Netto Het antwoord op al uw geldvragen

Profiteren 'kleine' banken van de heisa rond Dexia?

Hebben de problemen van Dexia positieve gevolgen voor de kleine banken? Een aantal indicatoren lijkt daar op te wijzen. Maar dat wil niet meteen zeggen dat u uw financiële lot blindelings in handen van de ‘outsiders’ moet leggen.

"De geschiedenis herhaalt zich niet, ze stottert alleen." Na Fortis in 2007-2008 struikelt nu Dexia. De overheid garandeert wel dat alle spaartegoeden zijn gewaarborgd. Maar toch moet Dexia Bank België toegeven dat maar liefst 400 miljoen euro van zijn rekeningen is weggehaald. Een nog te overzien bedrag. Maar zet deze ontwikkeling zich door? En waar wordt dat geld ondergebracht?

Er zijn geen statistieken over de kapitaalstromen van de afgelopen dagen of over die gedurende de crisis van 2007-2008. Maar de uitspraken van vier outsiders – Rabobank, Triodos Bank, BKCP en Deutsche Bank Belgium (DB) – wijzen op fundamentele veranderingen in de banksector.

Kapitaalstromen

Geen van de geïnterviewde outsiders triomfeert. Ze tonen eerder een zekere solidariteit. Zo hoopt Rabobank dat "deze crisis zo snel mogelijk wordt opgelost". De goede naam van het bankiersvak staat op het spel. Geen bank blijft gevrijwaard van tegenslag en elke paniekreactie is zeer onwelkom. Over het algemeen waren de crisisjaren voor de outsiders bijzonder gunstige periodes om nieuw geld aan te trekken. Ze tonen zich dan ook optimistisch over hun groei. Vooral de afgelopen dagen stelt Rabobank een verhoging van de inleg vast: "Voor zo’n 10 miljoen euro, wat relatief is in vergelijking met de verhoging van de beschikbare middelen met 1,15 miljard euro sinds januari."

Deutsche Bank registreert een vergelijkbare verhoging voor 2011: 1,5 miljard euro, tegenover 1,3 miljard euro over heel 2010. BKCP noteert een toename van het aantal klanten 'sinds het begin van de zomer', het moment waarop de soevereine schuldencrisis duidelijk werd. Analoge constateringen bij Triodos Bank: "De afgelopen dagen hebben we drie keer zoveel rekeningen geopend als normaal. In heel september openden we ongeveer 800 nieuwe rekeningen, met een duidelijke stijging aan het einde van de maand. Dat is twee keer meer dan gewoonlijk. Vaak waren nieuwe klanten al van plan om hun spaartegoeden bij ons onder te brengen. De jongste ontwikkelingen waren het laatste duwtje in de rug."

Er is vooral vraag naar ‘veilige’ producten: spaar- en termijnrekeningen, kasbons, tak21-producten en/of aandelencertificaten (alleen bij Triodos). BKCP dankt deze positieve kapitaalstroom "aan de goede prestaties van onze producten en de solide en stabiele reputatie van BKCP". Triodos Bank, met uitsluitend maatschappelijk verantwoorde beleggingen, verklaart het zo: "Wij zijn een bank op menselijk formaat, die actief is in de plaatselijke – en dus reële – economie, door duurzame projecten te financieren van bedrijven die we kennen. Spaarders kunnen dat zelf controleren op onze site, in de rubriek 'Breng uw spaargeld in kaart'. Daar is glashelder te zien welke bedrijven wij kredieten toekennen. Spaarders begrijpen het proces en dat stelt hen gerust. Wij beleggen niet op de beurs noch in complexe financiële producten."

Rooskleurige toekomst?

Los van het schrikbeeld dat Fortis en Dexia oproepen, lijken twee fundamentele tendensen het succes van de outsiders te verklaren. "Tien jaar geleden vertrouwden de mensen hun geld doorgaans toe aan één instelling. Dat veranderde door de komst van internet. Het werd mogelijk om moeiteloos rekeningen bij meerdere banken te beheren. De belangstelling voor gespecialiseerde spelers neemt toe. Mensen hebben bijvoorbeeld een bank voor alledaagse verrichtingen, een andere bank voor effectenrekeningen en nog een andere voor beleggingsfondsen. De traditionele spelers in de banksector zijn online vaak niet sterk", aldus Rabobank.

Verder lijken spaarders tegenwoordig oog te hebben voor andere factoren dan het rendement van producten, wat in het voordeel van de outsiders kan spelen.

- De rating van de bank: de afgelopen maanden was eens te meer te duidelijk dat de score die ratingbureaus toekennen voor de gezondheid van financiële instellingen onverwachts neerwaarts kan worden bijgesteld. Die ratings zijn beslist niet heilig, maar ze zijn wel nuttig als vergelijkingsinstrument. Ettelijke outsiders hebben een benijdenswaardige rating. Zo geniet Rabobank een AAA-waardering.

Standard & Poor's ratings
AAA Rabobank
AA BNP Paribas Fortis
AA- Axa Belgium
A+ Deutsche Bank, BKCP, Landbouwkrediet, Citibank
A ING, KBC
A- Dexia Bank (België), Delta Lloyd, Banca Monte Paschi Belgio
BBB+ Argenta

- Solvabiliteitsratio: die informatie is minder vlot toegankelijk en vooral nuttig voor ervaren beleggers. Net als een rating kan ook de solvabiliteitsratio plotseling kelderen, maar ook deze parameter is nuttig bij een vergelijking. Ter illustratie: BKCP noteerde op 31/12/2010 een ratio van 14,4 procent, terwijl Triodos Bank op 30 juni 2011 prat kon gaan op een solvabiliteitsratio van 14,3 procent.

- Helder communiceren: essentieel in deze ongewisse tijden. De schuldencrisis zaait twijfel over de (on)kwetsbaarheid van banken. Bepaalde giganten in de sector, met tal van moeilijk te beoordelen dochterondernemingen, geven niet altijd duidelijke informatie over de schuldencrisis en de impact ervan. Grote banken communiceren niet gemakkelijk. BKCP heeft dat wel spontaan gedaan: "BKCP heeft voor 2,5 miljoen euro aan Griekse staatsobligaties, wat op 31 december 2010 neerkwam op 0,79 procent van de eigen middelen of 0,07 procent van de totale activa; de bank heeft geen schuldvorderingen op Portugal, Ierland, Italië en Spanje."

- Complexiteit van banken: sommige outsiders zoals BKCP of Triodos Bank beperken hun activiteiten tot de ouderwetse corebusiness van een bank: spaargeld aantrekken en kredieten verstrekken. Die activiteiten zijn voor iedereen helder en begrijpelijk. Grote instellingen zijn vaak ook zakenbanken die zich toeleggen op trading en andere speculatieve transacties. En dat kunnen klanten op dit moment maar matig appreciëren.

- Kwetsbaarheid ten opzichte van de financiële markten: in tegenstelling tot de zwaargewichten in de sector, zijn veel outsiders niet beursgenoteerd. Dat verkleint a priori het risico dat ze het slachtoffer worden van speculanten. Triodos Bank stelt dat die keuze "volatiliteit en vijandige overnames" uitsluit en dat "de waarde van de bank wordt bepaald op intrinsieke basis, de waarde van de activiteiten van de bank en niet op grond van wat spelers en kopers op de beurs ervoor geven". BKCP stelt dat deze keuze de bank de mogelijkheid geeft "haar activiteit op lange termijn te bekijken, zonder afhankelijk te zijn van de markten". (nvdr: de wisselvalligheid van de beurs kan sommige spelers aanzetten tot riskante beslissingen die eerder gericht zijn op rendement dan op het financiële welzijn van hun klanten, zoals het promoten van kortetermijnproducten enz.).

David of Goliath?

Zoals altijd geldt ook hier: veralgemen mag niet. Het zou absurd zijn om de grote spelers te diaboliseren en de outsiders de hemel in te prijzen. Rabobank wijst erop dat niet alleen het grote Fortis omviel, maar ook het ‘kleine’ Kaupthing. Daar komt bij dat er zowel bij grote instellingen als bij outsiders grote verschillen bestaan tussen de aangeboden diensten (en hun prijs). DB zegt in dat verband: "Sommige banken hebben een kantorennet, andere niet; sommige banken leggen het accent op persoonlijk beleggingsadvies – bij ons essentieel – terwijl andere banken zich uitsluitend concentreren op het uitvoeren van verrichtingen. En tot slot stellen sommige banken hun knowhow ter beschikking van álle klanten, terwijl andere banken bepaalde diensten alleen aanbieden aan vermogende klanten. De klant moet zelf beoordelen wat hij nodig heeft alvorens zijn bank te kiezen."

De val van Dexia lijkt gunstige gevolgen te hebben voor de concurrentie. Maar het is nog te vroeg om te bepalen of vooral de outsiders ervan profiteren. Want al met al zullen bepaalde klanten ervoor kiezen om niets te doen of om hun spaargeld onder te brengen bij andere grote spelers. Niettemin wijst alles erop dat de opmars van de outsiders aanhoudt, voornamelijk vanwege hun slagkracht online en het feit dat sommigen niet beursgenoteerd zijn en zich ook niet bezighouden met speculatieve operaties.

Het debat gaat niet alleen om een strijd tussen de zwaar- en de vedergewichten: de robuustheid van instellingen, de activiteiten die ze ontplooien, het dienstenpakket, het rendement, de kosten die ze aanrekenen en de wijze waarop banken tegemoet komen aan uw wensen en eisen… Dát zijn de factoren die uw keuze moeten blijven bepalen.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud