Het vossenhol van de kunstenaar

Een installatie. Of toch niet? Het instrumentarium van de kunstenaars. ©HISK

Eind december zwaaien de 13 laatstejaarsstudenten van het HISK in Gent af. Philip Van Cauteren, directeur van het S.M.A.K., bracht hun eindwerken samen in de expo 'The Empty Fox Hole'.

'Hoort dit bij de expo? Of toch niet?', vragen we enigszins onzeker aan Van Cauteren. Met hedendaagse kunstenaars weet je nooit. Hij moet erom lachen. Missie geslaagd. We staan in de ruime ontvangstzaal van het Hoger Instituut voor Schone Kunsten in Gent. Ze lijkt een gigantische opslagplaats van afgedankte voorwerpen. Kasten, dozen, boeken, posters, kleren, trapladders, plastic dozen. Kriskras op en naast elkaar gestapeld.

'Dit is geen installatie', zegt Van Cauteren met nadruk. 'De studenten hebben hun ateliers leeggemaakt en op mijn vraag al hun spullen naar hier gebracht. Je ziet de instrumenten waarmee de kunstenaars twee jaar hebben gewerkt. Voor de bezoekers is het een obstakel op weg naar de echte tentoonstelling op de eerste en tweede verdieping. Het is een moment van overpeinzing voor iedereen. Is dit al kunst? Nee, maar het geeft al wel veel informatie over de kunstenaars. De ruimte dwingt je tot nadenken. Dat doet kunst ook.'

Van Cauteren wilde graag de eindwerktentoonstelling van de laureaten cureren. 'Ik zocht wel naar een dwingend concept. Een eenheid. Hij vond die in een oude elpee van de Amerikaanse jazzmuzikant Ornette Coleman: 'The Empty Foxhole'. 'Het lege vossenhol kan je beschouwen als hun ateliers die ze na twee jaar moeten leegmaken. Op zich is een afstudeertentoonstelling absurd. Het enige wat de kunstenaars bindt, is het einde van de opleiding. Ze gaan nooit meer samen exposeren. Ik vond na lange gesprekken de eenheid voor de expo in het werken met edities. Ik wil zo afrekenen met het idee dat kunst altijd origineel moet zijn. Edities zijn ontzettend belangrijk in de kunstgeschiedenis. Joseph Beuys zou nooit zo belangrijk geworden zijn in de ontwikkeling van de 20ste eeuwse kunst als hij zijn werk niet zo vaak had gereproduceerd. Dat doen we hier ook. De edities van de studenten zijn te koop. De opbrengst is volledig voor hen.'

Het HISK organiseert een postacademische tweejarige opleiding voor beeldende en audiovisuele kunst. Het inschrijvingsgeld bedraagt 2.000 euro. Ieder jaar selecteert een jury 13 studenten, uit binnen- en buitenland. Hun leeftijd is niet van belang. De studenten krijgen een atelier ter beschikking en werken onder begeleiding van gastdocenten. 'Elk student gaat daar anders mee om. De ene is heel blij dat hij een atelier heeft om te werken. Voor de andere is de opleiding een interessante manier om te kunnen netwerken. Vergeet niet dat veel studenten al onderdak hebben gevonden bij galeries.'

De expo toont vooral de verscheidenheid en de inventiviteit van de hedendaagse kunst. De Nederlandse Wieske Wester schildert op waterverf erg figuratief (1.855 euro per schilderij). De Vlaamse Lydia De Beer maakte dan weer een vinylplaat met kunstzinnige partituur (175 euro). Diana Tamane maakte edities rond de bloeddruk van haar grootmoeder (3.700 euro). Ze schrijft het resultaat op de achterkant van foto's. Ongetwijfeld gaat er iemand zeggen: is dat kunst? 'Kunst is dat wat de kunstenaar kunst noemt. De moeilijkheid is dat vol te houden', besluit Van Cauteren.

Gesponsorde inhoud

Partner content