Christine Lagarde, de nieuwe beleggersheldin

Christine Lagarde, binnenkort aan het hoofd van de Europese Centrale Bank ©AFP

De hoop dat Christine Lagarde een Mario Draghi 2.0 zal blijken, zette een extra koopgolf in obligaties én aandelen op gang.

Ze moet eigenlijk nog haar eerste grote toespraak over monetair beleid geven, maar beleggers nemen nu al in hun typisch voortvarendheid een voorschot op het tijdperk-Lagarde bij de Europese Centrale Bank. Meer bepaald gaan ze er van uit dat de Française in weinig zal verschillen van Mario Draghi, die eind oktober afzwaait in Frankfurt en opgevolgd zal worden door de huidige topvrouw van het IMF. 

Mario Draghi beloofde in zijn beruchte 'hommeltoespraak' in juli 2012 'al het nodige' te zullen doen om de eurozone bijeen te houden en hield woord. De beleidsrente staat sinds die zomer van 2012 op of zelfs onder nul, en in een poging om de inflatie naar het doel te tillen kocht de ECB tussen het voorjaar van 2015 en eind 2018 2.600 miljard schulden op. 

Recent liet de voorzitter er geen twijfel over bestaan dat hij niet zal aarzelen om weer in bulk schulden op te kopen. Beleggers anticiperen nu al op de verse koopgolf vanuit Frankfurt door de rente op een heel reeks obligaties op of onder nul te sturen. Ook in België is het rendement op langlopend papier nu subzero, nu beleggers er van uitgaat dat Lagarde zeker nog een hele tijd het ultrasoepele beleid van haar Italiaanse voorganger zal voortzetten. 

Nu de risicovrije rente meer dan ooit rentevrij risico is, zijn beleggers bijna verplicht om naar rendement te speuren op de aandelenmarkt. Die stroom cash op de vlucht voor de nul tilde op de Brusselse beurs ook de Bel20  woensdag stevig hoger. Voor de schuimkraag tekende AB InBev, dat bij de beursgang van de Aziatische dochter - op 19 juli in Hong Kong - forser dan verhoopt lijkt te gaan cashen. 

Wall Street bleef woensdag niet achter. De Dow Jones  zette de Amerikaanse nationale feestdag, vandaag, wat luister bij met een eerste slotrecord sinds 3 oktober 2018.

Ook hier eigenlijk hetzelfde verhaal: nu de centrale bank in recordtempo de serie renteverhogingen ingeruild heeft voor de belofte van een renteknip, is de lange rente in ijltempo aan het wegglijden. In het najaar van 2018 - vlak na het vorige Dow-record - piepte die rente boven 3 procent, wat heel wat risico-averse beleggers weer voor staatspapier deed opteren en een belangrijke factor was voor de appelflauwte op Wall Street toen.

Nu is de rente tot onder 2 procent gezakt, wat aandelen relatief aantrekkelijker maakt. Zeker typische rendementsaandelen als Johnson & Johnson, die met hun stabiele en voorspelbare cashflow steeds meer een alternatief vormen voor staatsobligaties. Bij J&J stijgt het dividend al minstens sinds 1972 jaar na jaar. 

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud