interview

Jean Paul Van Bendegem: 'Ik drijf mijn bankdirecteur tot absolute wanhoop.'

©VRT

Jean Paul Van Bendegem (63) is niet alleen wiskundige en filosoof, hij is sinds kort ook een van de sidekicks in het Canvas-programma ‘De ideale wereld’. De wereld van het geld is niet zijn natuurlijke habitat. ‘Ik drijf mijn bankdirecteur tot absolute wanhoop.’

1 Speelt geld een belangrijke rol in uw leven?

‘Ik heb geld nodig om rond te komen en alles aan te schaffen dat ik nodig heb om te overleven. In die zin is geld noodzakelijk. Maar verder dan dat gaat mijn interesse niet. De zoektocht naar een hoger rendement is me helemaal vreemd. Ik laat alles op mijn spaarboekje staan. Daardoor drijf ik mijn bankdirecteur tot absolute wanhoop.’

2 Hebt u ooit belegd?

‘Niet echt. Ik heb ooit aandelen gekocht van de krant Vooruit en later ook van de krant De Morgen, toen die in financiële moeilijkheden raakten. Dat waren vooral investeringen uit overtuiging, je wist op voorhand dat je dat geld niet zou terugzien.’

3 Geeft u geld aan goede doelen?

‘Ik geef veel lezingen. Vaak geef ik de verenigingen waar ik kom spreken de keuze: ofwel betalen ze me een vergoeding, ofwel betalen ze een iets hoger bedrag en schenken ze dat aan een goed doel van mijn keuze. Want als ik eerlijk ben, heb ik dat geld strikt genomen niet nodig. Er zijn redelijk wat verenigingen die het goede doel steunen.’

De zoektocht naar een hoger rendement is me totaal vreemd.

4 Van wie leerde u uw belangrijkste les over geld?

‘Mijn ouders hadden een groothandel in groenten en fruit. We hadden het financieel goed en behoorden tot de betere middenstand. Toch heeft mijn moeder me altijd aangespoord om verstandig en zuinig met geld om te springen. Soms ging ze daarin een beetje te ver, door kapotte spullen tot het uiterste te blijven recycleren en herstellen. Dat zie je nu niet meer. Het is gemakkelijker en goedkoper om dingen weg te gooien dan om ze te herstellen. Dat vind ik jammer.’

5 Hebt u een vakantiewoning?

‘Mijn vrouw en ik zijn zeker geen vastgoedinvesteerders, maar we hebben een klein buitenverblijf in Sint-Laureins, dat mijn vrouw ooit geërfd heeft. We verblijven er vooral tijdens de zomer. We kunnen het dus perfect buiten de zomermaanden verhuren, maar dat geeft naast de zorgen over het onderhoud nog eens bijkomende beslommeringen. Daar hebben we geen zin in.’

 

6 Wat is uw grootste ergernis over geldzaken?

‘Onlangs heb ik me erg geërgerd aan het verhaal van voetballer Axel Witsel, die in China jaarlijks een monsterbedrag van 18 miljoen euro zal verdienen. Dat vind ik verschrikkelijk. Niet omdat ik jaloers ben, maar omdat zoiets de waarde van geld helemaal ondergraaft. Ik zie niet hoe iemand zoveel miljoenen waard kan zijn. Dat klopt niet meer.’

©Tom Verbruggen

7 Aan welk object bent u het meest gehecht?

‘Boeken zijn mijn grote passie. Ik heb een collectie van bijna 7.000 boeken, waarvan sommige een halve eeuw geleden werden gekocht. Het zijn stilaan zeldzame exemplaren geworden. Ik zou het heel jammer vinden als die collectie verdwijnt of uiteenvalt. Daarom overweeg ik om ze in een stichting onder te brengen.’

8 Hebt u al werk gemaakt van successieplanning?

‘Mijn vrouw en ik hebben geen kinderen, dus dat is eigenlijk nodig. Maar we vallen ten prooi aan het klassieke psychologische effect dat een intense bezorgdheid over successieplanning je onvermijdelijk het gevoel geeft dat je aan het afronden bent. Daarom zijn we er maar schoorvoetend mee bezig.’

9 Voor welke uitgaven hebt u een zwak?

‘Elke maand spendeer ik zo’n 500 euro aan boeken. Daarnaast gaan we graag lekker eten. Ooit hebben we een restaurant met twee sterren bezocht, maar dat doen we niet meer. Het eten was verrukkelijk, maar de sfeer was veel formeler. Dan hoeft het niet meer. Dan ga ik liever naar een uitstekend, maar betaalbaar en gezellig restaurantje.’

10 Geeft u geld uit aan kunst?

‘De voorbije jaren heb ik geregeld werken van jonge, veelbelovende kunstenaars gekocht. Niet als investering - ik ben toch te oud om er ooit de vruchten van te plukken - maar om dat jonge geweld een duwtje in de rug te geven. Ik heb maar één criterium: ik moet het werk aangenaam vinden. En in principe ligt mijn grens op 5.000 euro. Al sluit ik niet uit dat ik bereid ben meer te betalen als ik een werk subliem vind.’ (lacht)

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content