interview

Paul Soete: 'Ik volg nooit blindelings beleggingsadvies.'

©Dieter Telemans

Paul Soete (61) is de voormalige CEO van de technologiefederatie Agoria en voorzitter van het beheerscomité van de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid. ‘Ik heb een aversie tegen ethische beleggingsproducten. Dat zijn meestal minder interessante beleggingen met een betwistbaar ethisch karakter.’

1. Heeft uw ervaring bij de Rijksdienst voor Sociale Zekerheid een impact gehad op uw visie over geldzaken?

‘Ik heb veel bewondering gekregen voor de kmo-ondernemer. Bij het beheerscomité komen geregeld dossiers op tafel van ondernemers in moeilijkheden. Ze kunnen hun bijdrage niet betalen, kijken aan tegen boetes, staan op de rand van het faillissement en ze dreigen hun huis te moeten verkopen om de RSZ-bijdragen voor hun werknemers te betalen. Vaak blijven die ondernemers gewoon doorwerken. Dat grijpt me elke keer aan.’

2. Belegt u?

‘Ik ben een relatief actieve belegger. Mijn roerend kapitaal zit deels bij een bank onder discretionair beheer. Daarnaast beleg ik zelf een klein deel in technologieaandelen. Dat doe ik meer voor het amusement dan voor het rendement. Wat wel vreemd is: ondanks mijn achtergrond heb ik volgens mijn beleggersprofiel onvoldoende ervaring om in technologieaandelen te beleggen en moet ik dikwijls mijn investering uitdrukkelijk bevestigen. Ik vind dat nogal betuttelend.’

3. Waarin zult u nooit investeren?

‘Ik heb ervaring opgedaan met het op sectorniveau opbouwen van pensioenreserves. Daar heb ik een aversie gekregen tegen ethische beleggingen. Dat waren zowat de meest oninteressante beleggingen die op tafel kwamen. Bovendien is het een notie waarover hypocrisie heerst. Zo vind ik niets ethisch aan beleggingen in lineaire staatsobligaties (OLO’s). In wezen is dat een product dat de staatsschulden doorschuift naar onze kinderen.’

4. Volgt u makkelijk financieel advies?

‘Ik volg nooit blindelings advies en ik geef ook nooit raad over specifieke aandelen. Ik heb het nog meegemaakt dat een financieel directeur me aanraadde om aandelen van Eurotunnel te kopen. Dat heb ik gelukkig niet gedaan, want enkele jaren later ging het bedrijf failliet. Nu stel ik vast dat banken geen advies meer geven en dat ze hun klanten in de richting van beleggingsfondsen duwen.’

Ik volg nooit blindelings beleggingsadvies en ik geef ook nooit raad over specifieke aandelen.

5. Investeert u in vastgoed?

‘Naast de gezinswoning heb ik enkele jaren geleden een appartement in Brussel gekocht, om een plek te hebben waar ik ook na mijn pensioen kon werken. Van mijn moeder heb ik ook een appartementje aan zee geërfd dat we tijdens de zomermaanden verhuren om uit de kosten te komen. Maar ik beschouw dat niet echt als investeringen. Het zijn zaken die geld kosten, maar waarvan ik hoop dat de waarde niet zal dalen.’

6. Hebt u een buitenverblijf?

‘We hebben een appartement in Spanje, in het zuiden in Andalusië. Dat is een aankoop zuiver in functie van het gezin. Vier keer per jaar trekken we erheen en het staat ook ter beschikking van de kinderen en de kleinkinderen. We kochten het net na de Spaanse vastgoedcrisis. Het was pas echt een goede investering geweest als we het een jaar eerder hadden gekocht.’

7. Van welke financiële beslissing hebt u spijt?

‘De aankoop van het appartement in Brussel is gefinancierd met een lening die gekoppeld was aan mijn groepsverzekering. Achteraf gezien was dat niet interessant en had ik veel beter een gewone hypothecaire lening afgesloten bij de bank.’

8. Wat is uw slechtste aankoop?

‘In 2000 heb ik een Smart gekocht. Dat is een fantastische wagen, maar de combinatie van een sportophanging en een rugpatiënt is niet zo geweldig. Het was voor mij elke keer verschrikkelijk om met die auto over een verkeersdrempel te rijden. Nu rijdt mijn vrouw ermee.’

9. Is geld een drijfveer geweest tijdens uw carrière?

‘Helemaal niet. Ik heb functies uitgeoefend bij verschillende werkgevers. Toch heb ik tijdens mijn hele carrière maar één keer onderhandeld over mijn loon. Trouwens, ik had geen carrière moeten uitbouwen in de federatiewereld als het me er alleen om te doen was zo veel mogelijk geld te verdienen.’

10. Hoe lang wilt u nog professioneel actief blijven?

‘Zolang ik kan. Ik heb geen hond om mee te gaan wandelen en ik ben ook geen handige harry die zijn tijd vult met allerlei klusjes. Ik kan me enkel toeleggen op intellectuele zaken. Nu heb ik tenminste veel meer tijd om na te denken. Want eerlijk gezegd: als CEO moet je vooral veel en snel beslissingen nemen, vaak dan nog over louter praktische kwesties. Dat is niet altijd even interessant.’

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content