Hoe grootverdiener worden in 5 stappen

©Shutterstock

Niet iedereen voelt zich geroepen om zich een weg te banen naar de top. Want hoe hoger u opklimt in de hiërarchie, hoe zwaarder uw verantwoordelijkheid. Financieel mag daar ook iets tegenover staan. Toch kan de vergoeding van topmanagers sterk variëren. Welke paden bewandelt u het best als u tot het kransje absolute topverdieners wilt behoren?

1. Zoek het in de best betalende sectoren

Ondanks de financiële crisis blijven de banken hun medewerkers vrij goed betalen. Daar zijn zowat alle humanresourcesspecialisten het over eens. ‘De financiële sector betaalde altijd al beter dan andere sectoren. En, op basis van onze studies blijkt dat dit zo blijft. Tegelijk loopt de banksector niet verder uit. De kloof met andere sectoren wordt niet groter’, zegt Bert De Greve, directeur bij hr-specialist Hudson.

‘Bij de banken vloeit nu veel geld naar de digitale transformatie en naar jonge beloftevolle medewerkers die nodig zijn om die transformatie te realiseren. KBC heeft 1,5 miljard euro veil om zijn digitale processen verder te ontwikkelen. Jonge digitale specialisten, vaak dertigers, zijn zeer gewild. Als die de nodige kennis en kunde bieden, worden ze ook goed betaald’, zegt Luc Wouters van Odgers Berndtson, een headhunter die gespecialiseerd is in de financiële sector.

Ook de farma, vaak met veel extralegale voordelen, de chemie en de ICT zijn sectoren waar het financieel goed toeven is. ‘Ook consultancy en telecommunicatie zitten aan de bovenkant van de remuneratiecurve’, zegt Jean Van den Eynde, manager van het rekruteringsbureau Russell Reynolds.

Salarisgids

Wordt u goed betaald?

Rondvraag bij headhunters en HR-specialisten: De beste weg naar een toploon

De Salarisgids is op 21 oktober verschenen. Bent u abonnee van De Tijd? Klik hier om de gids (PDF versie) te lezen.

Daartegenover staan sectoren waar u het best niet aan de slag gaat als een mooie loonbrief uw belangrijkste drijfveer is. Aan de onderkant zitten de distributie (bijvoorbeeld warenhuizen) en logistiek (bijvoorbeeld transport). Ook de basisindustrie (bijvoorbeeld autoproductie, metaalverwerking...) betaalt zeer slecht. ‘Ik sta er soms van versteld hoe weinig sommige toplui van industriële sites maar verdienen’, aldus Van den Eynde.

Volgens Joost Maes, partner bij headhunter Egon Zehnder, worden ook managers in de horeca, de catering en de schoonmaakbranche - kortom bedrijven die niet-financiële diensten aan andere ondernemingen leveren - doorgaans niet zo royaal vergoed.

Wouter Beuckels, manager en onderzoeker bij Hudson, stipt ook de bouw aan als een sector waar de vergoedingen voor het management maar magertjes uitvallen. Ook de zorgsector is allesbehalve royaal voor zijn hogere kaderleden. ‘De zorg is een sector bij uitstek waar de directie weinig verdient, ook al werken de directieleden daar keihard en vaak ook met een groot maatschappelijk engagement.’

Tussen de best betalende en de minst lucratieve bedrijfstakken zit een middenmoot. Volgens Maes behoren de producenten van consumentengoederen daartoe.

2. Verkies een beursgenoteerde onderneming boven een niet-genoteerd bedrijf

Topmensen van een beursgenoteerd bedrijf krijgen altijd wat meer dan die bij niet-genoteerde bedrijven’, stelt Van den Eynde. ‘Die topmensen krijgen bibbergeld omdat er een risicofactor is. De kortetermijndruk op de resultaten ligt er hoger. Bij tegenvallende cijfers is het risico groter dat je baan moet ruimen.’

Een vaststelling die wordt bevestigd door Maes: ‘Beursgenoteerde ondernemingen zullen altijd toch iets extra betalen. Een genoteerd bedrijf leiden is altijd complexer. Er zijn meer stakeholders. Dat vraagt van de CEO toch iets meer. En er is altijd de druk van het volgende kwartaal waarop hij of zij wordt afgerekend. Niet alleen de aandeelhouders kijken mee, maar ook de pers en de publieke opinie. Als CEO loop je dus meer in de kijker en loop je ook meer risico. In die zin moeten beursgenoteerde bedrijven een risicopremie betalen.’

Specifiek voor beursgenoteerde ondernemingen is dat de vergoedingen voor het topmanagement worden gepubliceerd en CEO’s dus goed weten wat een collega bij een ander beursgenoteerd bedrijf verdient. ‘Omdat de vergoedingen zo transparant zijn, is er altijd wel een inflatoir effect. Een topmanager gaat nooit voor minder. Hij vindt altijd wel een beursgenoteerde onderneming die nog beter betaalt’, aldus Maes.

Bert De Greve maakt daar wel een kanttekening bij. ‘Headhunters brengen altijd profielen aan die al iets bewezen hebben, mensen met ervaring. Bijvoorbeeld managers die al drie keer bewezen hebben dat ze een reorganisatie succesvol hebben afgerond. Ook koppensnellers nemen geen risico. Ze komen niet opdagen met kandidaten die alleen het potentieel hebben om iets te realiseren, maar nog niets bewezen hebben.’

20% verschil
Hoe groot is de kloof tussen genoteerde en niet-genoteerde bedrijven? Harde cijfers heeft Joost Maes (Egon Zehnder) niet, maar hij raamt dat een CEO van een beursgenoteerd bedrijf toch zo’n 20 procent meer verdient dan van een niet-genoteerd bedrijf van dezelfde omvang en complexiteit.

Walter Janssens, verloningsspecialist bij executive searcher KornFerry, wijst erop dat niet-genoteerde ondernemingen niet altijd minder betalen dan genoteerde, tenminste als men profielen met gelijkwaardige verantwoordelijkheden vergelijkt. ‘Wel zal de samenstelling van het loon vaak anders zijn. Niet-genoteerde bedrijven zullen minder gewicht geven aan aandelenopties.’

Ook volgens Beuckels is een beursnotering lang niet het enige criterium. ‘Ook de complexiteit van een onderneming telt. Zo zijn er in de Antwerpse haven relatief kleine chemiebedrijven met ‘amper’ 50 werknemers die ongelooflijk complexe processen sturen en waar de topmanagers enorm veel verdienen.’

3. Hou het niet bij één bedrijf en kijk naar het buitenland

De headhunters en hr-specialisten zijn het erover eens dat te lang bij eenzelfde bedrijf blijven niet bevorderlijk is voor de evolutie van uw salaris. Topmanagers die meer willen verdienen, zullen meermaals van onderneming moeten wisselen. Maar in de praktijk blijkt er toch vaak een rem te staan op die mobiliteit.

‘Je kan veronderstellen dat een manager zijn conclusies trekt en het bedrijf verlaat als hij of zij zich onderbetaald voelt. Maar de Belg blijft tamelijk loyaal. Hij zal misschien wel mopperen tegen het remuneratiecomité, maar doorgaans blijft hij toch zijn verantwoordelijkheden tegenover het bedrijf op de eerste plaats stellen’, zegt Van den Eynde.

Een topmanager die echt geld wil verdienen, moet zonder meer zijn blik naar het buitenland wenden. ‘In het Verenigd Koninkrijk en zeker in de Verenigde Staten liggen de topvergoedingen merkelijk hoger dan in België’, zegt Maes.

In de Antwerpse haven zijn er kleine chemiebedrijven met ‘amper’ 50 werknemers die ongelooflijk complexe processen sturen en waar de topmanagers enorm veel verdienen.
Wouter Beuckels
Hudson

‘Het mag verbazingwekkend heten dat de topman van KBC, Johan Thijs, nog in België werkt’, zegt Van den Eynde. Hij verwijst naar de vergoeding van Mechelaar Dirk Van de Put, die in november de overstap maakt van de Canadese producent van aardappelproducten McCain naar de Amerikaanse voedingsreus Mondelez (bekend van de merken Côte d’Or, Philadelphia, Lu...). ‘Volgens sommige parameters ligt het loon van Van de Put zo’n 20 keer hoger dan dat van Thijs’, aldus Van den Eynde.

‘Je moet durven toe te geven dat echte topmanagers België links laten liggen. Daarvoor is de verloning hier te provinciaal’, zegt ook Filip Lerno. ‘Topmanagers gaan veel liever naar Londen of New-York.’

De Greve en Beuckels vinden die uitlating ietwat overdreven. ‘Uiteindelijk is er nog altijd een substantieel verschil tussen wat de gemiddelde CEO verdient en de minst verdienende profielen in een bedrijf. In België verdient een CEO gemiddeld 16 tot 17 keer meer, dat is een wereld van verschil.’

Voorts zijn lang niet alle headhunters ervan overtuigd of Belgisch toptalent bereid is om voor die fiks hogere vergoeding naar het VK of de VS te verhuizen. ‘In de VS heerst veeleer een cultuur van hire and fire’, zegt Wouters. ‘Een manager wordt er ook sneller aan de deur gezet als hij de kritieke prestatie-indicatoren niet haalt. De cultuur in de VS is op dat vlak bikkelhard.’

Ook binnen Europa liggen de vergoedingen voor het topmanagement in België aan de lage kant. Volgens de door ons geraadpleegde experts wel zo’n 20 tot 25 procent lager.

Lees meer in de Salarisgids, nu zaterdag, gratis bij De Tijd.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect