Rentevrij risico

©REUTERS

Dinsdag belooft een overgangsrit te worden op de beurzen, in afwachting van de Grote Mario Show op donderdag. Maar houd toch maar die Oostenrijkse langlaufer in de gaten.

De Amerikaanse beleggingsstrateeg Jim Grant herdoopte bijna elf jaar geleden al een belegging in staatsobligaties van 'risicovrije rente' naar rentevrij risico'. Een boutade natuurlijk, maar anno 2019 is die boutade treffender dan ooit. 

Herinner u die Oostenrijkse langlaufer, die momentumbeleggers tot ver boven de sneeuwgrens joegen? Wel: die langlaufer is aan de afdaling begonnen. Bij de piek in de loop van de dag op 16 augustus betaalden beleggers tweedehands 215 euro voor het recht om op de vervaldag in 2117 100 euro van de Oostenrijkse overheid terug te dringen. Daardoor was het effectieve jaarlijks rendement tot minder dan 0,7 procent gereduceerd, een derde van de nominale coupon van 2,1 procent. 

Bij de piek van 215 procent had de belegger die eind juni ingestapt was, toen wij hoofdschuddend naar de zotte prijs van 160 procent keken, een zomers rendement van 34 procent gehaald. Het probleem met het soort beleggingen die momentumbeleggers kopen omdat ze stijgen, is echter dat ze op een bepaald ogenblik niét meer stijgen. Dat is op de obligatiemarkt niet anders dan op de aandelenmarkt. En dan kan het ook in de andere richting zonder het stootkussen genaamd 'fundamentals' snel gaan, als beleggers hun winst beginnen verzilveren op zoek naar de volgende 'trending' investering. 

Sinds de piek van half augustus is de Oostenrijkse langlaufer nu 15 procent van zijn waarde kwijt. Alle Europees overheidspapier kreeg de jongste dagen en weken een mini-correctie te verwerken. Rentevrij riscio, herinner u. Niet dat je het Weens eeuwpapier nu tegen 183 procent van de nominale waarde een koopje kunt noemen. 

En dit ondanks de hoop dat de Europese Centrale Bank donderdag nog maar een extra-large blik stimulus zal opentrekken. De door Bloomberg gepolste economen rekenen op een knip in de depositorente tot minus 0,5 procent - met andere woorden nog meer strafrente voor de banken die hun overtollige cash in Frankfurt willen parkeren - en een reanimatie van de bulkinkopen van schuldpapier, ten belope van een coole 30 miljard euro per maand. Met wie weet een geste aan de banken hun rendabiliteit ondergraven zien door het subzerobeleid, wat alvast gisteren ING en KBC en dus ook de Bel20 een boost gaf

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect