netto

Zijn fairtradeproducten echt duurder?

Ondanks de crisis zit de verkoop van fairtradeproducten nog steeds in de lift. Eén op de drie Belgen koopt fairtrade. Nochtans wordt beweerd dat producten van eerlijke handel veel duurder zijn dan evenwaardige merkproducten. Hoeveel bedraagt het prijsverschil?

(netto) – Ondanks de crisis en de erg beperkte budgettaire ruimte is de verkoop van fairtradeproducten, die gemiddeld 18 tot 30 procent duurder zijn dan vergelijkbare merkproducten (!), in 2009 gestegen met 17 procent (na een stijging van slechts 3 procent in 2008). De marktwaarde van fairtrade wordt geschat op 52 miljoen euro.

Het prijsverschil remt de verkoop niet af. Dat blijkt uit een onderzoek van GfK België voor rekening van Max Havelaar. Dat kan op het eerste gezicht paradoxaal lijken. De resultaten van studies over het gewijzigde consumptiegedrag naar aanleiding van de crisis geven nochtans een gelijkaardig beeld. Hoewel de huidige tijdsgeest meer in het voordeel lijkt te spelen van besparend gedrag, lowcost en ‘slimme’ aankopen, zijn consumenten bereid om meer te betalen voor kwaliteit en authentieke producten.

Gemiddeld 30 procent duurder

Op de website Fair en duurzaam staat een prijsvergelijking tussen een aantal fairtradeproducten, merkproducten, witte producten en biologische producten.

  • Fairtradevoedingsproducten zijn gemiddeld 30 procent duurder dan vergelijkbare merkproducten. Het verschil met witte producten is uiteraard nog een stuk groter. Bioproducten zijn ongeveer hetzelfde geprijsd.
  • Voor dranken is er zo goed als geen prijsverschil. Fairtradeproducten zijn gemiddeld 1 procent duurder dan merkproducten en soms zelfs goedkoper (koffie, fruitsap). Er is geen prijsverschil tussen fairtradeproducten en gelijkwaardige bioproducten.
  • Voor alle andere producten ligt het prijskaartje van de fairtradeversie gemiddeld 18 procent hoger dan dat van merkproducten.

Beweegredenen en bezwaren

Het onderzoek van GfK peilde ook naar de motieven om fairtradeproducten te kopen. Daaruit blijkt dat de Belg het meest wakker ligt van honger en armoede in de wereld, maar ook milieu en klimaat en de strijd tegen kinderarbeid scoren hoog.

Fairtradeproducten zijn het populairst bij gezinnen met kinderen en 55-plussers. Maar steeds meer Belgen worden verleid door dat concept. Liefst 72 procent van de Belgen geeft aan het begrip te kennen en 60 procent associeert fairtrade met een ‘eerlijke prijs’.

Het gamma wordt steeds uitgebreider. Max Havelaar werkt aan een kwaliteitslabel voor tal van nieuwe producten. Soja bijvoorbeeld wordt als ‘erg veelbelovend’ bestempeld. Maar een kwart van de klanten zegt geen fairtradeproducten te kopen omdat ze onvoldoende beschikbaar of zichtbaar zijn.

Duurder en moeilijker te vinden? Een onderzoek op het terrein

We horen vaak zeggen dat fairtradeproducten te duur zijn. Ze zouden ook moeilijk te vinden zijn. Maar kloppen die beweringen wel? Om dat te achterhalen, voerde Fair en duurzaam in september 2009 een onderzoek uit.

Er werd een boodschappenmand van 30 courante consumptiegoederen samengesteld. Bijna de helft van de mand bestond uit voedingswaren. Verder zaten er ook textielproducten, verzorgings- en wellnessproducten en decoratieartikelen in. De prijzen van fairtradeproducten en die van merkproducten werden met elkaar vergeleken in grootwarenhuizen (Carrefour en Delhaize), in een keten van fairtradewinkels (Oxfam-Wereldwinkel), een onafhankelijke winkel (OZfair) en een verkoopwebsite van fairtradeproducten.

  • Slechts 26 op de 30 producten konden met elkaar worden vergeleken.
  • 8 producten waren het goedkoopst in de fairtradeversie: gemalen koffie, groene thee, honing, rietsuiker in klontjes, speciaal bier, een sjaaltje, hydraterende douchezeep en condooms.
  • 3 producten kostten precies evenveel: er is geen prijsverschil tussen Chiquitabananen en bananen met het Max Havelaarkeurmerk, een donsdekenhoes en twee slopen van het merk Home Linnen of Max Havelaar, bloemen (20 rozen kosten 5,95 euro, of ze nu afkomstig zijn van eerlijke handel of niet).
  • Sommige producten vertoonden onverklaarbare verschillen. Het duurste product kostte soms het drievoudige van het goedkoopste: peperkoek, een katoenen T-shirt, een fantasiejuweel of een hydraterende douchezeep. Idea Consult dat een gelijkaardig onderzoek deed in 2008, trekt de volgende conclusie: de consument is meer bereid om een hogere prijs te betalen voor bepaalde producten (honing, choco) dan voor andere (fruitsap, koffie).
  • Ozfair, de winkel die het volledigste aanbod heeft voor de gezochte producten, is in de helft van de gevallen ook het duurst. De OXFAM Wereldwinkels en hun Franstalige tegenhanger Magasins du Monde-Oxfam rekenen veeleer lage prijzen aan. De winkelbedienden zijn vaak ook vrijwilligers.
  • Hoe groter het volume, hoe gemakkelijker het is om een goede prijs te hanteren. De producten waarbij de prijsverschillen tussen fairtrade en de klassieke merken het kleinst zijn, zijn precies die producten die in de grootste volumes worden verkocht, zoals bananen, koffie en fruitsap.
  • De consument is bereid om voor kwaliteit te betalen. Heel wat tieners zullen waarschijnlijk het Pachamama T-shirt van Ozfair of dat van Kuyichi bij Ethicstore verkiezen boven het eenvoudige Tex Basic van Carrefour, ook al is dat laatste 3 keer minder duur. Bij gelijke prijs vinden we trouwens vaak meer kwaliteit bij de producten van eerlijke handel… Voor cosmetica geven de grote merken meestal de voorkeur aan synthetische molecules in plaats van aan natuurlijke producten. En toch kost het doucheschuim van Tahiti bij Delhaize nog meer dan het doucheschuim Themis bij Ethicstore. En wat het sjaaltje betreft, dat vindt u in linnen bij Carrefour, maar voor dezelfde prijs hebt u er bij Oxfam een van natuurzijde.

Lees verder

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content