analyse

Rijke Belgen dansen rond de beurs

Bart Verhaeghe passeert met de nakende beursgang van Club Brugge langs de kassa. ©Kris Van Exel

De beurs is springlevend. Zowel om te groeien als om te cashen. Rijke Belgen maken er gebruik van.

Het kan verkeren, zei Bredero. In september 2020 verklaarde een eminent commentator de beurs als financieringsbron dood en begraven. 'Waarom naar de beurs trekken als je evengoed geld kan ophalen bij private equity, zonder alle lasten en verplichtingen?', klonk het. De aanleiding was de beslissing van het Duitse Rocket Internet om de beurs de rug toe te keren. De investeerder was ontgoocheld in de slappe beurskoers na enkele dramatische beslissingen, zoals een te vroege exit uit HelloFresh. 'De beurs is niet meer de aantrekkelijkste manier om geld op te halen', klonk het ook in Berlijn.

Zes maanden later. De lui achter Rocket Internet trekken al terug naar de beurs, zij het via een blancochequebedrijf op Wall Street waarmee ze op een overname broeden. In Europa vindt de ene beursintroductie na de andere plaats. 'De interesse in de beurs groeit, waardoor fondsbeheerders genieten van netto-instromen. Er is dus vraag naar nieuwe bedrijven. Het soepele geldbeleid van de centrale banken stut de waardering', zegt een zakenbankier.

Gedaan met de woestijn

Zelfs de Brusselse beurs lijkt een jarenlange woestijn zonder nieuwkomers achter zich te hebben gelaten. 'Wij hebben de Belgische markt van beursintroducties in september opengebroken met de fintechspeler Unifiedpost', zegt Fabian De Smet, zakenbankier van Berenberg, niet zonder enige schroom. 'Het enige wat de Brusselse beurs nodig had, was een zakenbank die de link kon maken tussen de kleinere Belgische groeibedrijven en de grote beleggers uit onder meer de VS, het VK, Duitsland, Frankrijk en Scandinavië.'

Berenberg is ook betrokken bij de beursgang van Club Brugge. Opvallend is dat bij die operatie alleen bestaande aandelen worden verkocht. De groep rond voorzitter Bart Verhaeghe heeft uitzicht op een bedrag tot 200 miljoen euro. Dat staat in contrast met de beursplannen van Ekopak, het waterbedrijf van Marc Coucke dat volgens de informatie van De Tijd alleen nieuwe aandelen wil verkopen. Het verse geld komt dus in het bedrijf om de verdere expansie en internationalisering te financieren.

Cashen of groeien?

Een beurs om te cashen of te groeien, het kan vooralsnog allebei. Al leert de ervaring dat bij de eerste samenpakkende wolken vooral het cashen moeilijker worden. Afgelopen week viel op hoe slecht de verkoop viel van een pakket Melexis-aandelen door de meerderheidsaandeelhouders rond CEO Françoise Chombar. De plaatsing van de chipaandelen bij grote beleggers gebeurde tegen een forse korting van 9 procent, en het aandeel verloor op weekbasis zowat het dubbele. Rond de technologiesector is zenuwachtigheid door de impact van de gestegen langetermijnrente op de waardering. De verkoop door het oprichterstrio is los daarvan een gezonde vorm van diversificatie van het vermogen.

Een ander voorbeeld dateert van ruim tien jaar geleden. Eind 2009 haalde de toenmalige biofarmagroep Movetis via een beursgang met gemak bijna 100 miljoen euro op. Dat geld ging volledig naar de commercialisering en ontwikkeling van medicijnen. Begin 2010 wou ook het chemiebedrijf Taminco (nu in Amerikaanse handen) naar de beurs trekken. Dat geld was vooral bestemd voor de verkopende investeringsgroep, die Taminco met een pak schulden had belast. Beleggers lustten er geen pap van en in combinatie met Griekse zorgen op de beurs werd de beursgang te elfder ure afgeblazen.

In veel gevallen zien we bij een beursgang een combinatie van nieuwe en bestaande aandelen. Had Club Brugge voor een deel nieuwe aandelen ter financiering van het nieuwe stadion in de markt gezet, dan had dat het dossier wat eleganter gemaakt.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud