Lize Spit

©Siska Vandecasteele

Lize Spit (27) zette zich dit jaar op de literaire kaart met haar felbejubelde debuutroman 'Het smelt'. Dit is wat ze in haar koffer stopt als ze voorgoed zou vertrekken.

Mijn kleine wereldbol.

 Ik ben geen reiziger. Vroeger wilde ik iemand zijn die zijn vinger op een wereldbol zette en alles zou achterlaten om naar die plek te trekken. Maar ik ben totaal niet zo geworden. Omdat ik niet reis, wilde ik een wereldbol in mijn huis. Een die licht gaf. Dit exemplaar vond ik zo mooi, klein en schattig. Hij is in het Frans. Mijn lievelingskleur ook: appelblauwzeegroen.

Mijn eigen boek.

 Het is het enige exemplaar van de eerste druk dat ik nog heb. Vanaf de eerste dag dat het boek uit was, is het altijd in mijn buurt geweest. Het is een soort talisman in mijn handtas. Als ik naar lezingen en radio- of tv-interviews moet, herinnert het me aan de reden waarom ik ergens ben: niet om wie ik ben, maar om wat ik heb gemaakt. Dat houdt me met mijn voetjes op de grond.

Mijn flamingo.

 Normaal staat hij in een roze bloempot, waarin ook een sanseveria staat die ik al heel lang heb. Ik vind het een prachtig zicht. Mijn grootmoeder heeft hem in Zuid-Afrika gekocht. Toen ze stierf, heb ik vijf van die vogels meegenomen uit haar huis. De flamingo is de enige die het overleefd heeft.

Dat lelijke lepeltje.

 Ik heb ooit samengewoond met een goede vriend. Ik denk dat het lepeltje van hem was. Als ik een lepeltje nodig heb om in mijn thee te roeren, zoek ik altijd dit lelijke exemplaar met het schelpje. En het is altijd een klein genot als ik het tussen het ander bestek vind. Het zit ook goed in je mond.

Een dop in de vorm van een hertenkop.

Ik kocht hem in een klein Brussels winkeltje, waar ik ook mijn wereldbol heb gevonden. Ik weet niet waarom een mens absoluut zo'n dop zou kopen, maar ik herinner me dat ik ongelooflijk blij was toen ik hem vond.

Het dagboek van toen ik tien was.

 Ik was toen nog heel puur. In mijn latere dagboeken worstelde ik al meer met mezelf, probeerde ik te hard een schrijver te zijn. Als ik dit boekje herlees, leer ik een versie van mezelf kennen die ik al vergeten was. Ik schreef er vaak in dat ik schrijver wilde worden. Naast mijn dagboeken koester ik ook een leren bundeltje waarin ik gedichten schreef.

Gesponsorde inhoud

Partner content