Stéphane Beel

©Siska Vandecasteele

Architect Stéphane Beel (60) is een pionier in de Nieuwe Eenvoud. Hij ontwierp onder meer het M - Museum Leuven. Dit is wat hij in zijn koffer stopt als hij voorgoed zou vertrekken.

Mijn gsm. Hij verbindt me met de wereld, zelfs al heb ik geen verbinding. Er zit zoveel in, vooral foto's. Dit beeld van mijn gezin is me heel dierbaar. Er zit geen muziek in mijn gsm. Ik hou erg veel van muziek, maar spring er zuinig mee om. De geluidskwaliteit van een gsm is niet goed genoeg.

Een opgezet eendje. Ik heb het als verjaardagscadeau gekregen van mijn schoonzus en haar man. Ik heb iets met eendjes. Altijd gehad. Mensen die me goed kennen, noemen me ook soms Donald Duck. Ik imiteer zijn stemmetje vaak als ik bij mijn kleindochter ben. Die moet daar heel hard om lachen. Een mens moet zich toch wat kunnen relativeren...

Mijn Drive. Dat horloge staat voor vriendschap. Voor mijn zestigste verjaardag heb ik van enkele goede vrienden geld gekregen om een horloge te kopen. Ik heb lang gezocht naar het perfecte model. Sinds vorige week heb ik het. Ik zag de Drive, het nieuwe model van Cartier, en wist meteen: zo'n horloge wil ik.

Twee trouwringen. De ene is de trouwring van mijn huwelijk met mijn vrouw Olivia. Het gouden exemplaar is de trouwring van mijn grootvader uit 1924. Via die ringen voel ik me verbonden.

Het geboortekaartje van Ellie. Mijn jongste kleindochter staat nog niet op de familiefoto op mijn gsm. Daarom heb ik haar geboortekaartje gekozen.

Mijn pen. Ik kocht ze 13 jaar geleden op London Heathrow. Het is een Meisterstück van Montblanc. Als je ziet hoelang zo'n pen meegaat, is ze eigenlijk niet zo duur. Zonder mijn pen kan ik niet werken. Ze is een verlengde van mijn geest: wat ik denk, vloeit via haar op papier. Het is ook een stuk van mijn vrijheid. Ik kan tekenen en schetsen waar en wanneer ik wil.

Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Partner content