interview

Yasmine Kherbache: 'Mijn kinderen moeten weten dat je ook kan genieten van dingen die niet veel kosten'

Yasmine Kherbache. ©BELGA

Yasmine Kherbache (45) is lid van het Vlaams Parlement en een van de leading ladies van de sp.a in Antwerpen. ‘Ik ben geen shopper, maar snuister graag in tweedehandswinkels.’

1. Wanneer hebt u echt met geld leren omgaan?

‘Toen ik samen met enkele bevriende advocaten een eigen advocatenkantoor oprichtte. Dan leer je omgaan met risico’s en investeringen. Daarvoor werkte ik voor een internationaal advocatenkantoor, waardoor ik me nooit zorgen moest maken over administratie en facturatie. De grootste uitdaging was een evenwichtige klantenportefeuille samen te stellen waarin ook plaats was voor mensen die het minder breed hadden en voor wie de betaling van de gerechtskosten geen evidentie was.’

2. Wat is uw beste investering?

‘Al het vrijwilligerswerk dat ik in mijn leven al heb gedaan. Die inspanningen kan je niet in geld waarderen, je leert er wel erg veel uit. Zo heb ik belangeloos juridisch advies gegeven aan culturele verenigingen en kunstenaars, die hun weg niet vonden in het kluwen van de sociale en de fiscale wetgeving. Zo ben ik in contact gekomen met Frank Vandenbroucke, waarna ik in de politiek ben gerold.’

3. Hield de overstap naar de politiek een financieel risico in?

‘Dat had een belangrijke financiële implicatie, ja, omdat ik er meteen voor koos mijn advocatenkantoor over te dragen aan een collega en zelf te stoppen als advocaat om geen vermenging te hebben met het werk op het kabinet. Dat was een principiële keuze die ik nog altijd verdedig. Maar het was ook een nieuwe ervaring om in dienstverband te werken. Ik was ineens verlost van alle administratie waar een zelfstandige tegenaan kijkt.’

4. Investeert u in vastgoed?

‘Mijn echtgenoot is kunstenaar, maar heeft ook een grote baksteen in zijn maag. Een groot deel van ons inkomen gaat naar hypothecaire aflossingen. Zo hebben we het gelijkvloers van onze woning op het De Coninckplein in Antwerpen, een vroegere Afrikaanse discotheek, zelf gerenoveerd tot een café.’

5. Wat zult u nooit verkopen?

‘Het huis van mijn grootmoeder, dat we meer dan 15 jaar geleden kochten na haar overlijden. Het is de plek waar ik uit Algerije ben toegekomen als zesjarige en waar ook mijn kinderen zijn geboren. Het is een huis uit de jaren 50. We proberen de charme van die tijd te bewaren in de renovatie. Het is een langetermijnproject met de bedoeling er later met mijn ouders te wonen als ze zorgbehoevend zijn.’

6. Volgt u uw bankrekening op de voet?

‘Het grootste deel van de administratie thuis gebeurt door mijn echtgenoot. Sinds de opkomst van de bankenapps gebeurt het dat ik snel rekeningen betaal met de smartphone. Dat is wel handig.’

7. Wat is uw grootste ergernis over geldzaken?

‘Ik heb wat moeite met de grote consumptiedruk. Ik merk bij mijn kinderen, ze zijn 10 en 12 jaar, dat ze druk ervaren om steeds de laatste nieuwe smartphone te hebben. Dan probeer ik tegengas te geven. Ze moeten weten dat je ook kan genieten van dingen die je niet moet bezitten. Natuur, kunst en cultuur zijn publiekelijk toegankelijk en kosten niet veel.’

8. Waar geeft u graag geld aan uit?

‘Aan lekker eten met vrienden en familie. Reizen ook. En uiteraard wil ik dat de kinderen niets tekortkomen. Zelf ben ik niet zo’n shopper. Ik vind het vooral heel fijn om te snuisteren in tweedehandswinkels.’

9. Van wie leerde u uw belangrijkste les over geld?

‘Van mijn ouders. Ze zijn hun leven twee keer van nul moeten herbeginnen. Een eerste keer op het moment dat ze vanuit Algerije naar ons land emigreerden en een tweede keer toen mijn vader als kleine zelfstandige een serieuze tegenslag kende. Mijn moeder is toen als 50-plusser weer moeten gaan werken. Die veerkracht om opnieuw te beginnen heeft me gemaakt tot wie ik nu ben.’

10. Bent u een impulsaankoper?

‘Enkel als het over boeken gaat. Vroeger kwam ik altijd thuis met een stapel boeken, die ik toch nooit gelezen kreeg. Nu lees ik alles op mijn e-reader. De drempel om boeken te kopen is nog lager geworden. Maar nu is mijn echtgenoot tenminste blij dat hij voor al die boeken geen plaats meer moet vinden.’ (lacht)

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content