M/V van de week Stéphane Moreau

©Anthony Dehez

Wie de 'Berlusconi van de Maas' genoemd wordt en door zijn politieke tegenstanders vergeleken wordt met de überslechterik Voldemort uit Harry Potter, is duidelijk geen koorknaap. Dat geeft de Luikse zakenman en PS-politicus Stéphane Moreau (53) ook onomwonden toe. 'Anders overleef je niet lang in de zakenwereld of de politiek', luidde ooit zijn verdediging.

Lange tijd leek de man, over wie vooral in Wallonië al liters inkt gevloeid zijn, met alles weg te komen. Maar daar lijkt nu een einde aan te komen. Het eind 2016 losgebarsten schandaal over hoge vergoedingen voor mandatarissen bij de intercommunale Publifin amputeerde Moreau al van een deel van zijn politieke mandaten. Hij moest ontslag nemen als burgemeester van Ans en stapte zelfs uit de PS, waarvan hij al sinds de dag van zijn zestiende verjaardag lid was.

Nu wordt ook zijn zakenimperium belaagd. De Waalse politieke overheid stuurt aan op een opdeling van de machtige Luikse intercommunale Nethys. Deze week raakte bekend dat de telecomspeler Orange Belgium, het vroegere Mobistar, bloed ruikt en hengelt naar een alliantie met de telecompoot van Nethys en de Brusselse sectorgenoot Brutélé, die samen het telecommerk VOO controleren. Volgens sommige bronnen manifesteert Telenet zich eveneens in het dossier. Het is de vraag hoe hard Moreau zich zal weren om 'zijn' Nethys te verdedigen en zijn goedbetaalde post als CEO te vrijwaren. Hier en daar wordt zelfs een door hem georkestreerde managementbuy-out niet uitgesloten.

Eén ding is zeker: niemand kent Nethys beter dan Moreau. In 2005 kwam hij aan het hoofd te staan van de toen ingedommelde intercommunale, die hij uitbouwde tot een speler met tal van belangen in de energiesector, de telecom en de media. Moreau ging zelfs in Zuid-Frankrijk kranten kopen. En via het pensioenfonds Ogeo en Land Invest Group, dat miljoenen euro's ging tanken bij Ogeo, reiken zijn tentakels tot in de Antwerpse vastgoedwereld.

Zonder de politiek als springplank, en met name de Franstalige socialisten, was de man niet zover geraakt. Ook zijn grootvader langs moederskant speelde een belangrijke rol. Moreau, die in Parijs geboren werd als kind van erg jonge ouders, werd opgevoed door zijn grootouders. Grootvader, een spoorwegarbeider en PS-mandataris in Ans bij Luik, zag wel wat in Stéphane. Hij moedigde hem aan naar de universiteit (UCL) te trekken, waar hij na een poging in de richting economie belandde in de politieke wetenschappen, die hem zijn bul opleverden. Ook bracht zijn opa hem zijn passie voor de politiek bij.

Brutus

Al op jonge leeftijd werd Moreau gemeenteraadslid in Ans, om later op te klimmen tot schepen en burgemeester. Voor die laatste functie moest hij in 2011 wel zijn politieke mentor wijlen Michel Daerden (PS), de gewezen kleurrijke minister van Pensioenen, aan de kant schuiven. Het leverde Moreau nog een weinig flatterende bijnaam op: Brutus, naar de man die de legendarische Romeinse politicus Julius Caesar, zijn beschermheer, mee vermoordde in 44 voor Christus.

Moreau legde de basis voor zijn politieke macht zowaar als milicien. Mogelijk door zijn politieke connecties hoefde hij geen gewone legerdienst te doen, maar mocht hij die periode doorbrengen op het kabinet van een ander PS-kopstuk, Alain Van der Biest. Het was het begin van een carrière als cabinetard bij diverse Waalse ministers. En via die weg belandde hij in de wereld van de politieke mandaten in en om Luik en bij Nethys. De bedrijvendatabank Graydon lijst voor hem niet minder dan 52 huidige en gewezen functies op. Zelfs na zijn politieke val blijft hij machtig. Zo is hij nog bestuurder bij het energiebedrijf EDF Luminus, de Waalse investeringsholding Socofe en Liège Expo, dat een congressenpaleis in de Vurige Stede uitbaat.

'Pletwals'

Moreau is zeker geen omhooggevallen politieke opportunist. Vriend en vijand loven zijn capaciteiten. Hij wordt niet alleen omschreven als intelligent en iemand met een olifantengeheugen, maar ook als een echte workaholic en visionaire ondernemer. Toch heeft hij ook kleine kantjes. Zo komt hij bij wie hem ontmoette en bezig zag, zoals ondergetekende, over als hautain. De pers (vooral de Vlaamse) lust hij niet. En hij staat erom bekend ongeduldig te zijn en niet graag tegengewerkt te worden. 'Hij is een pletwals', zegt een vertrouweling over hem.

Moreau lijkt alleen maar te leven om te werken. Een gezin dat daaronder kan lijden, is er niet. Over zijn hobby's is amper iets geweten, behalve dat hij af en toe graag een filmpje meepikt in de bioscoop. Naar blingbling gaat het geld dat hij verdiende - hij onthulde vorig jaar dat hij bijna 600.000 euro bruto per jaar ving, zonder bonussen - ook al niet. Af en toe verwent hij zich wel met een zware wagen, stijl Mercedes S.

In elk geval gaat heel wat geld naar zijn juridische verdediging. Moreaus naam is al genoemd in tal van schandalen. Voor zover bekend - zijn advocaat verkoos gisteren geen commentaar te geven - wordt hij in zeker vijf dossiers verdacht en mogelijk voor de strafrechter gebracht. Het gaat om het dossier over de Publifin-vergoedingen, favoritisme om zijn moeder aan een hoger pensioen te helpen, verzekeringsfraude na een geval van stormschade, poging tot omkoping van een magistrate, en fraude met Ogeo-onkosten bij een reis naar Abu Dhabi. Moreau heeft altijd in alle toonaarden ontkend inbreuken begaan te hebben.

Schandalen. Moreau is nog nooit veroordeeld en heeft ook nog niet voor de strafrechter gestaan. Dat neemt niet weg dat zijn naam opdook en opduikt in tal van schandalen. Hij wordt onder meer beticht van verzekeringsfraude, geknoei met vergoedingen, en poging tot omkoping van een magistrate. Moreau wast steevast zijn handen in onschuld.

Mandatenkoning. Hij is zowat het prototype van de machtspoliticus: geleidelijk groeide hij uit tot een sterkhouder van de Luikse PS en verzamelde hij een rist postjes. Toch was zijn hoogste mandaat slechts dat van burgemeester van Ans. Zijn echte machtsbasis blijft de Luikse intercommunale Nethys, die hij uitbouwde tot een imperium.

Bescheiden afkomst. Stéphane Moreau groeide op in Alleur bij Luik en werd opgevoed door zijn grootouders langs moederskant. Zijn grootvader was een spoorman en een lokaal PS-politicus. Hij besmette zijn kleinzoon met het politieke virus en zette hem ertoe aan naar de universiteit te trekken.

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect