Land Inzicht

Hebt u dat ook, steeds dezelfde angstdroom die uw nachtrust vergalt? Dat u uw auto niet meer terugvindt, of om vier uur 's namiddags in pyjama door de stad dwaalt? Bij Kaaiman is het de komst van een nieuwe hoofdredacteur. Op zichzelf al een niet te verdragen gedachte, en nog meer omdat het telkens een buitenstaander is die op de ochtend van zijn eerste werkdag De Tijd openslaat, de adjunct in zijn kantoor ontbiedt, met een van afschuw verwrongen gelaat de vinger op deze plaats legt, en uitroept: 'Wat? Is? Dit?'

'Dat is onze stercolumnist meneer.'

'Onze stercolumnist!? Wat moet de rest dan zijn? Luister, deze rommel vliegt er hic et nunc uit.'

En om half elf staat uw Kaaiman buiten op de Havenlaan, een half uur vroeger dan normaal. Daarna schieten wij wakker.

Vandaar dat we terugkomen op ons voorstel om de heffing op huis-aan-huisbladen te verhogen. Een idee dat nochtans ruime bijval kreeg, vooral minister van Financiën Johan Van Overtveldt was het genegen, maar dat wij na de merrie van afgelopen nacht wensen te herroepen. Stel dat de Raad voor Mededinging dat koehandeltje in Medialaan- en Mediafin-aandelen toch niet zou afkeuren, in dit land is álles mogelijk, dan worden wij hier binnenkort bezit en bezeten van Roularta, en dat haalt - in afwachting van een superdividend op het Mediafin-effect - zijn belangrijkste inkomsten naar het schijnt uit gratis reclamebladen.

Dat verandert de zaken. Johan Vande Lanotte heeft Rik De Nolf ooit echt bedreigd met een hogere taks op gratis huis-aan-huisbladen, indien Meneer Rik er niet voor zorgde dat Kaaiman ophield met hem elke week te beledigen. Maar politici die uitgevers chanteren of afdreigen, komen altijd van een kale reis terug. Ze leren het nooit, maar ze wagen zich dan iets te ver in het spelletje: 'Wie heeft de meeste macht?' En dat is de uitgever. Politici komen en gaan, uitgevers blijven. Een uitzondering links of rechts niet te na gesproken. En dus stuurde ook Meneer Rik die verwaande kwast uit Oostende wandelen, en zette Kaaiman er stiekem toe aan hem nog wat extra belachelijk te maken. Wat wij, gehoorzaam als steeds, naar best vermogen hebben gedaan.

Niemand wint tegen de pers. Ook The Donald zal dat ervaren. Neem Land Invest Group, de bouwfirma van onze leider. Joeri Dillen zeg. Dan dacht u met Karel en Marijke de uiterste grens van het spectrum te hebben bereikt, komt daar Joeri opdagen. Eiste van de outlaws van Apache een schadevergoeding van 350.000 euro omdat ze de waarheid hadden gepubliceerd. Paniek bij Karl Van den Broeck: 'Onze va zal nog een paar boeken moeten schrijven.' Paniek bij alle literatuurliefhebbers. En wat is het resultaat, anderhalf jaar later? Apache galoppeert vrij en vrolijk over de prairie, Land Invest Group failliet. Misschien nog niet officieel, maar wie de onthutsende reportages in De Tijd heeft gelezen hoeft niet op de beslagrechter te wachten om te zien wat er te zien is, en wat onze leider niet wilde zien, ondanks expliciete waarschuwingen van mensen die het wel zagen.

Of het woord machtiger is dan het zwaard durven we te betwijfelen, en gaan we zeker niet uitzoeken, maar in Antwerpen is bewezen: de pen is machtiger dan de paal.

Advertentie
Advertentie