De ontroering van een vergeeld fotoalbum

Spelen met stilte en muziek. ©© kurt van der elst | kvde.be

Met 'Paradis' heeft muziektheater LOD een onderhoudende, grappige en melancholische voorstelling gemaakt over leven en dood. Met dank aan een oude foto.

'Het paradijs kan geen tuin van Eden zijn geweest. In het paradijs pluk je een appel van de boom en meteen hangt er een nieuwe. Zo gaat dat niet in een tuin, hè.' Van dit soort vondsten puilt de jongste voorstelling van LOD uit. In 'Paradis' worden tegenstellingen en ongerijmdheden tot op het bot uitgepuurd.

De voorstelling, die donderdag in Gent in première ging, draait rond een fotoalbum. LOD-componist Thomas Smetryns kocht online een oude foto van een jonge danseres, maar ontving behalve de foto een heel fotoalbum uit de jaren dertig, veertig. Het was het levensverhaal van een Frans echtpaar met kind. Een onfortuinlijk kind, blijkt tegen het einde van de voorstelling. De jongen komt om bij een ongeval met zijn motor. Op het podium worden de foto's speels getoond op wisselend opgestelde schermen.

De voorstelling is in het begin vooral grappig, maar langzaam neemt de melancholie over. Het verdriet culmineert in de 'Kindertotenlieder' van de Oostenrijkse componist Gustav Mahler. Smetryns maakte er een eigen versie van, voor harp, viool, piano en gitaar.

'Heeft Mahler het noodlot over zich afgeroepen? Toen hij het lied componeerde, was hem nog geen kind ontvallen. Dat gebeurde pas daarna', klinkt het. Zo zit de voorstelling vol bespiegelingen over het leven. Soms komen ze te snel na elkaar, waardoor je amper de kans krijgt om na te denken. Daardoor verliezen ze hun kracht. Tristesse heeft tijd nodig.

'Paradis' is een samenwerking van het theatercollectief Hof van Eede en het muziekgezelschap Ensemble Besides. De interactie tussen de acteurs Jeroen Van Der Ven en Ans Van den Eede en de drie muzikanten werkt aanstekelijk. De acteurs spelen met de stilte, de muziek en de muzikanten terwijl ze het verhaal vertellen.

Soms overdrijft Van Der Ven en moet hij oppassen niet in maniërisme te vervallen. Je kan niet eindeloos 'sorry dat ik u onderbreek' herhalen. De grap is er na een tijdje wel af. Het is een detail. Verder is 'Paradis' een eerlijk ontroerend stuk.

.

Advertentie
Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content