Netto Het antwoord op al uw geldvragen

'Ik vraag me soms af waarom studenten niet meer vakantiejobs doen'

Professor arbeidspsychologie Frederik Anseel (36) ondervond zelf in zijn vakantiejobs hoe weinig tijd er is om mensen op te leiden, en trekt zijn ervaringen door naar lessen hoe organisaties mensen heel snel iets kunnen bijleren.
©Debby termonia

Welke vakantiejobs hebt u gedaan?

‘Toen ik vijftien was, werkte ik in De Panne bij een kruidenier. Ik stond aan de kassa en vulde rekken aan. In die tijd was ik een Nirvana-fan met lang haar en ik werd steeds aangesproken als juffrouw. Of beter: mademoiselle. Want er wordt daar nog haast uitsluitend Frans, Duits en Engels gesproken. Zeer goed voor mijn talenkennis dus.’

‘Later heb ik in de Carrefour in Koksijde pijnlijke momenten meegemaakt. Ik had mijn kandidaturen in de psychologie al achter de rug en vulde vooraf op een standaardformulier in dat ik aan de receptie wilde werken. Ik dacht aan administratief werk, ontevreden klanten opvangen enzovoort. Tot mijn verwondering werd ik op de eerste werkdag om vijf uur ’s ochtends verwacht. Misschien is dat voor een korte training, alvorens de klanten arriveren, dacht ik nog. Maar ‘receptie’ bleek vrachtwagens lossen in het magazijn. Ik kon de hele maand om vijf uur beginnen. Horror, horror! Ik ben heel onhandig in die dingen en heb totaal geen gevoel voor organisatie: elke dag liep er wel iets mis. Zo heb ik op een koer bij dertig graden eens een hele pallet melk van een heftruck laten vallen. Heel dat magazijn onder de melk. Ik heb daar heel vaak onder mijn voeten gekregen.’

‘Na dat debacle zocht ik iets dat meer aansloot bij mijn intellectuele interesses en ging ik in de Standaard Boekhandel werken. Boekhandelaar leek me een fantastische job en ik dacht dat ik mensen literatuurtips zou kunnen geven. Maar ook dat viel niet altijd mee. Standaard Boekhandel bleek vrij commercieel. Ik leerde er dweilen en verkocht allerhande gadgets: Wittekerkebier, zomeracties voor Libelle en Flair enzovoort. Naar literatuur vroeg haast niemand.’

Waar hebt u het meest van opgestoken?

‘Toch van Carrefour. Het lag compleet buiten mijn comfortzone. Het was heel fysieke arbeid en ik leerde er samenwerken met arbeiders. Maar het is een typische moeilijkheid van vakantiejobs: zeer ervaren mensen die erg goed zijn in bepaalde procedures en hun werk efficiënt doen, krijgen plots de onervaren, piepjonge student die van niks weet naast zich. Die laatste wil zijn best doen, maar moet direct inzetbaar zijn en heel snel opgeleid worden. Ik vond dat moeilijk. Ik studeerde al bedrijfspsychologie en keek hoe ze dat organiseerden, hoe ze mensen begeleidden. En ik trok toen al grote ogen: dit kan toch beter, efficiënter, rationeler. Ik gebruik dat nu in mijn lessen over training en organisatie hoe je mensen heel snel iets kan bijleren. Vaak gaat men ervan uit: gooi hen in de job en ervaren collega’s zullen het hen allemaal wel uitleggen. Maar niet iedereen heeft didactisch talent, heeft er zin in om dat te doen, of weet nog waar de moeilijkheden precies zitten. Ik denk dat het beter is om daar iemand voor aan te stellen, idealiter een andere jobstudent die er al eerder heeft gewerkt. Dat kost minder en is zeer nuttig.’

‘Vakantiejobs zijn ook een onderbelicht aspect van arbeid. Het lijkt niet zo belangrijk, terwijl de impact tijdens de zomer vrij groot is. Ook op die studenten zelf. Ik vraag me soms af waarom ze niet meer vakantiejobs doen in functie van hun later werk. Misschien zijn zowel bedrijven als studenten daar wat te gemakzuchtig in.’

Heeft uw vakantiewerk uw carrièrekeuze beïnvloed?

‘Toch wel. Ik zag vooral wat ik niet wilde: veel uitvoerend routinewerk. Ik wilde meer intellectuele uitdaging, nieuwe dingen uitzoeken, weten hoe iets werkt.’

Wat deed u met de zuurverdiende centen?

‘Mijn duizend euro was in oktober of november meestal al op aan uitgaan, eten, cd’s en concerten. Wat me nu wel opvalt: als jobstudent verdien je vrij veel omdat er weinig afgehouden wordt, en onze studenten hebben onrealistische verwachtingen voor hun eerste echte loon. Een student die denkt meteen 2.000 euro netto te zullen verdienen, is geen uitzondering.’

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud