het beurshuis Berenberg rekent op een forse kapitaalronde. Het denkt dat Greenyard minstens 80 miljoen en mogelijk zelfs 140 miljoen moet ophalen.

En dan nog zal veel afhangen van de snelheid waarmee het management de rendabiliteit herstelt. 'Zelfs bij een kapitaalronde van 140 miljoen euro, zullen de schulden 4 keer de ebitda belopen als die op de 60 miljoen van dit boekjaar blijft hangen', rekent analist Fraser Donlon voor.

Zware wiskunde

De wiskunde oogt somber voor de Greenyard-belegger. De beurswaarde is gezakt naar 172,8 miljoen, van 950 miljoen een jaar eerder. Als Greenyard bij de huidige koers een kapitaalverhoging van 100 miljoen doorvoert, moet de groep meer dan 25 miljoen nieuwe stukken uitgeven.

En dat gaat dan voorbij aan het feit dat kapitaalrondes 'van moetens' zo goed als altijd met een forse korting op de beurskoers verlopen, om de aandeelhouders over de streep te trekken. ArcelorMittal , bijvoorbeeld, bood bij de geldronde begin 2016 een korting van zo'n 50 procent

Met andere woorden: het is niet ondenkbaar dat Greenyard uiteindelijk voor elk bestaand aandeel één nieuw zal moeten uitgeven. Aandeelhouders hebben dan een weinig aantrekkelijke keuze: ofwel nog meer geld stoppen in een aandeel waar ze al veel geld aan verloren hebben, ofwel een forse verwatering van hun belang slikken (en dus toekomstig dividend derven). 

Bradeerprijs

Anderzijds bewijst het voorbeeld van ArcelorMittal dat een kapitaalronde van moetens ook succesvol kan zijn als de balans opgeschoond wordt en het management doortastende maatregelen neemt. Het aandeel van de staalreus noteert (rekening houdend met de 1-voor-3 aandelenbundeling in 2017) bijna drie keer hoger dan de bradeerprijs waartegen beleggers drie jaar geleden - ongetwijfeld vaak met grondige tegenzin - intekenden. 

Helaas zijn er ook tegenvoorbeelden: Nyrstar  kwam exact op hetzelfde ogenblik als ArcelorMittal begin 2016 ook met een kapitaalverhoging van moetens. Wie toen tegen de 'gunstprijs' van 4,5 euro (rekening houdend met de 1-voor-10 aandelenbundeling later in 2016) intekende, kijkt nu tegen een verlies van bijna 90 procent op die stukken aan. 

Duidelijk is wel dat Hein Deprez, met een crisismanager naast zich, de controle over 'zijn' Greenyard voor een hele tijd kwijt is. Bankiers bepalen nu wat er gebeurt. Net zo'n scenario is de reden waarom een bedrijfsleider als Luc Tack zweert bij een schuldenvrije balans. Of zoals de West-Vlaming het formuleert: 'Een volle naftbak.'

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect