Netto Het antwoord op al uw geldvragen

Frederic Vanhauwaert: 'Ik koop altijd een tweedehandswagen'

Frederic Vanhauwaert (37) is algemeen coördinator van het Netwerk tegen Armoede. Na zijn eerste jobervaringen deed hij een tijdje bandwerk in een grote fabriek. ‘Ik ben blij dat ik die wereld heb leren kennen.’
©Jonas Roosens

1. Kreeg u als kind zakgeld?

‘Ja. Zo hebben mijn ouders me bewust met geld leren omgaan. Ik kreeg een vast bedrag per week, waarmee ik moest rondkomen om naar fuiven te gaan of andere dingen te betalen voor mijn vrije tijd. Daardoor wist ik al snel dat je moet rekenen om met een budget rond te komen. En dat besef is alleen maar gegroeid naarmate ik via mijn job meer in aanraking kwam met mensen die op structurele basis geld tekortkomen.’

2. Springt u door uw ervaring met mensen in armoede anders om met geldzaken?

‘Ik ben veel vrijgeviger geworden. Als gezin dragen we bij aan een solidaire samenleving door regelmatig geld te storten aan goede doelen, zoals nu in volle vluchtelingencrisis. We proberen ook altijd mensen te helpen die activiteiten voor het goede doel organiseren en daarvoor steunkaarten verkopen.’

3. Hebt u het ooit moeilijk gehad om de eindjes aan elkaar te knopen?

‘Eigenlijk niet. Ik heb het geluk gehad te mogen studeren aan de universiteit, waarna ik snel werk vond. Ik ben wel eens een paar maanden werkloos geweest en ik heb ook een tijdje onder mijn diploma gewerkt door bandwerk te doen in een grote fabriek. Dat was geen lachertje en je moest er hard werken. Toch ben ik blij dat ik die wereld heb leren kennen waarvan veel mensen geen flauw benul hebben.’

4. Hebt u veel vertrouwen in de banken?

‘Dat heeft door de financiële crisis een serieuze knauw gekregen. Professioneel kom ik nog elke dag in aanraking met mensen die de gevolgen dragen van wat de voorbije jaren is misgelopen. En tegelijkertijd heb ik door de crisis ontzettend goedkoop kunnen lenen voor de aankoop van mijn woning. De combinatie van die twee elementen is bizar.’

5. Koopt u wel eens tweedehands?

‘Ik koop altijd een tweedehandswagen omdat ik niet de behoefte voel rond te rijden met het nieuwste of hipste model. Daar heb ik nog nooit spijt van gehad. Een auto mag niet te veel verbruiken en moet vooral praktisch zijn, zeker met drie kinderen. Uiteindelijk investeer ik veel liever in de renovatie van mijn woning dan in een nieuwe auto.’

6. Belegt u?

‘Neen. Er blijft aan het einde van de maand nog maar net genoeg geld over om een klein spaarpotje aan te leggen voor onverwachte uitgaven. Ons inkomen gaat nu vooral naar de afbetaling van de hypothecaire lening, de renovatie van onze woning en de drie kinderen. Maar je hoort me niet klagen: mijn vrouw en ik hebben allebei een goed loon en we komen niets tekort.’

7. Koopt u vaak online?

‘Niet overdreven vaak, maar het gebeurt toch al veel meer dan vroeger. Vooral cadeaus durf ik online te kopen, omdat er niet altijd tijd is om nog snel naar de winkel te gaan vooraleer we naar een familiefeest moeten. Ook de boodschappen in de supermarkt worden al wel eens online besteld.’

8. Koopt u wel eens iets op afbetaling?

'Ik ken de minder fraaie kanten van alle mogelijke systemen om spullen te kopen op afbetaling'

‘Een huis of een auto natuurlijk wel, maar voor de rest vermijd ik dat. Ik ken de minder fraaie kanten van alle mogelijke systemen om spullen te kopen op afbetaling. Sommige ketens spelen het heel sluw, waardoor het gemakkelijk en goedkoop lijkt om spullen te kopen op afbetaling. Maar aan het einde van de rit betaal je wel een rentevoet van 10 à 12 procent.’

9. Doet u aan pensioensparen?

‘Ik heb dat enkele jaren gedaan, maar na de aankoop van het huis ben ik daar even mee gestopt. Zodra er wat meer financiële ademruimte is, zal ik dat weer oppikken. Nu investeer ik liever in de isolatie van het dak of dubbele beglazing. En opnieuw is daarbij het besef dat mensen die tekort hebben daar helemaal niet aan toekomen, en hun achterstand dus toeneemt. Daar moet verandering in komen.’

10. Wordt ons belastinggeld goed besteed?

‘Dat kan beter. Ons belastinggeld wordt te weinig herverdeeld naar de mensen die het echt nodig hebben. Ik snap bijvoorbeeld niet waarom we zoveel geld in de woonbonus pompen, een systeem waarvan wetenschappers zeggen dat het vooral de vastgoedprijzen opdrijft en waarvan vooral de banken profiteren. Dat geld zouden we veel beter kunnen investeren in de 100.000 mensen die op een wachtlijst staan voor een sociale woning. Daar wordt de hele samenleving beter van.’

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud