Voltijds werken en toch tijdig aan de schoolpoort voor uw kinderen?

De schooluren zijn doorgaans niet afgestemd op de uren waarop ouders op het werk moeten zijn. De wet werkbaar en wendbaar werk - sinds februari van kracht - biedt een aantal mogelijkheiden om dat dagelijkse gepuzzel op te lossen. ©© ANP

Met het nieuwe schooljaar begint voor veel ouders opnieuw het dagelijkse gepuzzel om hun voltijdse job te combineren met schoolgaande kinderen. Flexibele werktijden en telewerk kunnen de puzzel vergemakkelijken.

Nee, de schooluren zijn helaas niet afgestemd op de werkuren van de modale ouder. Op sommige scholen starten de lessen pas om negen uur. Bij andere gaan de boekentassen al vroeger open, maar daar weerklinkt de schoolbel op het einde van de dag al om half vier of zelfs vroeger. Geen sinecure voor tweeverdieners om die schooluren te rijmen met hun job.

De klassieke recepten die naar voren worden geschoven om werk en gezin beter in evenwicht te brengen, zijn ouderschapsverlof en tijdskrediet. Maar lang niet alle ouders staan te springen om minder te gaan werken. Of misschien is dat financieel geen optie.

Hoe kunnen voltijds werkende ouders toch - minstens af en toe - zelf hun kleuters of lagereschoolkinderen naar school brengen of ze ophalen? 'Flexibele uurroosters kunnen deels een uitweg bieden', zegt Stijn Demeestere, advocaat arbeidsrecht bij Laga. 'Tot voor kort ontbrak het aan wetgeving en was er een gedoogbeleid. Maar sinds februari is er dankzij de wet over werkbaar en wendbaar werk een duidelijk kader.'

Flexibiliteit op twee niveaus

'Glijdende werkroosters bieden de werknemer flexibiliteit op twee niveaus: enerzijds wanneer men werkt, en anderzijds over hoeveel uren een werknemer op een dag presteert', vervolgt Demeestere. Wanneer wordt er gewerkt? Een deel van de dag moet een werknemer verplicht op het werk zijn - in het vakjargon de stamtijd. Dat kan bijvoorbeeld tussen 10 en 15 uur zijn. Daarbuiten zijn er de glijtijden, zodat de werknemer zelf zijn begin- en einduur kan kiezen. Zo kan bepaald zijn dat een werkdag start tussen 7 en 10 uur en een werknemer tussen 15 en 18 uur de deur achter zich mag dichttrekken. Ook de duurtijd van de pauzes wordt vastgelegd.

Daarnaast is er flexibiliteit over het aantal gewerkte uren: er hoeft niet noodzakelijk 7,5 uur per dag of 38 uur per week gewerkt worden. 'Werknemers kunnen krediet- of debeturen opbouwen, zij het binnen bepaalde grenzen. Er mag nooit meer dan 9 uur per dag of 45 uur per week gewerkt worden', legt Demeestere uit.

De extra gepresteerde kredieturen worden op een later tijdstip gecompenseerd door minder te werken (debeturen): een werkgever moet voor de meer gepresteerde uren geen overloon betalen. Die flexibiliteit maakt het mogelijk om in de ene week veel meer te werken dan in een andere. Dat is bijvoorbeeld handig voor gescheiden ouders die hun kinderen in een systeem van co-ouderschap opvoeden.

'Flexibele werkroosters zijn niet in elk bedrijf mogelijk', merkt Demeestere op. Aan het systeem zijn ook voorwaarden gekoppeld: de flexibele uurroosters moeten uitgewerkt zijn in een collectieve arbeidsovereenkomst of het arbeidsreglement en er moet voorzien zijn hoeveel meer of minder op een dag gewerkt kan worden. 'Het grootste praktische struikelblok om flexibele werktijden in te voeren - zeker voor kleinere ondernemingen - is de verplichting om een systeem van tijdsopvolging in te voeren. Dat is klassiek elektronisch, maar dat hoeft niet', zegt Demeestere. Zo'n registratiesysteem moet de arbeidsinspectie toelaten controles te doen op de naleving van de maximale werktijden.

Telewerk

De wet werkbaar en wendbaar werk bracht ook een wettelijk kader voor occasioneel telewerk. Daarmee kan u thuiswerken bij overmacht zoals autopech of om persoonlijke redenen zoals een doktersbezoek of omdat er een klusjesman bij u thuis langskomt. 'Maar elke week een dag thuis werken kan met occasioneel telewerk niet. Voor regelmatig en structureel thuiswerken bestaat al twaalf jaar een wettelijk kader', zegt Demeestere. 'Het basisprincipe daarbij is vrijwilligheid: een werknemer kan niet gedwongen worden thuis te werken en zodra hij daarvoor gekozen heeft, kan hij altijd op zijn beslissing terugkeren. Ook de werkgever moet zijn fiat geven.'

Voor structureel telewerk is de normale arbeidswetgeving niet van toepassing: er kunnen geen overuren gepresteerd worden. 'In een schriftelijke overeenkomst moeten een aantal zaken verplicht vastgelegd worden', zegt Demeestere. Dat is de frequentie van het telewerk en eventueel de dag waarop dat zal gebeuren, wanneer de telewerker bereikbaar moet zijn en wanneer hij een beroep kan doen op technische ondersteuning.

'Belangrijk is dat er afspraken vastgelegd zijn over de tussenkomst van de werkgever in de kosten. Anders kan een werknemer 10 procent van het loon dat slaat op zijn telewerk als kostenvergoeding eisen', zegt Demeestere. De Rijksdienst voor de Sociale Zekerheid aanvaardt een vergoeding tot 122 euro per maand om de kosten voor onder meer elektriciteit, verwarming en klein bureaumateriaal te dekken.

Lees verder

Advertentie
Advertentie

Tijd Connect