Netto Het antwoord op al uw geldvragen

De SOS-berichten die onze politici negeren

We zitten al meer dan 520 dagen zonder regering. Aanvankelijk leek de situatie nog grappig. Maar nu beginnen de Belgen zich toch echt zorgen te maken. We zetten enkele berichten van afgelopen weken op een rijtje die politici moeten hebben genegeerd.
©Didier Lebrun

De gevolgen van de economische crisis worden nu immers ook voelbaar in het dagelijks leven van de Belgische gezinnen. Het crisisgevoel wordt nog versterkt door de prijsstijging van noodzakelijke producten zoals energie stookolie, brandstof en elektriciteit.

Opborrelend ongenoegen

Ook op sociaal vlak neemt de spanning toe. De werknemers koken van woede. Voortdurend worden faillissementen, herstructureringen en andere sluitingen van ondernemingen aangekondigd. Daarnaast wil de overheid de lonen bevriezen. Dat alles werkt de burger uiteraard op de zenuwen. De vakbonden hebben al aangekondigd dat ze op vrijdag 2 december een nationale betoging in Brussel zullen houden. Zij sluiten ook een algemene staking niet uit.

Op sociale netwerken en in de kranten blijkt dat iedereen zich zorgen maakt: economen, politieke journalisten, maar vooral de man in de straat…

  • José Manuel Barroso, voorzitter van de Europese Commissie: "De eurozone staat voor een echte systeemcrisis."
  • Albert II, Koning der Belgen, in een communiqué: "De koning onderstreept opnieuw de hoogdringendheid om tot een akkoord te komen teneinde een regering te vormen en zo het welzijn van alle burgers zo goed mogelijk te vrijwaren in de toekomst."
  • Olli Rehn, Europees Commissaris voor Economische Zaken: "België is één van de lidstaten die hun buitensporig tekort niet op een permanente en duurzame wijze lijken te corrigeren tegen de vooropgestelde deadline."
  • Olli Rehn, Europees Commissaris voor Economische Zaken: "Europa wil tegen midden december van België een overtuigend bewijs krijgen van voldoende structurele budgettaire maatregelen, en liefst ook een volledige begroting voor 2012."
  • Jean Deboutte, directeur van het Agentschap van de Schuld, aan diverse media: "De financiële markten functioneren niet meer. Dit is een onhoudbare situatie…"
  • William Buiter, hoofdeconoom van Citigroup, op Bloomberg.TV: “Wil Europa een faillissement vermijden, dan moet het nu in actie schieten.”
  • Marc De Vos, directeur van Itinera: "Waarom België op Italië lijkt: meer dan 20 procent van het bbp ieder jaar te herfinancieren wegens schulden”
  • Pieter Timmermans, directeur-generaal VBO: “Barometer concurrentiekracht staat op storm. Ontsnappen we aan recepten-Dehaene (1993) en -Martens (1982)? Neen!”
  • Stanley Pignal, correspondent van de Financial Times in Brussel: "Beleggers hebben zich lange tijd zorgen gemaakt over de omvang van de nationale schuld die bijna 100 procent van het bbp bereikt, het hoogste niveau buiten de PIIGS-landen. Maar door de politieke impasse is het risico op besmetting voor België nog toegenomen. Het land gaat zijn 20ste maand zonder regering in. Het conflict tussen de Nederlandstalige meerderheid en de Franstalige Walen heeft het land tijdens het grootste deel van de eurocrisis lamgelegd."
  • Peter Vandermeersch, ex-hoofdredacteur van De Standaard, nu aan de slag bij NRC Handelsblad in Nederland: "Raadsel: waarom noemen steeds meer Nederlandse collega's België in één adem met Griekenland en Italië? Of hebben het over de 'neuro zonder België'?"
  • Geert Noels, Econopolis, in De Standaard: “ Al die waarborgen, al die beloftes geven de indruk dat we een rijk land zijn. Maar eigenlijk moeten we zuinig zijn. Op deze manier stevent België af op een faillissement.”
  • Béatrice Delvaux, opinieschrijfster bij Le Soir: "Ook Arco valt ten prooi aan het Dexia-debacle. De overheid moet dus 1,5 miljard euro zien te vinden om de Arco-coöperanten te vergoeden. Dat zal elke Belg circa 135 euro kosten. In de huidige budgettaire omstandigheden is dat op zich al erg schokkend. Maar de deal heeft bovendien een oneerlijk en politiek kantje. Dat maakt het ronduit schandalig."
  • Rik Van Cauwelaert, directeur bij Knack: "België heeft nood aan een noodregering zonder #DiRupo."
  • Geert Wellens, Econopolis, op Twitter: "Phase of total denial: Italië bovenop onze krantensites vandaag, terwijl de markten straks oordelen over onze begrotingstraagheid.”
  • Julien Manceaux (econoom ING), aan Belga: "De situatie is nog niet catastrofaal. Maar als we er niet in slagen een begroting op te maken die het mogelijk maakt om de vooropgestelde doelstellingen te behalen, zoals een begrotingsevenwicht tegen 2015, zal alles alleen maar moeilijker worden."
  • Frederik Delaplace, redactiedirecteur van Mediafin (De Tijd en L’Echo), op Twitter: "Politici doen precies alsof de financiële markten, net als de EU, gaan wachten tot 15 december. Accident waiting to happen. #nogov"
  • Ivan Van de Cloot, hoofdeconoom bij Itinera, op Twitter: “Michel Daerden 'redt' pensioen lokale ambtenaren door reserves op te souperen 2015. Pensioenen zijn veilig tot 2015! Berlusconi in België.”
  • Geert Noels, Econopolis, op Twitter: "500 dagen onderhandelen en geen enkel voorstel tot bezuiniging of efficiëntieverhoging overheid... Bezuinigen = zuiniger omspringen met geld.”
  • Gij Moes, Nederlands journalist bij Trouw: "De Belgische politici die onderhandelen om een nieuwe regering te vormen, staan op economisch vlak lijnrecht tegenover elkaar. De Parti Socialiste, de partij van formateur Elio Di Rupo, wil niet tornen aan de lonen en pensioenen. De Vlaamse liberalen proberen Europa juist als breekijzer te gebruiken om hun agenda door te voeren."
Burgers schreeuwen onmacht uit

Op Twitter wordt onder de hashtag #nogov aan de lopende band getwitterd door mensen die het gewoon niet meer begrijpen. Veelal gaat het hier om actieve en bezorgde mensen… vaak diegenen die ook zullen instaan voor de gevolgen van het huidige immobilisme. Tussen de regels door weerklinkt de oproep aan de politici om hun fierheid even aan de kant te schuiven en te doen waarvoor ze betaald worden: regeren.

De kosten van de schuld stijgen

De bedreiging die enkele maanden geleden ver van ons bed leek, komt de voorbije dagen akelig dichtbij. België wordt nu echt geconfronteerd met de schuldencrisis. We kunnen ons verschuilen achter het feit dat de aanvallen van de financiële markten tegenwoordig tegen de meeste Europese landen gericht zijn. Maar het feit blijft dat België geen regering heeft. En ondertussen blijft de factuur voor de belastingbetaler maar oplopen.

Laatste wapenfeit: het faillissement van een van de belangrijkste aandeelhouders van Dexia dat de staatskas wellicht nog eens 1 miljard euro extra zal kosten. En de stijging van de obligatierente tot meer dan 5 procent tast niet alleen onze financiën, maar ook onze geloofwaardigheid aan. Enkele maanden geleden waarschuwde Alexandre de Groote, obligatiespecialist bij Petercam, er nog voor dat België "met vuur zou spelen" als de spread, het renteverschil met Duits staatspapier, boven de 200 basispunten zou uitkomen. Maar vandaag bedraagt die spread al bijna 300 basispunten. Zelfs de over het algemeen erg diplomatische Jean Deboutte, directeur van het Agentschap van de Schuld, gaf twee dagen geleden in onze krant De Tijd en op het televisiejournaal aan zich zorgen te maken over het feit dat er nog altijd geen begroting is voor 2012.

Weinig ambitieuze begroting

De rekening is de voorbije weken plots erg hoog opgelopen voor de Belgen. Begin september was de regering nog op zoek naar 6 miljard euro. Intussen is dat al 12 miljard euro geworden. En dat bedrag houdt nog geen rekening met de zaak Arco. Nu de tijd dringt, moeten onze politici hun verantwoordelijkheid opnemen. Maar zij slagen er blijkbaar niet in om beslissingen te nemen. We zouden hun voorzichtigheid kunnen begrijpen als het zou gaan over belangrijke structurele maatregelen, zoals de hervorming van de arbeidsmarkt of de pensioenen. Maar ze moeten gewoon aanpassingen doorvoeren op meestal bestaande maatregelen: minder voordeel op notionele intresten en bedrijfswagens, meer voordeel op het belastingvrije deel van het inkomen om de lage lonen wat omhoog te trekken, meer roerende voorheffing op spaarinkomsten, meer belasting op beursbeleggingen. We kunnen bezwaarlijk spreken van een ambitieuze begroting voor 2012.

Begrotingsdiscipline... maar niet voor elke prijs

De Belgen zijn er zich van bewust dat er iets moet gebeuren. Nooit eerder waren ze zo goed voorbereid op noodzakelijke besparingen. Maar ze aanvaarden niet dat de politici zich beperken tot het verplaatsen van accenten. Ze verwachten dat er een degelijk antwoord komt op de uitdagingen die moeten worden aangegaan om hun comfort op lange termijn veilig te stellen.

We mogen ons niet laten dicteren door de financiële markten of toegeven aan de druk. Maar de situatie is ernstig. Er is dringend nood aan een begroting. En aan hervormingen die naam waardig. Wij zijn niet de enigen die onze politici oproepen tot het nemen van hun verantwoordelijkheid.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud