Stoelendans in Franse regering kan beginnen

(tijd) - Een grootschalige en snelle herschikking van de Franse regering lijkt onvermijdelijk. De keiharde afstraffing zondag van de regeringspartij UMP bij de regionale en kantonale verkiezingen dwingen president Jacques Chirac tot maatregelen. Het is echter niet zeker dat de impopulaire premier Jean-Pierre Raffarin het veld moet ruimen.

De verkiezingsuitslag laat president Jacques Chirac geen andere keuze dan een ingrijpende wijziging van de samenstelling van de regering. Chiracs UMP is in bijna alle Franse regiobesturen de macht kwijt. De kiezers hebben de stembusgang aangegrepen om hun ongenoegen over de landelijke regering duidelijk te maken.

Het zou voor de hand liggen de impopulaire premier Jean-Pierre Raffarin naar huis te sturen. Raffarin liet vorige week na de eerste ronde van de verkiezingen al weten dat hij 'goed zal luisteren naar de boodschap van de kiezers'. Daarmee leek hij zich al min of meer neer te leggen bij ontslag.

Toch staat het vertrek van Raffarin allerminst vast. Chirac heeft niet meteen een vervanger voor de premier. Het liefst zou de president zijn kroonprins en burgemeester van Bordeaux, Alain Juppé, tot premier benoemen. Juppé is begin dit jaar echter veroordeeld wegens illegale partijfinanciering. Zolang hij daar in hoger beroep niet wordt voor vrijgesproken, is hij niet beschikbaar voor nieuwe politieke functies.

Voor de kiezers is de minister van Binnenlandse Zaken, Nicolas Sarkozy, de favoriet om Raffarin op te volgen. Sarkozy kan echter niet rekenen op het vertrouwen van de president. Chirac heeft het Sarkozy nooit vergeven dat hij bij de presidentsverkiezingen van 1995 de kandidatuur van Edouard Balladur steunde. Wel wordt het takenpakket van Sarkozy als minister van Binnenlandse Zaken uitgebreid. Door taken over te nemen van de minister van Justitie, Dominique Perben, zou Sarkozy een superminister worden op gelijk niveau met de premier.

Daarmee vallen de twee belangrijkste kandidaten af. Andere politieke zwaargewichten van rechts, zoals de ex-premier Balladur of de voormalige minister François Léotard vallen af omdat ze de voorbije jaren in ongenade vielen bij Chirac. Dominique de Villepin, de minister van Buitenlandse Zaken, lijkt geknipt voor het premierschap. Hij behoort tot de intimi van Chirac en is populair bij de kiezers. De rasdiplomaat De Villepin lijkt echter niet weg te willen van het ministerie van Buitenlandse Zaken. Dat geldt wel voor de minister van Defensie, Michèle Alliot-Marie, die barst van de ambitie en zich tegelijk koestert in haar uitstekende relatie met Chirac.

Toch is het niet uitgesloten Chirac Raffarin als premier handhaaft. Maar om de indruk te handhaven dat de door de kiezers verwachte grote schoonmaak ook wordt doorgevoerd, moet wel in het ministersbestand gesnoeid worden. De impopulaire ministers van Onderwijs (Luc Ferry), Milieu (Roselyne Bachelot), Volksgezondheid (Jean-François Mattei) zijn zo goed als zeker van hun ontslag. De minister van Economische Zaken en Financiën, Francis Mer, zou volgens zijn ambtenaren nog liever vandaag dan morgen ontslag nemen. De voormalige topman uit het bedrijfsleven kon nooit echt wennen op een traditioneel politiek ministerie als dat van Economische Zaken en Financiën. BaK

21240924

Advertentie
Advertentie
Advertentie

Gesponsorde inhoud

Gesponsorde inhoud